Διερεύνηση απόψεων ανώτερων Ιεραρχικά στελεχών επιχειρήσεων του Ιδιωτικού τομέα ως προς την επαγγελματική συνεργασία με άτομα με οπτική αναπηρία – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ του Νικόλαου Τάκη – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 28ο

Αυγ 26, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Διερεύνηση απόψεων ανώτερων Ιεραρχικά στελεχών επιχειρήσεων του Ιδιωτικού τομέα ως προς την επαγγελματική συνεργασία με άτομα με οπτική αναπηρία – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ του Νικόλαου Τάκη – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 28ο

 

4ο Κεφάλαιο: Συζήτηση (Ζ Μέρος)

Σχετικά με τη θέση εργασίας που κατέχουν οι συμμετέχοντες στις επιχειρήσεις που προσεγγίστηκαν, οι απόψεις των εργοδοτών διαφέρουν στατιστικά σημαντικά από τις απόψεις των προϊσταμένων και των διευθυντών. Πιο συγκεκριμένα, προέκυψε πως οι προϊστάμενοι και οι διευθυντές σε σύγκριση με τους εργοδότες εκδηλώνουν θετικότερες αντιλήψεις όσον αφορά την πρόσληψη ατόμων με οπτική αναπηρία στην επιχείρησή τους. Η διαφορά αυτή ενδεχομένως να έγκειται στο γεγονός πως οι εργοδότες είναι υπεύθυνοι για την κάλυψη της μισθοδοσίας των υπαλλήλων που εργάζονται στην εταιρεία τους. Ωστόσο, δεν έχουν εντοπιστεί σχετικές μελέτες που να έχουν εξετάσει αυτήν την παράμετρο, με αποτέλεσμα το συγκεκριμένο εύρημα να μην επιβεβαιώνεται ούτε και να αντικρούεται από την υπάρχουσα βιβλιογραφία.

Τέλος, όσον αφορά τις απόψεις των συμμετεχόντων, διαπιστώθηκε πως αυτές διαφοροποιούνται στατιστικά σημαντικά ανάλογα με το μέγεθος της επιχείρησής στην οποία εργάζονται ή την οποία κατέχουν. Όπως προκύπτει λοιπόν, όσοι απασχολούν περισσότερους υπαλλήλους εκφράζουν θετικότερη στάση αναφορικά με την πρόσληψη ατόμων με οπτική αναπηρία απ’ ότι εκείνοι που διαθέτουν λιγότερο προσωπικό. Πιο συγκεκριμένα, όσοι βρίσκονται σε επιχειρήσεις οι οποίες διαθέτουν 21 και άνω υπάλληλους εμφανίζονται πιο ανοιχτοί απέναντι στην πρόσληψη ενός ατόμου με οπτική αναπηρία συγκριτικά με εκείνους των οποίων οι επιχειρήσεις διαθέτουν εργατικό δυναμικό 0-10 άτομα. Όπως επιβεβαιώνεται και από την έρευνα των McDonnall & Antonelli (2019), οι εργοδότες των μεγάλων επιχειρήσεων είναι πιο πιθανό να απασχολήσουν στην εταιρεία τους ένα άτομο με οπτική αναπηρία σε σχέση με εκείνους που διαθέτουν μικρότερες επιχειρήσεις. Παρόμοιες είναι οι στάσεις που φαίνεται να διατηρούν αρκετοί εργοδότες ως προς τα άτομα με διάφορες μορφές αναπηρίας ανάλογα με το μέγεθος της επιχείρησής τους. Σύμφωνα λοιπόν με μελέτες, ο αριθμός των υπαλλήλων που διαθέτει μια επιχείρηση φαίνεται να διαδραματίζει καίριο ρόλο στο ενδεχόμενο πρόσληψης ενός ατόμου με αναπηρία γενικότερα, καθώς παρατηρείται πως οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις προσλαμβάνουν συχνότερα άτομα με αναπηρία σε σχέση με τις μικρότερες οι οποίες συνηθίζουν να εκφράζουν ιδιαίτερες ανησυχίες (Shahid & Zahid, 2021; Jasper & Waldhart, 2013). Οι φοβίες των μικροεπιχειρήσεων έχουν να κάνουν τόσο με την παραγωγικότητα (Goodman et al., 2024), όσο και με την πιθανή συχνή αδικαιολόγητη απουσία των εργαζομένων με αναπηρία από το χώρο εργασίας (Biggs et al., 2010). Επιπλέον, παρατηρείται πως οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις συγκριτικά με εκείνες που έχουν μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων ανησυχούν ιδιαίτερα για νομικά και οικονομικά ζητήματα, καθώς και για τη παροχή ή τη διακοπή προσαρμογών στον χώρο εργασίας (Fraser et al., 2010). Ενδεχομένως λοιπόν το εύρημα της παρούσας μελέτης να συνδέεται με τις αυξημένες ανησυχίες που εκδηλώνουν οι εργοδότες των μικρότερων σε σύγκριση με τους εργοδότες των μεγαλύτερων επιχειρήσεων.

Έπειτα από τη διεξαγωγή της παρούσας έρευνας εντοπίστηκαν ορισμένοι περιορισμοί οι οποίοι είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη για τη γενίκευση των αποτελεσμάτων που προέκυψαν έπειτα από τη στατιστική ανάλυση. Αρχικά, ένας περιορισμός αφορά το πλήθος των συμμετεχόντων. Ο αριθμός των ατόμων που έλαβαν μέρος στην έρευνα δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλος προκείμενου να μπορούν εξαχθούν ασφαλή και γενικεύσιμα συμπεράσματα για τον υπό εξέταση πληθυσμό στην Ελλάδα. Αξίζει ιδιαίτερα μάλιστα να σημειωθεί πως ο περιορισμένος αριθμός των συμμετεχόντων οφείλεται στη δυσκολία συλλογής του δείγματος, καθώς πολλοί εμφανίστηκαν απρόθυμοι να λάβουν μέρος στην έρευνα επικαλούμενοι έλλειψη ενδιαφέροντος ή έλλειψη διαθέσιμου χρόνου.

Μετάβαση στο περιεχόμενο