Εργασία και Άτομα με Οπτική Αναπηρία – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μανάργια Ευθυμίας – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» –  Μέρος 19ο

Ιαν 15, 2025 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Εργασία και Άτομα με Οπτική Αναπηρία – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μανάργια Ευθυμίας – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» –  Μέρος 19ο

 

3.6         Διαδικασίες Παρέμβασης για Άτομα με Οπτική Αναπηρία ως προς την Απόκτηση Εργασιακής Απασχόλησης

 

Τα υπάρχοντα προγράμματα και οι παρεμβάσεις για τα άτομα με οπτική αναπηρία, στοχεύουν στον χειρισμό ποικίλων ζητημάτων που μπορεί να αντιμετωπίσει ο συγκεκριμένος πληθυσμός. Για παράδειγμα, οι Crudden et al. (2017) ανέπτυξαν, εφάρμοσαν και αξιολόγησαν ένα πρόγραμμα παρέμβασης για άτομα με οπτική αναπηρία. Το έργο αυτό περιλάμβανε την παρέμβαση ενός συμβούλου που βοήθησε τους συμμετέχοντες / συμμετέχουσες να δημιουργήσουν ειδικές διαδρομές μεταφοράς για άτομα με οπτική αναπηρία, να χρησιμοποιήσουν τις διαθέσιμες περιοχές και την τεχνολογία και να λύσουν άλλα σχετικά ζητήματα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι συμμετέχοντες / συμμετέχουσες επέδειξαν βελτιωμένες δεξιότητες επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων και υψηλότερη αυτοαποτελεσματικότητα στις μεταφορές τους (Crudden et al., 2017). Έμειναν επίσης πολύ ικανοποιημένοι από την παρέμβαση και την έκριναν εξαιρετικά χρήσιμη και σημαντική. Ωστόσο, το έργο δεν είχε σημαντικές επιδράσεις στην απασχόληση των συμμετεχόντων / συμμετεχουσών, επομένως η αποτελεσματικότητα του προγράμματος είναι μερική, καθώς ο κύριος στόχος αυτών των προγραμμάτων είναι να βοηθήσει τα άτομα με αναπηρία να βρουν εργασία (Crudden et al., 2017).

Η προσπάθεια δημιουργίας ενός περιβάλλοντος χωρίς αποκλεισμούς για άτομα με οπτική αναπηρία, δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση των ζητημάτων μεταφοράς. Οι ερευνητές Antonelli et al. (2018) ανέλυσαν τις στάσεις των ατόμων με οπτική αναπηρία ως προς το πρόγραμμα καθοδήγησης που στόχευε να τους βοηθήσει στην εύρεση απασχόλησης. Το έργο περιλάμβανε τη βοήθεια ενός μέντορα με οπτική αναπηρία, ο οποίος βοηθούσε τους συμμετέχοντες / συμμετέχουσες να βρουν εργασία και να αντιμετωπίσουν διάφορα ζητήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν. Θέματα, όπως η αναζήτηση εργασίας, το αίτημα διαμονής και οι αλληλεπιδράσεις με συναδέλφους εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα σημαντικά (Antonelli et al., 2018). Οι συμμετέχοντες / συμμετέχουσες εκτίμησαν επίσης την παρεχόμενη υποστήριξη και ενθάρρυνση, η οποία τους βοήθησε να αποκτήσουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Αυτές οι γνώσεις και οι δεξιότητες που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια του προγράμματος, μπορούν να βοηθήσουν τους νέους να βρουν δουλειά και να γίνουν μέλη της ομάδας, καθώς βασίζονται στις εμπειρίες που είχαν οι μέντορές τους στους χώρους εργασίας τους (Antonelli et al., 2018).

Η αποτελεσματικότητα τέτοιου είδους έργων είναι αρκετά υψηλή, επομένως, είναι δυνατή κι η δημιουργία ανάλογων παρεμβάσεων. Οι O’Mally & Antonelli (2016) αξιολόγησαν τα αποτελέσματα ενός προγράμματος που περιελάμβανε την καθοδήγηση ορισμένων μαθητών και μαθητριών κατά τη διάρκεια ενός έτους. Αναφέρθηκε ότι οι μαθητές / μαθήτριες εμφάνισαν βελτιωμένη αυτο- αποτελεσματικότητα και υψηλότερη αυτοπεποίθηση κατά την αναζήτηση εργασίας, τα οποία αποτελούν σημαντικά εφόδια για την προσαρμογή της σταδιοδρομίας (O’Mally & Antonelli, 2016). Ωστόσο, το πρόγραμμα δεν είχε σημαντική επίπτωση στο ποσοστό απασχόλησης των συμμετεχόντων / συμμετεχουσών. Η εργασιακή ικανοποίηση δε συσχετίστηκε με τη συμμετοχή στο πρόγραμμα, αλλά όλοι οι μαθητές

/ μαθήτριες που είχαν μέντορα, εξέφρασαν ικανοποίηση από την παρέμβαση. Αν και το πρόγραμμα είχε περιορισμένη επιτυχία, αύξησε την εμπιστοσύνη των ατόμων με οπτική αναπηρία, κάτι που είναι κρίσιμο για την επαγγελματική και προσωπική τους ζωή (O’Mally & Antonelli, 2016).

Επομένως, είναι δυνατόν να υποθέσουμε ότι η αποτελεσματικότητα τέτοιων έργων σχετίζεται ιδιαίτερα με την ψυχολογική υποστήριξη, ενώ δεν εντοπίζεται καμία σημαντική επίδραση στο ποσοστό απασχόλησης. Ως εκ τούτου, οι ερευνητές και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, καθώς και οι εργαζόμενοι και ο πληθυσμός-στόχος, πρέπει να συνεργαστούν αποτελεσματικά για τη δημιουργία πραγματικά αποτελεσματικών έργων. Η κατανόηση των εργοδοτών σχετικά με τα πιθανά οφέλη από την απασχόληση ατόμων με οπτική αναπηρία, είναι περιορισμένη και οι μέθοδοι για τη διασφάλιση ενός περιβάλλοντος χωρίς αποκλεισμούς παραμένουν ασαφείς γι’ αυτούς (Jacko et al., 2010). Οι νέες παρεμβάσεις θα πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτά τα κενά και κατ’ επέκταση να παρέχονται εκπαιδευτικά προγράμματα τόσο στα άτομα με οπτική αναπηρία, όσο και στους εργοδότες (ειδικούς ανθρώπινου δυναμικού, εργαζόμενους, ανώτατα στελέχη και ηγέτες) (Cimarolli et al., 2012).

 

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο