«Η εργασιακή ένταξη και αποκατάσταση των ατόμων με αναπηρία στο πλαίσιο λειτουργίας των ΚοΙΝΣΕπ Ένταξης: μια διερευνητική μελέτη» – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μπιζάνη Αθηνάς – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 22ο

Ιούν 25, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Η εργασιακή ένταξη και αποκατάσταση των ατόμων με αναπηρία στο πλαίσιο λειτουργίας των ΚοΙΝΣΕπ Ένταξης: μια διερευνητική μελέτη» – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μπιζάνη Αθηνάς – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 22ο

 

3.3         Εμπόδια κατά την ίδρυση και λειτουργία της ΚοΙΝΣΕπ Ένταξης

 

Η τρίτη θεματική που προέκυψε σχετίζεται με τα εμπόδια και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα με και χωρίς αναπηρία στο πλαίσιο ίδρυσης αλλά λειτουργίας της ΚοινΣΕπ Ένταξης. Αυτή, περιλαμβάνει 2 ερωτήσεις οι οποίες παρατίθενται παρακάτω.

Στην 1η ερώτηση «Ποιες οι δυσκολίες που αντιμετωπίσατε κατά την ίδρυση της ΚοινΣΕπ;», οι ενδεικτικές απαντήσεις των ατόμων με αναπηρία περιελάμβαναν απόψεις όπως ότι «Στην αρχή ήταν λίγο δύσκολο να μάθουμε τη δουλειά. Μετά όμως που συνηθίσαμε έγινε πιο εύκολο» (Σ2), «Εγώ δεν δυσκολεύτηκα πουθενά» (Σ3) και

«Για μένα, το πιο δύσκολο ήταν να συνηθίσω να ξυπνάω το πρωί» (Σ4).

Αντιθέτως, τα μέλη χωρίς αναπηρία αναφέρθηκαν διεξοδικά στις δυσκολίες και τα πρακτικά εμπόδια που αντιμετωπίζουν. Ο Σ5 υποστήριξε «Οι μεγαλύτερες δυσκολίες ήταν σίγουρα γραφειοκρατικές γιατί η ίδρυση μιας ΚοινΣΕπ Ένταξης είναι μια χρονοβόρα διαδικασία, ειδικά όταν έχεις να αντιμετωπίσεις και την έλλειψη πληροφόρησης από τους αρμόδιους φορείς». Ο Σ5 συμφώνησε με τον προλαλήσαντα και πρόσθεσε ότι «…για μένα η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η εκπαίδευση των μελών μας, γιατί έπρεπε να προσαρμοστούμε στις ανάγκες και τις δυνατότητές τους, κάτι που ήταν δύσκολο στην αρχή διότι και εμείς δεν γνωρίζαμε πολλά».

Ο Σ7, από την άλλη πλευρά, διαφωνεί και παραθέτει το εξής: «Θα διαφωνήσω λίγο. Εμένα δεν με δυσκόλεψε τόσο η γραφειοκρατία όσο το να βρούμε τους κατάλληλους συνεργάτες. Δεν είναι εύκολο να φτιάξεις μια ομάδα που να μοιράζεται το ίδιο όραμα και κοινές αρχές. Όλοι έχουμε βιώσει «κακούς» συναδέλφους σε μια απλή καθημερινή εργασία. Αυτό προσωπικά τουλάχιστον που μετράει για εμένα είναι να φτιάξεις μια ομάδα που να αντέξει στον χρόνο, με κοινές ευαισθησίες. Άλλωστε… δεν θα πλουτίσουμε από την ΚοινΣΕπ και αυτό το ξέρουμε όλοι. Τουλάχιστον ας περάσουμε καλά». Μαζί του συμφωνεί και ο Σ8 επισημαίνοντας ότι «Ακριβώς αυτό σκεφτόμουν να πω. Επίσης, ήταν δύσκολο να βρούμε σταθερούς πελάτες στην αρχή. Όπως κάθε επιχείρηση, έτσι και η δική μας στην αρχή δυσκολευτήκαμε να μας εμπιστευτεί ο κόσμος. Πόσο μάλλον όταν μπορεί ακόμη να υπάρχει η προκατάληψη και το στίγμα γύρω από την εργασία των ατόμων με αναπηρία. Ωστόσο, δεν έχω παράπονο. Η γειτονιά μας έχει στηρίξει…»

Η 2η ερώτηση συμπεριελάμβανε τα εμπόδια που μπορεί να αντιμετωπίζουν κατά τη λειτουργία της ΚοινΣΕπ. Ειδικότερα, τα μέλη με αναπηρία στην ερώτηση

«Έχετε αντιμετωπίσει κάποια εμπόδια κατά τη λειτουργία της ΚοινΣΕπ;» στηρίχθηκαν περισσότερο στην πελατεία, όπως χαρακτηριστικά είπε ο Σ2 «Ναι, στην αρχή δεν μας ήξεραν πολλοί, αλλά τώρα έχουμε περισσότερους πελάτες», ενώ ο Σ3 στη δυσκολία της κοινωνικής συναναστροφής «Εμένα μου φάνηκε λίγο δύσκολο να μάθω όλα τα καινούρια πράγματα και με αγχώνει να μιλάω πολλή ώρα με τους πελάτες».

Στον αντίποδα, τα μέλη χωρίς αναπηρία φάνηκαν να αντιμετωπίζουν αρκετές δυσκολίες κυρίως σε γραφειοκρατικά ζητήματα και θέματα εκπαίδευσης. Ο Σ5 τόνισε ότι «Τι να πω; Για τη γραφειοκρατία; Για την έλλειψη υποστήριξης σε πολλά θέματα; Επίσης δεν είναι ούτε οι δημόσιες υπηρεσίες ενημερωμένες, επομένως βρίσκουμε τοίχο σε πολλά ζητήματα όχι μόνο δηλαδή στην έναρξη μιας ΚοινΣΕπ αλλά και κατά τη διάρκεια αυτής». Επίσης, ο Σ6 συμφώνησε και πρόσθεσε και την ανάγκη για συνεχή υποστήριξη στα μέλη με αναπηρία το εξής «…Η προσαρμογή σε ένα σταθερό εργασιακό πλαίσιο δεν είναι εύκολη για όλους και εμείς οι ίδιοι (ενν. τα άτομα χωρίς αναπηρία) σίγουρα χρειαζόμασταν εκπαίδευση για να εκπαιδεύσουμε και τα άτομα με αναπηρία».

Παρομοίως, και ο Σ7 αναφέρθηκε σε ζητήματα «εκπαίδευσης» τόσο των ατόμων με αναπηρία όσο και ολόκληρης της κοινωνίας. Συγκεκριμένα, επισήμανε ότι

«Εγώ θα έλεγα ότι πέρα από την «εκπαίδευση» των ατόμων με αναπηρία, δυσκολευόμαστε και στο να εκπαιδεύσουμε την αγορά να μας εμπιστευτεί. Υπάρχουν ακόμα αυτές οι προκαταλήψεις που αναφέρθηκαν προηγουμένως και πρέπει να ξεπεραστούν». Ο Σ8, υπογράμμισε ξανά τα εμπόδια εξαιτίας της γραφειοκρατίας, ωστόσο στηρίχθηκε στην αρμονική συνεργασία που έχουν όλα τα μέλη μεταξύ τους

«Γενικότερα, όπως καταλαβαίνεις, η γραφειοκρατία μας βασανίζει περισσότερο από όλα. Το θετικό είναι ότι μεταξύ μας μπορούμε να βγάλουμε συνεννόηση, ακόμα δηλαδή και για την εκπαίδευση που είπαν πριν, ναι μεν είναι μια δυσκολία αλλά τα καταφέρνουμε γιατί είναι κάπως στο χέρι μας. Τη γραφειοκρατία, τα άπειρα έγγραφα κλπ δεν μπορούμε να τα κοντρολάρουμε».

Μετάβαση στο περιεχόμενο