Η συμβολή της λογοτεχνίας στην ευαισθητοποίηση των μαθητών και των μαθητριών για ζητήματα κινητικής αναπηρίας – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΜΑΡΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ – Δ.Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 30ο

Μάι 15, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η συμβολή της λογοτεχνίας στην ευαισθητοποίηση των μαθητών και των μαθητριών για ζητήματα κινητικής αναπηρίας – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΜΑΡΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ – Δ.Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 30ο

 

Αναφορές

∆ιαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγράμματος Σπουδών Νεοελληνικής λογοτεχνίας για το γυμνάσιο. (χ.χ.). Ανάκτηση από http://ebooks.edu.gr/info/cps/4deppsaps_Logotexnias_Gymnasiou.pdf

Adomat, D. S. (2014). Exploring Issues of Disability in Children’s Literature Discussions. Disability Studies Quarterly, 3(34), σσ. 1-27.

Bloom, H. (2004). The breaking of form. Στο P. d. Harold Bloom, Deconstruction and Criticism (σσ.

1-32). London: Bloomsbury Publishing.

Cathy, O. (2017). Weapons of Math Destruction: How Big Data Increases Inequality and Threatens Democracy. Chicago: Crown Random House.

Culler, J. (2021). Λογοτεχνική θεωρία: μια συνοπτική εισαγωγή. Ηράκλειο: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

Derrida, J. (2004). Living On. Στο P. d. Harold Bloom, Deconstruction and criticism (σσ. 62-143).

London : Bloomsbury Academic Publishing.

Dolores J Appl, T. P. (2007, 7). Children’s Books as a Vehicle for Teaching Teachers Ways to Help Children Value Differences. Young Exceptional Children, 4(10), σσ. 1-10. doi:https://doi.org/10.1177/109625060701000401

Gazzaniga, M. C. (2023). Conceptualizing disabilities from antiquity to the middle ages: A historical-medical contribution. International Journal of Paleopathology, 40, σσ. 41-47.

Gelman, D. M. (2024). Children’s biological causal models of disability. Cognitive psychology(70),

σσ. 1-14.

Guanglun, M. M., Yang, H., & Yan, W. (2017, October). Building resilience of students with disabilities in China: The role of inclusive education teachers. Teacher and Teaching Education, σσ. 125-134.

Hughes, B. (2014). Αναπηρία και σώμα. Στο M. O. Colin Barnes, Οι σπουδές στην αναπηρία σήμερα (σσ. 139-171). Θεσσαλονίκη: Επίκεντρο.

Jaswal, Z. S. (2024). Barriers to inclusion: Incorporating the social model in the study. Cognitive Development(70).

Man, P. d. (1979). Allegories of Reading. New Haven: Yale University Press.

Mike Marlowe, G. M. (2001). Using Literary Texts in Teacher Education to Promote Positive Attitudes Toward Children with Disabilities. Teacher Education and Special Education, 2(24), σσ. 75-83.

Nietzsche, F. (2004). Μαθήματα Ρητορικής . Αθήνα: Πλέθρον.

Oliver, M. (2004). The Social Model in Action: if I had a hammer . Στο C. B. Mercer, Implementing the Social Model of Disability: Theory and Research (σσ. 18-31). university of Leeds.

Oliver, M. (2009). Αναπηρία και Πολιτική. Θεσσαλονίκη : Επίκεντρο.

Oliver, M. (2009). Αναπηρία και πολιτική . Αθήνα: Επίκεντρο.

 

Prater, M. A. (2003, Φεβρουάριος). Learning Disabilities in Children’s and Adolescent Literature: How Are Characters Portrayed? Learning Disability Quarterly, 1(26), σσ. 47-62. doi:https://journals.sagepub.com/doi/10.2307/1593684

Rioux, M. (2014). Αναπηρία, Ιδιότητα του Πολίτη και Δικαιώματα σε έναν Μεταβαλλόμενο Κόσμο. Στο M. O. Colin Barnes, Οι σπουδές για την αναπηρία σήμερα (σσ. 407-437). Αθήνα: επίκεντρο.

Testi, M. (Σκηνοθέτης). (2009). Sara’s Adventure [Ταινία]. Ανάκτηση από

https://www.youtube.com/watch?v=0E5w24vxc2c&t=107s UNESCO. (2015). Global Citizenship Education. UNESCO.

UNESCO. (2020). Towards Inclusion in education: status, trends and challenges. Paris.

William F. Morrison, H. A. (2002). Beyond Textbooks: A Rationale for a More Inclusive Use of Literature in Preservice Special Education Teacher Programs. Teacher Education and Special Education, 2(25), σσ. 114-125.

Αποστόλου, Μ. (2022). Η μεταφορά ως εργαλείο στην αποδομιστική κριτική του Paul de Man. Στο Κ. Ι. Κατσαρού (Επιμ.), Επιστήμη και Ιδεολογία: 3ο Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστημολογίας. 6, σσ. 47-53. Καβάλα: Εκδόσεις λογία.

