ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

Γιώργος Καπελλάκης: «Οι αθλητές με αναπηρία μπορούν να γίνουν οι καλύτεροι πρεσβευτές της Ελλάδας στο εξωτερικό»

Ιαν 2, 2025 | ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Ο Τύπος έγραψε

Συνέντευξη με τον Χρυσό Παραολυμπιονίκη και Πρόεδρο της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής, Γιώργο Καπελάκη

Κατά τη γνώμη σας ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αθλητές με αναπηρία και στον πρωταθλητισμό αλλά και στον αθλητισμό;

Το πρώτο, μεγάλο βήμα, είναι ένα άτομο με αναπηρία να έρθει σε επαφή με τον αθλητισμό. Σε αυτή την προσπάθεια υπάρχουν συγκεκριμένα προβλήματα. Ένα βασικό πρόβλημα είναι η προσβασιμότητα στους αθλητικούς χώρους. Θα πρέπει να υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή τους κάποιο σωματείο που να δραστηριοποιείται με αθλητές με αναπηρία, ενώ πολλές φορές στις αθλητικές εγκαταστάσεις υπάρχει μεγάλος περιορισμός στο χώρο και στον χρόνο που δίδεται στους αθλητές με αναπηρία για να αθληθούν. Παράλληλα, υπάρχουν και πολλά προβλήματα σε ό,τι αφορά τον ειδικό εξοπλισμό ή τις παροχές που χρειάζονται επιπλέον οι αθλητές, για να μπορέσουν να κάνουν απρόσκοπτα τις προπονήσεις τους.

Αν οι αθλητές καταφέρουν να φτάσουν σε επίπεδο πρωταθλητισμού, χρειάζονται σε καθημερινή βάση χρόνο για προπόνηση υψηλού επιπέδου, που δυσκολεύονται να τον βρουν στις αθλητικές εγκαταστάσεις. Επίσης, χρειάζονται οικονομική στήριξη, για να μπορέσουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με τον αθλητισμό σε όλα τα στάδια, και να συναγωνιστούν συναθλητές τους υψηλού επιπέδου από το εξωτερικό. Σήμερα, πολλοί αθλητές με αναπηρία δεν έχουν την δυνατότητα να συμμετέχουν σε πολλούς διεθνείς αγώνες και να βελτιώνουν τις επιδόσεις τους. Αντίθετα, οι διεθνείς συναθλητές τους έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε πολλούς περισσότερους αγώνες, και έτσι έχουν πλεονέκτημα έναντι των δικών μας αθλητών, ειδικά στα αθλήματα όπου οι προκρίσεις προκύπτουν από συγκέντρωση βαθμών.

 

Ισχύει ότι μετά από κάθε Παραολυμπιάδα ή γενικότερα γεγονός που προβάλλει τους αθλητές με αναπηρία, αυξάνεται το ενδιαφέρον των ατόμων με αναπηρία για τον αθλητισμό; Ποια βήματα πρέπει να γίνουν για να αυξηθεί ακόμη περισσότερο η συμμετοχή;

Ναι, αυξάνεται το ενδιαφέρον των ατόμων με αναπηρία να εμπλακούν στον αθλητισμό, είναι πραγματικότητα αυτό. Αυτό συμβαίνει κυρίως κατά τη διάρκεια κάθε παραολυμπιακής διοργάνωσης, αλλά και πριν και μετά. Οι επιτυχίες των Ελλήνων αθλητών και η σχετική προβολή, δημιουργεί μια προϋπόθεση, μια παρότρυνση ενδεχομένως. Πολλοί, βλέποντας άτομα με αναπηρία να διακρίνονται σε αυτό το μεγάλο αθλητικό γεγονός, το ξανασκέφτονται και μπορεί να τολμήσουν και αυτοί να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Είναι κάτι που και εμείς επιδιώκουμε σε μεγάλο βαθμό να το επικοινωνήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο για να παροτρυνθούν όλα τα άτομα με αναπηρία, γιατί υπάρχουν πολλά που δεν έχουν τολμήσει. Κατά τη διάρκεια των παραολυμπιακών είναι μια μεγάλη ευκαιρία για να συμβεί αυτό.

Σε αυτή την κατεύθυνση έχουμε πάρει σχετικές πρωτοβουλίες, όπως τα «Παραολυμπιακά Πανοράματα» και οι επισκέψεις παραολυμπιονικών σε σχολεία. Μεγάλο ποσοστό των νέων αθλητών με αναπηρία φοιτούν σε τυπικά σχολεία, και μέσω επίδειξης αθλημάτων και ομιλιών καταξιωμένων ελλήνων παραολυμπιονικών τους δίνεται το ερέθισμα και η ευκαιρία να πληροφορηθούν πώς μπορούν να κάνουν το ξεκίνημα αυτό. Αν τολμήσουν και κάνουν την αρχή, μετά είναι πολύ πιο εύκολο το να μπουν στον όμορφο κόσμο του αθλητισμού.

Έχετε συμμετάσχει σε 4 παραολυμπιάδες. Πώς ήταν τα πράγματα όταν ξεκινούσατε να προπονείστε, πώς έχουν αλλάξει μέχρι σήμερα και ποια είναι τα βήματα που πρέπει να γίνουν στο μέλλον κατά τη γνώμη σας;

Ξεκίνησα την αθλητική μου καριέρα περίπου το 2000.  Η αλήθεια είναι ότι, καθώς ζούσα στον νομό Ηρακλείου, στην Κρήτη, δεν ήταν ιδανικές συνθήκες για ένα νέο άτομο με βαριά αναπηρία να μπει στη διαδικασία να αθληθεί σε ένα κολυμβητήριο μη προσβάσιμο, σε ένα περιβάλλον στο  οποίο ενδεχομένως έβλεπαν για πρώτη φορά ένα άτομο με αναπηρία να ξεκινάει μια εντατική προσπάθεια. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά, αυτό είναι σίγουρο. Σε όλη αυτή την αλλαγή, καταλυτικό ρόλο έπαιξαν οι Παραολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας το 2004. Ήταν ένα  σημείο – σταθμός στο πώς άλλαξε η νοοτροπία της κοινωνίας και της πολιτείας, ιδίως όσων είχαν εμπλοκή με το ζήτημα της βελτίωσης των αθλητικών εγκαταστάσεων. Ευνοήθηκε η προσβασιμότητα, η παραχώρηση χώρου και χρόνο, η εμπλοκή πολλών προπονητών και η μετέπειτα ενασχόλησή τους προπονητικά με αθλητές με αναπηρία. Κάνοντας μια αναδρομή, σε όλη αυτήν την πορεία έχουν γίνει βήματα, έχουν βελτιωθεί πολλά.

Δεν έχουμε φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα, σίγουρα όμως υπάρχει μια βάση πολύ καλή και πιστεύω πάνω σε αυτό πρέπει να δουλέψουμε ακόμα περισσότερο, για να κάνουμε πιο εύκολη, πιο σωστή, αλλά και πιο ουσιαστική την προσέλευση νέων ατόμων με αναπηρία στον αθλητισμό. Γιατί είναι ξεκάθαρο ότι μόνο οφέλη θα έχουν να αποκομίσουν και τίποτα άλλο.

Η ενασχόλησή μου με τον αθλητισμό τότε ήταν μια διαδικασία που μου άλλαξε τη ζωή. Ούτε και εγώ πίστευα τότε το πόσο πολύ θετικά θα επιδρούσε τότε στη ζωή μου η απόφαση μου αυτή. Ήμουν, τότε,  ένας νέος τότε 20 ετών και από τη μία μέρα στην άλλη απέκτησα μια βαριά αναπηρία. Οι προοπτικές που είχα για να συνεχίσω τη ζωή μου με στόχους, με όνειρα, με μια ουσιαστική παρουσία στην κοινωνία, δεν ήταν αισιόδοξες. Όλα αυτά, με τον αθλητισμό, άλλαξαν ριζικά.  Το ότι αυτή τη στιγμή είμαι ένας πολίτης που ζει μια φυσιολογική ζωή, έχοντας την δουλειά μου την οικογένειά μου, το παιδί μου, είμαι ενεργός πολίτης, έχω στόχους, έχω όνειρα, νιώθω ότι είμαι χρήσιμος στην κοινωνία, οφείλονται στο μεγαλύτερο βαθμό στον αθλητισμό αλλά και στην ποιότητα ζωής που έχω αποκτήσει από άποψη υγείας. Αν στα άτομα με μη αναπηρία ο αθλητισμός επιδρά θετικά, σε εμάς αυτή η επίδραση είναι πολλαπλάσια και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ.

Πόσο σημαντική είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία που στηρίζει τους αθλητές με αναπηρία;

Ο αθλητισμός επιδρά πολύ θετικά, τόσο στα ίδια τα άτομα με αναπηρία όσο και στην κοινωνία, είναι πολύ σημαντικό να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις να κάνουμε όσο το δυνατόν πιο εύκολη την πρόσβαση όλων των ατόμων με αναπηρία σε αυτόν.

Αυτό χρειάζεται γενναίες αποφάσεις και οικονομική στήριξη σε όλη τη διαδικασία. Είναι σίγουρο ότι, με τα σημερινά δεδομένα, η κρατική βοήθεια δεν φτάνει. Είναι πολύ σημαντικό μεγάλες εταιρείες, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα, να προσανατολιστούν στην στήριξη του αθλητισμού ατόμων με αναπηρία, της Παραολυμπιακής Επιτροπής, των Ομοσπονδιών, των ίδιων των αθλητών που κάνουν μια σημαντική προσπάθεια να φέρουν διακρίσεις στην Ελλάδα  και, όπως λέω πάντα, να γίνουν οι καλύτεροι πρεσβευτές της χώρας μας το στο εξωτερικό.

 

Πηγή: www.kathimerini.gr

Μετάβαση στο περιεχόμενο