«Προαπαιτούμενες δεξιότητες για την ενίσχυση του αυτοπροσδιορισμού σε παιδιά προσχολικής ηλικίας με αναπηρίες: μία διερευνητική μελέτη των πρακτικών των γονέων» – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Λέδιας Λιτσένη – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 20ο

Δεκ 17, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Προαπαιτούμενες δεξιότητες για την ενίσχυση του αυτοπροσδιορισμού σε παιδιά προσχολικής ηλικίας με αναπηρίες: μία διερευνητική μελέτη των πρακτικών των γονέων» – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Λέδιας Λιτσένη – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 20ο

 

 

3.3.2. Σύγκριση μέσων όρων με χρήση t-test, ως προς το σχολείο φοίτησης, σε σχέση με τη συνολική κλίμακα των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού και των υποκλιμάκων της

 

Στο παρόν υποκεφάλαιο πραγματοποιήθηκαν παραμετρικοί και μη παραμετρικοί έλεγχοι με τη χρήση t-test, ανάμεσα στα δημογραφικά που περιέχουν δύο κατηγορίες (φύλο,

 

γονέας, ηλικία μητέρας ή πατέρα, σχολείο φοίτησης και είδος αναπηρίας: ΔΑΦ και ΝΑ), σε σχέση με τη συνολική κλίμακα των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού και των υποκλιμάκων της. Από όλα τα προαναφερθέντα δημογραφικά, σημαντικές συγκρίσεις βρέθηκαν μόνο για το σχολείο φοίτησης του παιδιού. Επομένως, παρουσιάζονται οι μέσοι όροι και οι τυπικές αποκλίσεις (Μ.Ο. και Τ.Α.) του γενικού και του ειδικού σχολείου, καθώς και οι παραμετρικοί και μη παραμετρικοί έλεγχοι t-test, για σύγκριση των μέσων όρων και ανίχνευση στατιστικά σημαντικών διαφορών. Παραμετρικοί έλεγχοι t-test, λόγω κανονικότητας των δεδομένων (Shapiro-Wilk με p= ή >0,05), εφαρμόστηκαν στη συνολική κλίμακα των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού και στην υποκλίμακα

«Δέσμευση». Ενώ, μη παραμετρικοί έλεγχοι (Mann-Whitney U), λόγω της μη κανονικότητας των δεδομένων (Shapiro-Wilk με p<0.05), εφαρμόστηκαν για τις υποκλίμακες «Ενίσχυση επιλογών/ επίλυση προβλημάτων» και «Αυτορρύθμιση». Τέλος, τα αποτελέσματα των t-tests αναδεικνύουν τις στατιστικά σημαντικές διαφορές των γονέων, ως προς τη συμφωνία και τη συχνότητα εφαρμογής των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού, ανάλογα με τον αν το παιδί τους φοιτά σε ειδικό ή σε γενικό σχολείο.

 

Υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στο ειδικό σχολείο και στο γενικό σχολείο σε σχέση με τη συνολική κλίμακα των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού. t(62.0)= -3.61 p=0.001<0.05.

 

Πίνακας 6

 

Περιγραφικά στατιστικά της συνολικής κλίμακας των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού, ως προς το σχολείο φοίτησης

Κατηγορία σχολείου Ν M.O. T.A.
Ειδικό σχολείο 29 3.44 0.525
Γενικό σχολείο 35 3.89 0.455

 

Ο υψηλότερος μέσος όρος (ΜΟ=3.89) του γενικού σχολείου (βλ Πίνακα 6), δηλώνει πως οι γονείς με παιδιά που φοιτούν σε αυτό, παρουσιάζουν υψηλή θετική τάση και συχνότητα, ως προς την εφαρμογή των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού. Ενώ, ο μέσος όρος (Μ.Ο.=3.44) του ειδικού σχολείου, μας ενημερώνει πως οι γονείς με παιδιά που φοιτούν σε αυτό, τηρούν μια μέτρια προς υψηλή θετική στάση και συχνότητα ως

 

προς τις πρακτικές ανάπτυξης του αυτοπροσδιορισμού. Επομένως, οι γονείς με παιδιά που φοιτούν στο γενικό σχολείο εμφανίζουν θετικότερη στάση και χρησιμοποιούν σε συχνότερη βάση πρακτικές ενίσχυσης των προαπαιτούμενων δεξιοτήτων αυτοπροσδιορισμού σε σύγκριση με τους γονείς με παιδιά που φοιτούν στο ειδικό σχολείο.

Η τυπική απόκλιση και στα δύο σχολεία φοίτησης δεν ξεπερνά τη μονάδα, άρα δεν υπάρχει μεγάλη κύμανση των απαντήσεων, επιβεβαιώνοντας πως οι απαντήσεις των γονέων, γενικά, κινήθηκαν κοντά στον μέσο όρο.

Υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στο ειδικό σχολείο και στο γενικό σχολείο σε σχέση με την υποκλίμακα «Ενίσχυση επιλογών/ επίλυση προβλημάτων». Mann-Whitney U=308 με p=0.007<0.05.

 

Πίνακας 7

 

Περιγραφικά στατιστικά της υποκλίμακας «Ενίσχυση επιλογών/ επίλυση προβλημάτων», ως προς το ειδικό σχολείο και το γενικό σχολείο

  Κατηγορία σχολείου N M.O. T.A.
  Ειδικό σχολείο 29 3.67 0.943
  Γενικό σχολείο 35 4.22 0.663

 

Ο υψηλότερος μέσος όρος (Μ.Ο.=4.22 και Τ.Α.=0.663) δηλώνει πως οι γονείς που τα παιδιά τους φοιτούν στο γενικό σχολείο, χρησιμοποιούν συχνά έως πάντα πρακτικές ενίσχυσης επιλογών/ επίλυσης προβλημάτων (βλ Πίνακα 7). Ο χαμηλότερος μέσος όρος (Μ.Ο.= 3.67 και Τ.Α.= 0.943), δηλώνει πως οι γονείς με παιδιά που φοιτούν στο ειδικό σχολείο, χρησιμοποιούν μερικές φορές έως συχνά πρακτικές ενίσχυσης επιλογών/ επίλυσης προβλημάτων. Συνεπώς, οι γονείς με παιδιά που φοιτούν στο γενικό σχολείο ενισχύουν περισσότερο και πιο συστηματικά δεξιότητες ενίσχυσης επιλογών/ επίλυσης προβλημάτων σε σύγκριση με τους γονείς με παιδιά που φοιτούν στο ειδικό σχολείο.

Οι τυπικές αποκλίσεις και στα δύο σχολεία φοίτησης δεν ξεπερνούν τη μονάδα, επομένως δεν υπάρχει μεγάλη κύμανση των απαντήσεων, καταδεικνύοντας πως οι απαντήσεις των γονέων, γενικά, κινήθηκαν κοντά στον μέσο όρο.

 

Υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στο ειδικό σχολείο και στο γενικό σχολείο σε σχέση με την υποκλίμακα «Αυτορρύθμιση». Mann-Whitney U=235 p=0.001<0.05.

 

Πίνακας 8

 

Περιγραφικά στατιστικά της υποκλίμακας «Αυτορρύθμιση», ως προς το ειδικό σχολείο και το γενικό σχολείο

Κατηγορία σχολείου N Μ.Ο. Τ.Α.
Ειδικό σχολείο 29 2.60 0.855
Γενικό σχολείο 35 3.36 0.744

 

Ο υψηλότερος μέσος όρος (Μ.Ο.= 3.36 και Τ.Α.= 0.744), δηλώνει πως οι γονείς που τα παιδιά τους φοιτούν σε γενικό σχολείο, χρησιμοποιούν μερικές φορές έως συχνά πρακτικές αυτορρύθμισης (βλ Πίνακα 8). Ο χαμηλότερος μέσος όρος (Μ.Ο.= 2.60 και Τ.Α.= 0.855), δηλώνει πως οι γονείς με παιδιά που φοιτούν σε ειδικό σχολείο χρησιμοποιούν σπάνια έως μερικές φορές πρακτικές αυτορρύθμισης στα παιδιά τους. Συγκριτικά, θα μπορούσε να ειπωθεί πως οι γονείς με παιδιά που φοιτούν σε γενικό σχολείο χρησιμοποιούν περισσότερες φορές πρακτικές αυτορρύθμισης για τα παιδιά τους σε σχέση με τους γονείς που τα παιδιά τους φοιτούν σε ειδικό σχολείο. Ωστόσο, η συχνότητα χρήσης των πρακτικών αυτορρύθμισης των γονέων και για τα δύο σχολεία φοίτησης, παραμένει γενικά σε μέτρια επίπεδα.

Οι τυπικές αποκλίσεις και στα δύο σχολεία φοίτησης δεν ξεπερνούν τη μονάδα, επομένως δεν υπάρχει μεγάλη κύμανση των απαντήσεων, καταδεικνύοντας πως οι απαντήσεις των γονέων, γενικά, κινήθηκαν κοντά στον μέσο όρο.

 

Υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στο ειδικό σχολείο και στο γενικό σχολείο σε σχέση με την υποκλίμακα «Δέσμευση». t(62.0)=-2.97 p=0.004<0.05.

 

Πίνακας 9

 

Περιγραφικά στατιστικά της υποκλίμακας «Δέσμευση» ως προς το ειδικό σχολείο και το γενικό σχολείο

Κατηγορία σχολείου N Μ.Ο. Τ.Α
Ειδικό σχολείο 29 2.92 0.925
Γενικό σχολείο 35 3.56 0.784

 

 

Ο υψηλότερος μέσος όρος (Μ.Ο.= 3.56 και Τ.Α.= 0.784), δηλώνει πως οι γονείς που τα παιδιά τους φοιτούν σε γενικό σχολείο, χρησιμοποιούν μερικές φορές έως συχνά πρακτικές δέσμευσης στα παιδιά τους (βλ Πίνακα 9). Ο χαμηλότερος μέσος όρος (Μ.Ο.= 2.92 και Τ.Α.= 0.925), δηλώνει πως οι γονείς των παιδιών που φοιτούν σε ειδικό σχολείο χρησιμοποιούν σχεδόν μερικές φορές πρακτικές δέσμευσης. Συνοπτικά, οι γονείς με παιδιά που φοιτούν σε γενικό σχολείο χρησιμοποιούν περισσότερες φορές πρακτικές δέσμευσης σε σύγκριση με τους γονείς που τα παιδιά τους φοιτούν σε ειδικό σχολείο.

Οι τυπικές αποκλίσεις και στα δύο σχολεία φοίτησης δεν ξεπερνούν τη μονάδα, επομένως δεν υπάρχει μεγάλη κύμανση των απαντήσεων, καταδεικνύοντας πως οι απαντήσεις των γονέων, γενικά, κινήθηκαν κοντά στον μέσο όρο.

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο