Τα θεωρητικά μοντέλα που αναπτύχθηκαν για τις οικογένειες παιδιών με ειδικές ανάγκες – Διπλωματική Εργασία του Σπυρίδωνα Λιάγκα – Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 12ο

Δεκ 31, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3.1 Θεωρητικά Μοντέλα (Γ Μέρος)

 

Το μοντέλο των ίσων ευκαιριών / κοινωνικό μοντέλο

Οι οικογένειες με παιδιά που έχουν ειδικές ανάγκες συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες που δεν υφίστανται σε άλλες οικογένειες. Τα άτομα με αναπηρίες βιώνουν ανισότητες που οδηγούν σε κοινωνικό αποκλεισμό, ενώ οι προκαταλήψεις και οι ανεπαρκείς κρατικές υπηρεσίες ενισχύουν το στιγματισμό τους. Το κοινωνικό μοντέλο αναγνωρίζει ότι οι κοινωνικές δομές, και όχι τα άτομα, είναι εκείνες που προκαλούν αυτές τις ανισότητες. Η αλλαγή στην κοινωνική δομή και στις αντιλήψεις είναι απαραίτητη για την ένταξη των ατόμων με ειδικές ανάγκες, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες τους και την αλληλεπίδρασή τους με το περιβάλλον. Η οικογενειακή πολιτική πρέπει να ενισχυθεί με νέες πρακτικές που θα εξασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες για όλες τις οικογένειες. Ελπίζω αυτή η σύντομη αναδιατύπωση να σας βοηθήσει.

 

Οικολογικό μοντέλο ειδικών αναγκών

Η θεωρία του Bronfenbrenner αναλύει την ανθρώπινη ανάπτυξη μέσα από την αλληλεπίδραση με διάφορα κοινωνικά περιβάλλοντα. Από τη γέννηση ως το θάνατο, ο άνθρωπος είναι μέρος πολλών κοινωνικών συστημάτων όπως η οικογένεια και το σχολείο, τα οποία επηρεάζουν την προσωπική του εξέλιξη. Στο πλαίσιο των ειδικών αναγκών, η οικογένεια με παιδί με ειδικές ανάγκες θεωρείται μέρος ενός ευρύτερου κοινωνικού συστήματος, με το οποίο αλληλοεπιδρά. Η ποιότητα αυτής της αλληλεπίδρασης είναι κρίσιμη για την προσαρμογή της οικογένειας. Ο Bronfenbrenner χρησιμοποίησε τους όρους μικροσύστημα, μεσοσύστημα, εξωσύστημα και μακροσύστημα για να περιγράψει τα διάφορα επίπεδα κοινωνικών συστημάτων που περιβάλλουν το άτομο, με το μικροσύστημα να περιλαμβάνει την άμεση οικογενειακή μονάδα και τις σχέσεις εντός αυτής. Αυτά τα συστήματα συνδέονται και επηρεάζουν την ανάπτυξη του ατόμου, καθώς και την προσαρμογή των γονέων στις ανάγκες του παιδιού με ειδικές ανάγκες (Epstein, et.al.,2018).

Μετάβαση στο περιεχόμενο