Εργασία και Άτομα με Οπτική Αναπηρία – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Μανάργια Ευθυμίας – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Ειδική Αγωγή, Εκπαίδευση και Αποκατάσταση» – Μέρος 14ο
Κεφάλαιο 3ο – Προβλήματα Εργασιακής Απασχόλησης, Ζητήματα Μετάβασης, Τεχνολογικής Υποστήριξης και Διαδικασίες Παρέμβασης
3.1 Προβλήματα Εργασιακής Απασχόλησης των Ατόμων με Οπτική Αναπηρία
Το ερευνητικό πρόβλημα πολλών μελετών στις μέρες μας, σχετίζεται με το αυξημένο ποσοστό ανεργίας μεταξύ των ατόμων με οπτική αναπηρία. Είναι φανερό ότι τα άτομα με οπτική αναπηρία αντιμετωπίζουν διάφορες προκλήσεις, όσον αφορά την απόκτηση και τη διατήρηση εργασιακής απασχόλησης (Crudden, 2002). Επιπλέον, οι καθημερινές δραστηριότητές τους, όπως η αναζήτηση και η διατήρηση μιας εργασίας μπορεί να επηρεαστούν αρνητικά (Kaldenberg, 2011). Η εύρεση εργασίας μερικής ή πλήρους απασχόλησης, είναι πολύ πιο δύσκολη για τα άτομα με οπτική αναπηρία απ’ ότι για τα άτομα χωρίς οπτική αναπηρία (Williams et al., 2006).
Μάλιστα, σύμφωνα με τον Durre (2008), τα ποσοστά εργασιακής απασχόλησης μεταξύ των ατόμων με οπτική αναπηρία, μειώνονται σημαντικά, σε σύγκριση με τα άτομα χωρίς οπτική αναπηρία. Τα δύο τρίτα των ενηλίκων με οπτική αναπηρία δεν εργάζονται, ενώ το 79% των ενηλίκων που δεν έχουν οπτική αναπηρία, εργάζονται (Durre, 2008). Πιο συγκεκριμένα, μόνο το 37% των ατόμων με οπτική αναπηρία απασχολούνται και μόνο το 13% αυτών που είναι άνεργοι, επιδιώκουν ενεργά εργασία (U.S. Bureau of Labor Statistics, 2014). Ο πληθυσμός των ατόμων με οπτική αναπηρία παραδοσιακά υποεκπροσωπείται στο εργατικό δυναμικό, γι’ αυτό το λόγο η προετοιμασία αυτού του πληθυσμού για απασχόληση μπορεί να είναι μια λύση σε αυτό το πρόβλημα (DeMario, 1992).
Τα άτομα με οπτική αναπηρία τείνουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, όσον αφορά την απασχόληση και την εργασία τους (DeMario, 1992; Durre, 2008; Jacko et al., 2010; Reinhardt, 2001). Συνεπώς, κρίνεται επιτακτική η ανάγκη διερεύνησης των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν τα άτομα με οπτική αναπηρία, καθώς συχνά δυσκολεύονται να βασίζονται σε άλλους για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες και υποφέρουν από απώλεια ανεξαρτησίας (Reinhardt, 2001). Επιπλέον, ορισμένοι εργοδότες έχουν αρνητικές σκέψεις, στερεότυπα και λανθασμένες αντιλήψεις για τα άτομα με οπτική αναπηρία. Αυτές οι αρνητικές αντιλήψεις μπορεί να αναγκάσουν τα άτομα με οπτική αναπηρία να χάσουν την αυτοαντίληψη, την αυτοεκτίμηση και την προσωπική τους ικανοποίηση και να τους εμποδίσουν να βρουν μια κατάλληλη εργασία που θα τους βοηθήσει να κερδίσουν τα προς το ζην (Jacko et al., 2010). Η εργασία είναι απαραίτητη για όλους τους ανθρώπους, οι οποίοι μπορεί να την επιλέξουν για πολλούς και διαφορετικούς λόγους, όπως για να κερδίζουν χρήματα, να αισθάνονται ότι κάνουν τη διαφορά, να αισθάνονται ανεξάρτητοι, να εκτιμούν το καθεστώς της απασχόλησης, να βοηθούν στη μείωση του στίγματος ή να αισθάνονται ότι έχουν ενεργό ρόλο στην κοινωνία (Southall & Wittich, 2012).