«Προαπαιτούμενες δεξιότητες για την ενίσχυση του αυτοπροσδιορισμού σε παιδιά προσχολικής ηλικίας με αναπηρίες: μία διερευνητική μελέτη των πρακτικών των γονέων» – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Λέδιας Λιτσένη – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 18ο
3.2 Περιγραφική στατιστική της συνολικής κλίμακας των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού και των υποκλιμάκων της
Στο παρόν υποκεφάλαιο παρουσιάζονται τα περιγραφικά στατιστικά δεδομένα που σχετίζονται συνολικά με την κλίμακα των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού και των υποκλιμάκων της. Αναλυτικότερα, εκτίθενται οι μέσοι όροι (Μ.Ο.) και οι τυπικές αποκλίσεις (Τ.Α.), αφενός για τη συνολική κλίμακα και αφετέρου για τις υποκλίμακές της. Τα στατιστικά δεδομένα αποτυπώνουν τις γενικές τάσεις των γονέων ως προς τη συνολική κλίμακα, τις επιμέρους υποκλίμακες, καθώς και τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των υποκλιμάκων, όσον αφορά την εφαρμογή πρακτικών για τις προαπαιτούμενες δεξιότητες αυτοπροσδιορισμού.
Πίνακας 3
Περιγραφικά στατιστικά της συνολικής κλίμακας των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού και των υποκλιμάκων της
| Μ.Ο. | Τ.Α. | |
| Συνολικό | 3.69 | 0.533 |
| Στάσεις για τον αυτοπροσδιορισμό
Ενίσχυση επιλογών/ επίλυση προβλημάτων Δέσμευση Αυτορρύθμιση |
4.64
3.97
3.27
3.01 |
0.512
0.842
0.902 0.877 |
Η συνολική κλίμακα συγκέντρωσε Μ.Ο.= 3.69 και Τ.Α.= 0.533 (βλ Πίνακα 3), επισημαίνοντας μία μέτρια προς περισσότερο υψηλή τάση των γονέων για συμφωνία και συχνότητα εφαρμογής των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού στα παιδιά τους. Ο υψηλότερος μέσος όρος, μεταξύ των υποκλιμάκων (Μ.Ο.= 4.64 και Τ.Α.= 0.512),
εντοπίστηκε στην υποκλίμακα «Στάσεις για τον αυτοπροσδιορισμό», υποδηλώνοντας μία υψηλή έως απόλυτα υψηλή συμφωνία των γονέων με τις γενικές αντιλήψεις ως προς την έννοια του αυτοπροσδιορισμού.
Ανάμεσα στις τρεις υποκλίμακες που μετρούν τις προαπαιτούμενες δεξιότητες αυτοπροσδιορισμού, η υποκλίμακα «Ενίσχυση επιλογών/ επίλυση προβλημάτων», έχει τον υψηλότερο μέσο όρο (Μ.Ο.= 3.97 και Τ.Α.= 0.842), δείχνοντας την τάση των γονέων να χρησιμοποιούν σχεδόν συχνά πρακτικές ενίσχυσης επιλογών/ επίλυσης προβλημάτων. Ακολουθεί η υποκλίμακα «Δέσμευση» (Μ.Ο.=3.27 και Τ.Α.=0.902), που σύμφωνα με τον μέσο όρο της, οι γονείς χρησιμοποιούν μερικές φορές έως συχνά πρακτικές δέσμευσης. Τέλος, τον χαμηλότερο μέσο όρο συγκέντρωσε η υποκλίμακα «Αυτορρύθμιση» (Μ.Ο.= 3.01 και Τ.Α.= 0.877), επισημαίνοντας ότι οι γονείς εφαρμόζουν μερικές φορές πρακτικές αυτορρύθμισης στα παιδιά τους. Συνοψίζοντας, η δεξιότητα της ενίσχυσης επιλογών/ επίλυσης προβλημάτων, φαίνεται να προωθείται περισσότερο συχνά από τους γονείς, σε αντίθεση με τη δεξιότητα της δέσμευσης και ιδίως με τη δεξιότητα της αυτορρύθμισης, η οποία προωθείται λιγότερο από τις υπόλοιπες.
Οι τυπικές αποκλίσεις στην κλίμακα συνολικά και στις υποκλίμακές της, δεν ξεπερνούν τη μονάδα, επομένως δεν υπάρχει μεγάλη κύμανση των απαντήσεων, καταδεικνύοντας πως οι απαντήσεις των γονέων, γενικά, κινήθηκαν κοντά στον μέσο όρο.