Αριστοτέλης. (1959). Ρητορική 1.2.1. Oxford: W. D. Ross.

Αριστοτέλης. (1966). Ποιητική 1451β. (R. Kassel, Επιμ.) Oxford: Clarendon press.

Βλάχου Αναστασία, Δ. Ε. (2012). Εννοιολογικές προσεγγίσεις της αναπηρίας και οι επιπτώσεις τους στην εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία. Στο Α. Ζώνιου-Σιδέρη (Επιμ.), Αναπηρία και εκπαιδευτική πολιτική (σσ. 65-93). Αθήνα: Πεδίο.

Γεωργιάδου Αγαθή, Λ. Σ. (2017). Θεωρία, Μεθοδολογία και Κριτική Ανάγνωση της Λογοτεχνίας.

Στο Α. Γ. Μπίκος, Διδακτική της Λογοτεχνίας (σσ. 60-88). Αθήνα: Εκδόσεις Γρηγόρη.

Γεωργιάδου, Λ. Σ. (2017). Θεωρία, Μεθοδολογία και Κριτική Ανάγνωση της Λογοτεχνίας. Στο Α. Γ. Μπίκος, Διδακτική της Λογοτεχνίας (σσ. 60-88). Αθήνα: Εκδόσεις Γρηγόρη.

Γεώργιος Μουτσινάς, Α. Ν. (2018, Δεκέμβριος). Κριτική θεώρηση του κοινωνικού μοντέλου

αναπηρίας: παρελθόν, τρέχουσες τάσεις και εκπαιδευτικές προοπτικές. Εκπαιδευτική επικαιρότητα , Β(5), σσ. 15-28.

Γιώργος Α. Κουγιουμτζής, Γ. Δ. (2016). Διδάσκοντας Αρχαία Ελληνικά: Θέματα Διδακτικής Μεθοδολογίας και παιδαγωγική αξιοποίηση των Τ.Π.Ε. . Αθήνα: Γρηγόρη.

Ζιώνιου-Σιδέρη, Α. (2011). Οι ανάπηροι και η εκπαίδευσή τους. Αθήνα: Πεδίο.

Η πύλη για την ελληνική γλώσσα. (χ.χ.). Ανάκτηση από https://www.greek- language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%BB%CE%BF%CE

%B3%CE%BF%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B1&sin=all

Καράμηνας, Ι. (2011). Διδασκαλία και μάθηση με την αξιοποίηση του διαδικτύου: Ο ρόλος του εκπαιδευτικού. Αθήνα: Διάδραση.

Κρίστεβα, Τ. (2024). Το σύστημα και το ομιλούν υποκείμενο. Στο K. Newton, Η Λογοτεχνική θεωρία του 20ου αιώνα: ένα ανθολόγιο κειμένων (σσ. 213-221). Ηράκλειο:

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

 

Μαρίνα Λουάρη, Μ. Π. (2018). Διερευνώντας την αποτελεσματικότητα των βιβλιοθεραπευτικών παρεμβάσεων στις στάσεις των μαθητών προς τα άτομα με αναπηρία. Επιστήμες της αγωγής(2), σσ. 62-81.

Μήτσης, Ν. Σ. (2019). Γλώσσα, Γλωσσολογία και Γλωσσική Διδασκαλία. Αθήνα: Γρηγόρη. Νικολαΐδου, Σ. (2009). Λογοτεχνία και Νέες Τεχνολογίες. Αθήνα: Κέδρος.

Ντερριντά, Ζ. (2024). Η δομή, το σημείο και το παίγνιο στον λόγο των επιστημών του ανθρώπου. Στο K. Newton, Η λογοτεχνική θεωρία του εικοστού αιώνα (Α. Κ. Σπαθαράκης, Μεταφρ., σσ. 198-206). Ηράκλειο: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

Πλάτων. (1903). Γοργίας 454e. Oxford: John Burnet.

Σιδέρη, Α. Ζ. (2011). Οι ανάπηροι και η εκπαίδευσή τους. Αθήνα: Πεδίο.

ΣΟΥΛΗΣ, Σ. Γ. (2013). ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΑ. ΑΘΗΝΑ: Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.με.Α).

Σούλης, Σ. Γ. (2013). ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΑ. Αθήνα: ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΑΝΑΠΗΡΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.

Χατζηπαναγιώτου, Μ. (2020). Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα δικαιώματα των ΑΜΕΑ. Αθήνα. Χατζηπέτρου, Α. (2014). Θεωρητικά μοντέλα προσέγγισης της αναπηρίας. Στο ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ: Εγχειρίδιο εκπαιδευόμενου (σσ. 49-66). Αθήνα: Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.με.Α).

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο