ΟΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΛΟΓΩ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΡΝΗΣΗ ΕΥΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΩΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΙΔΙΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ – Διπλωματική Εργασία Της ΚΑΝΑΤΑ ΑΝΘΗΣ – ΔΙΙΔΡΥΜΑΤΙΚΟ Π.Μ.Σ. «ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ» – Μέρος 12ο

Μάι 21, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΟΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΛΟΓΩ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΡΝΗΣΗ ΕΥΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΩΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΙΔΙΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ – Διπλωματική Εργασία Της ΚΑΝΑΤΑ ΑΝΘΗΣ – ΔΙΙΔΡΥΜΑΤΙΚΟ Π.Μ.Σ. «ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ» – Μέρος 12ο

 

2.2.        Η «χρόνια πάθηση» κατά τον ν.4443/2016.

 

Ο Έλληνας νομοθέτης πιθανώς επηρεασμένος από την προαναφερθείσα καταδίκη της χώρα μας από το Ε.Δ.Δ.Α. με την απόφαση της 3ης Οκτωβρίου 2013 επί της υπ’ αριθ. 552/2010 προσφυγής του Ι.Β. κατά Ελλάδος, έκρινε αναγκαίο να συμπληρώσει την έννοια της αναπηρίας που προβλεπόταν στον ν.3304/2005 ως απαγορευμένο λόγο διάκρισης, με τον όρο «χρόνια πάθηση» όπως αυτός προβλέφθηκε στον ν.4443/2016. Ο ισχυρισμός αυτός επιρρωνύεται από την ίδια την αιτιολογική έκθεση161 του νόμου, στην οποία αναφέρεται πως, «Μάλιστα, µε τον όρο «χρόνια ασθένεια»162 εννοούνται οι ασθένειες εκείνες που προκύπτουν είτε από παθήσεις είτε από ατύχημα και παρουσιάζουν τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω χαρακτηριστικά: διάρκεια επ’ άπειρον και µη υφιστάμενη αναγνωρισμένη θεραπεία, υποτροπή ή πιθανότητα υποτροπής, μονιμότητα, μακροχρόνια παρακολούθηση, ιατρικές επισκέψεις και διαγνωστικές εξετάσεις, ενώ ο ασθενής χρειάζεται επανένταξη ή ειδική εκπαίδευση για να μπορέσει να την αντιμετωπίσει. Υπό το πρίσμα αυτό, η «οροθετικότητα» εντάσσεται αναμφισβήτητα στο προστατευτικό πλέγμα της «αναπηρίας ή χρόνιας ασθένειας». Άλλωστε και σύμφωνα µε τη Διεθνή Σύσταση Εργασίας 200 (2010) για το HIV/AIDS και τον κόσμο της εργασίας αναγνωρίζεται ως γενική αρχή ότι δεν πρέπει να γίνεται διάκριση ή στιγματισμός εργαζομένων, αιτούντων εργασία, λόγω της πραγματικής ή υποτιθέμενης οροθετικότητάς τους.».

Κατόπιν των ανωτέρω εκτεθέντων, προκύπτει κατά τρόπο εναργή πως η νόσος HIV συγκαταλέγεται στις χρόνιες παθήσεις κατά τον ν.4443/2016. Διευκρίνιση η οποία ωστόσο, καθίσταται άνευ σημασίας, αναλογιζόμενοι την έννοια της αναπηρίας όπως αυτή οριοθετήθηκε από τη νομολογία του Δ.Ε.Ε., καθώς οι ασυμπτωματικές νόσοι, στις οποίες περιλαμβάνεται και η νόσος HIV εντάσσονται ούτως ή άλλως στην έννοια της αναπηρίας δίχως να απαιτείται πρόσθετη επεξήγηση. Μάλιστα, επισημαίνεται πως στη συνέχεια θεσπίστηκε ειδικότερη διάταξη, το άρθρο 47 του ν.4997/2022, σχετικά με την απαγόρευση των διακρίσεων στην εργασία σε βάρος των ατόμων που νοσούν από τον HIV.163

Περαιτέρω, τα χαρακτηριστικά της χρόνιας πάθησης όπως αυτά προκύπτουν από τον ως άνω ορισμό, ήτοι η «διάρκεια επ’ άπειρον», η «μη αναγνωρισμένη θεραπεία» και η «μονιμότητα», φαίνεται ότι περιορίζουν την έννοια της αναπηρίας σε σχέση με την ερμηνεία που της δόθηκε από το Δ.Ε.Ε. όπου κύρια συνιστώσα των αποφάσεων αποτέλεσε η μακροχρόνια μειονεκτικότητα ανεξαρτήτως αν πρόκειται για ιάσιμη ή ανίατη νόσο.164 Μάλιστα, παρόλο που στην αιτιολογική έκθεση του νόμου γίνεται λόγος για τη Σύμβαση του Ο.Η.Ε. και την κοινωνική διάσταση της αναπηρίας και μόνο η αναφορά σε «χρόνια πάθηση» παραπέμπει στο ιατρικό μοντέλο της αναπηρίας εστιάζοντας στο πρόβλημα υγείας του ατόμου και όχι στους εξωγενείς παράγοντες του κοινωνικού περιβάλλοντος που αποτελούν την πραγματική αιτία της αναπηρίας.

 

161 Βλ. σελ. 2 της αιτιολογικής έκθεσης του ν.4443/2016.

162 Στην αιτιολογική έκθεση του ν.4443/2016, καθώς και στο αρχικό σχέδιο νόμου που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση την 30η.6.2016 πραγματοποιείται αναφορά σε «χρόνια ασθένεια» και όχι σε

«χρόνια πάθηση» όπως τελικώς υιοθετήθηκε από το τελικό κείμενο του ν.4443/2016.

163 Βλ. υποενότητα 2.1.γ.

164 Δ. Γούλας/Στ. Κοφίνης, Ο νέος νόμος 4443/2016 για την απαγόρευση διακρίσεων: Μία πρώτη ερμηνευτική και κριτική προσέγγιση, ΕΕργΔ 2016, 1318.

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο