Εκπαίδευση ατόμων με Τυφλοκώφωση στην Ελλάδα – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Ειρήνης-Χρυσοβαλάντους Καμπανού – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, Δ.Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών καΙ Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 6ο
Σύνδρομο usher
Η πιο γνωστή κληρονομική αιτία της τυφλοκώφωσης είναι το Σύνδρομο Usher, που προκαλεί προοδευτική απώλεια όρασης και ακοής. Το σύνδρομο αυτό αποτελεί την η πιο συνηθισμένη αιτία ταυτόχρονης απώλειας ακοής και όρασης στις αναπτυγμένες χώρες. Η συχνότητα ποικίλλει ανάλογα με τον πληθυσμό, με μέσο όρο 4 -17 ανά 100.000 άτομα(Boughman J. et al.1983) ενώ περίπου οι μισές κληρονομικές περιπτώσεις ταυτόχρονης απώλειας ακοής και όρασης οφείλονται στο σύνδρομο Usher (Hope et al.1997). Το σύνδρομο Usher παρατηρήθηκε και ερευνήθηκε αρχικά στο Βερολίνο το 1858 από το Δρ. Albrecht von Graefe. Ονομάστηκε «σύνδρομο Usher» προς τιμή του Δρ. Charles Usher, ο οποίος ερεύνησε την κληρονομικότητα του νοσήματος το 1914. To σύνδρομο Usher παρουσιάζει σταδιακή επιδείνωση στην όραση και την ακοή, επηρεάζοντας σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής των πασχόντων. Το σύνδρομο Usher συχνά συνοδεύεται με διαταραχές στην ισορροπία των ατόμων που πάσχουν.
Υπάρχουν τρεις τύποι του συνδρόμου:
-Usher Τύπος Ι: Τα άτομα Τύπου Ι γεννιόνται κωφά ή με σοβαρή αναπηρία ακοής, τα οπτικά τους πεδία είναι σωληνοειδή, από την παιδική τους ηλικία υποφέρουν από νυχτερινή τύφλωση και η αίσθηση της ισορροπίας είναι διαταραγμένη σε μεγάλο βαθμό.
-Usher Τύπος ΙΙ: Τα άτομα Τύπου ΙΙ εκ γενετής έχουν μερική κωφότητα, έχουν φυσική αίσθηση της ισορροπίας και τα πρώτα συμπτώματα της Μελαγχρωστικής Αμφιβληστροειδοπάθειας εμφανίζονται στην αρχή της εφηβείας σταδιακά.
-Usher Τύπος ΙΙΙ: Η ακουστική αναπηρία και τα πρώτα συμπτώματα της Μελαγχρωστικής Αμφιβληστροειδοπάθειας εμφανίζονται στην αρχή της εφηβείας. Αυτός ο τύπος του συνδρόμου είναι εξαιρετικά σπάνιος. Έχει αναφερθεί μόνο σε κάποιες οικογένειες στη Φιλανδία (Ορφανός, 2004).