«ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗΣ»- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Ζαμπέν Έλεν – Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Π.Μ.Σ. «ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ» –  Μέρος 14ο

Ιαν 24, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗΣ»- ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Ζαμπέν Έλεν – Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Π.Μ.Σ. «ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ» –  Μέρος 14ο

 

2.1.3      Έρευνες στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

 

Ο σκοπός μιας άλλης μελέτης (Panagiotou, 2011) ήταν η αξιολόγηση του προγράμματος ΠΗΣ ως προς την αποτελεσματικότητά του στην αλλαγή της στάσης των μαθητών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση απέναντι στη συμμετοχή παιδιών με σωματική αναπηρία στο μάθημα της φυσικής αγωγής. Τα ευρήματα κατέδειξαν ότι το πρόγραμμα επέφερε βελτίωση των στάσεων των μαθητών απέναντι στη συμμετοχή των μαθητών με κινητικές αναπηρίες στο μάθημα της φυσικής αγωγής και ότι ο αντίκτυπος του προγράμματος παρέμεινε αμετάβλητος 1,5 μήνα μετά την υλοποίηση της παρέμβασης.

Την υλοποίηση ενός ενημερωτικού προγράμματος για τα Παραολυμπιακά Αθλήματα σε σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Πορτογαλία, και την επίδραση του στις στάσεις 509 μαθητών χωρίς αναπηρία έναντι των συμμαθητών τους με αναπηρία, διερεύνησαν και οι Campos & Ferreira (2014). Ειδικότερα, οι ερευνητές προχώρησαν στη διερεύνηση ορισμένων μεταβλητών συμπεριλαμβανομένου του φύλου, της ηλικίας και της προηγούμενης επαφής με άτομο με αναπηρία. Στο εβδομαδιαίας διάρκειας, πρόγραμμα της παρέμβασης συμπεριλήφθηκε αρχικά η παρουσίαση θεωρητικών και ιστορικών πληροφοριών για τα Παραολυμπιακά Αθλήματα. Εν συνεχεία, οι συμμετέχοντες είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε ένα σύνολο δραστηριοτήτων, που αποσκοπούσαν στην ενίσχυση της εξοικείωσης τους με τα Παραολυμπιακά Αθλήματα. Για την αξιολόγηση των στάσεων πριν και σε συνέχεια της υλοποίησης του προγράμματος ευαισθητοποίησης, χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο CAIPE-R. Τα ευρήματα κατέδειξαν ότι η συμμετοχή στο πρόγραμμα παρέμβασης φάνηκε να επηρεάζει θετικά τις στάσεις των μαθητών ως προς την ένταξη των μαθητών στο γενικό σχολείο και ειδικότερα ότι είναι δυνατή η επιτυχής συμπερίληψη των μαθητών χωρίς αναπηρία στα μαθήματα της ΦΑ, με την προϋπόθεση ότι τους παρέχεται η ενδεδειγμένη στήριξη, καθώς επίσης ότι οι στάσεις των μαθητών χωρίς αναπηρία προς τους μαθητές με αναπηρία κυμαίνονταν σε μέτρια επίπεδα.

Επιπλέον, στόχος μιας άλλης μελέτης (Delgado-Gil et al., 2023) ήταν να αναλύσει τις στάσεις των μαθητών χωρίς αναπηρία απέναντι στους μαθητές με αναπηρία ένταξης στο ΦΑ και να διερευνήσει τις διαφορές ανάλογα με το φύλο και την τοποθεσία του σχολείου. Συνολικά 805 κορίτσια και αγόρια που συμμετείχαν στο ΦΑ σε δημόσια σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (12–18 ετών) στην Εξτρεμαδούρα αναλύθηκαν μέσω του ερωτηματολογίου AISDPE. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι μαθητές χωρίς αναπηρία έχουν θετική στάση απέναντι στην ένταξη των μαθητών με αναπηρία. Δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές σχετικά με την τοποθεσία του σχολείου.

Μια συγχρονική μελέτη που διεξήχθη από τους Reina et al. (2019) διερεύνησε τις συσχετίσεις μεταξύ των πεποιθήσεων αυτό-αποτελεσματικότητας και των στάσεων των μαθητών για την ένταξη των μαθητών με αναπηρία στη ΦΑ, καθώς και την επίδραση του φύλου και της προηγούμενης επαφής με παιδιά με αναπηρία σε αυτές τις μεταβλητές. Διεξήχθη μελέτη με 976 μαθητές (491 κορίτσια και 485 αγόρια, ηλικίας 11-16 ετών). Οι πεποιθήσεις αυτό-αποτελεσματικότητας και οι κοινωνικοδημογραφικές μεταβλητές προέβλεψαν το 20,4% και το 9% της συμπεριφορικής και γνωστικής υποκλίμακας των στάσεων, αντίστοιχα. Οι μαθητές με υψηλότερες βαθμολογίες στις πεποιθήσεις αυτό-αποτελεσματικότητας παρουσίασαν λιγότερο ευνοϊκές στάσεις απέναντι στη συμπερίληψη. Τα κορίτσια ανέφεραν πιο ευνοϊκή στάση απέναντι στη συμπερίληψη από τα αγόρια. Οι μαθητές, που ανέφεραν προηγούμενη συμμετοχή σε δραστηριότητες με παιδιά με αναπηρία, παρουσίασαν στάσεις που ήταν πιο ευνοϊκές τόσο στη συμπεριφορική, όσο και στη γνωστική υποκλίμακα των στάσεων.

Οι Álvarez-Delgado et al. (2022) διεξήγαγαν μια συγκριτική ανάλυση τριών προγραμμάτων παρέμβασης (1 «Προομοίωση και Μοντελοποίηση», 2 «Ενημέρωση και Ευαισθητοποίηση» και 3 «Προσαρμοσμένος Αθλητισμός») σχετικά με τη στάση των εφήβων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης απέναντι στα άτομα με αναπηρία. Κάθε πρόγραμμα βασίστηκε σε μια συγκεκριμένη τεχνική, αλλά όλες έχουν ως κοινή συνιστώσα την άμεση, δομημένη τεχνική επαφής με άτομα με αναπηρία. Αναλύθηκε η αποτελεσματικότητα των τριών προγραμμάτων στην αλλαγή στάσεων και μελετήθηκε επίσης η επίδρασή τους στους διαφορετικούς παράγοντες της δομής της στάσης (1 «αποδοχή/απόρριψη», 2 «ικανότητα/περιορισμός» και 3 «ισότητα ευκαιριών»). Τα αποτελέσματα κατέδειξαν την αποτελεσματικότητα των τριών προγραμμάτων. Οι μαθητές έδειξαν πιο θετική στάση απέναντι στα άτομα με αναπηρία σε όλες τις ομάδες, ιδιαίτερα στο πρόγραμμα 1. Αναλύοντας τη γενική επιρροή των τριών προγραμμάτων στους παράγοντες της δομής της στάσης, προκύπτει ότι οι στάσεις παρουσίασαν στατιστική σημαντική βελτίωση και στα τρία προγράμματα. Τέλος, τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι κάθε πρόγραμμα ήταν πιο αποτελεσματικό σε έναν συγκεκριμένο παράγοντα στάσης.

Μετάβαση στο περιεχόμενο