Τα θεωρητικά μοντέλα που αναπτύχθηκαν για τις οικογένειες παιδιών με ειδικές ανάγκες – Διπλωματική Εργασία του Σπυρίδωνα Λιάγκα – Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 13ο

Δεκ 31, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3.2 Η δυναμική της οικογένειας με παιδί με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες

 

Η δυναμική της οικογένειας αφορά τα πρότυπα των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μελών της. Περιλαμβάνει τους ρόλους που αναλαμβάνουν, τις σχέσεις που διαμορφώνουν και τους παράγοντες που επηρεάζουν τις αλληλεπιδράσεις τους. Η οικογένεια αποτελεί μία από τις βασικές πηγές ασφάλειας και στήριξης για τα μέλη της. Οι ασφαλείς και υποστηρικτικές οικογενειακές σχέσεις παρέχουν αγάπη, συμβουλές και φροντίδα, ενώ οι αγχωτικές οικογενειακές σχέσεις επιβαρύνονται με λογομαχίες, συνεχή κριτική ανατροφοδότηση και επαχθείς απαιτήσεις (Jabbari,2023).

Οι διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας έχουν μόνιμες επιπτώσεις και επηρεάζουν την ανάπτυξη και την ευημερία ενός ατόμου μέσω ψυχοκοινωνικών, συμπεριφορικών και φυσιολογικών οδών (Jabbari,2023).

Η δυναμική της οικογένειας επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Ορισμένοι ερευνητές έχουν αναγνωρίσει την εξατομίκευση, την αμοιβαιότητα, την ευελιξία, τη σταθερότητα, τη σαφή επικοινωνία και την αμοιβαιότητα των ρόλων ως βασικούς παράγοντες που συμβάλλουν στην υγιή οικογενειακή δυναμική. Ειδικότερα, η αμοιβαιότητα, που αντιπροσωπεύει ένα κοινό αίσθημα συνοχής και ζεστασιάς, έχει αναγνωριστεί ως ο πιο ζωτικός παράγοντας που ενισχύει τις θετικές σχέσεις. Αντίθετα, οι παράγοντες που συμβάλλουν στην ανθυγιεινή οικογενειακή δυναμική περιλαμβάνουν την εμπλοκή, την απομόνωση, την ακαμψία, την αποδιοργάνωση, την ασαφή επικοινωνία και τις συγκρούσεις ρόλων (Jabbari,2023).

Με το πέρασμα του χρόνου, η έννοια της οικογένειας έχει αλλάξει σημαντικά. Παλαιότερα, οι οικογένειες ζούσαν πιο κοντά, με πολλαπλές γενιές να συμβάλλουν στην ανατροφή και φροντίδα των παιδιών. Σήμερα, είναι πιο συχνό τα μέλη της οικογένειας να διαμένουν σε διάφορα μέρη της χώρας, με τους παππούδες και τις γιαγιάδες να έχουν λιγότερο ενεργό ρόλο στην καθημερινότητα των εγγονιών τους. Στις περιπτώσεις, στις οποίες η οικογένεια δεν βρίσκεται κοντά, τα άτομα αυτά ενδέχεται να αναπτύσσουν μια βασική ομάδα τοπικών οικογενειών, την οποία θεωρούν οικογένειά τους. Η έννοια της οικογένειας είναι πάντα σε κίνηση, αντανακλώντας την κινητικότητα των ανθρώπων που μετακινούνται από τόπο σε τόπο. Αυτό σημαίνει ότι η οικογενειακή δομή μπορεί να είναι προσωρινή και συνεχώς εξελισσόμενη. Παράλληλα, η σύγχρονη κοινωνία έχει ανοίξει την αγκαλιά της σε πιο ποικίλες μορφές οικογενειακών δομών, όπως τις μη παραδοσιακές και τις μικτές οικογένειες, αναγνωρίζοντας την πολυμορφία τους ως μέρος του σύγχρονου κοινωνικού υφάσματος (Jabbari,2023).

Ειδικότερα, στη σύγχρονη δομή των οικογενειών στην Ελλάδα έχει διαμορφωθεί μέσα από μια σειρά κοινωνικών και πολιτιστικών παραγόντων, καθώς και σημαντικά ιστορικά γεγονότα που επηρέασαν την εσωτερική της λειτουργία και τη θέση της στην κοινωνία. Οι εξελίξεις αυτές περιλαμβάνουν την εξέλιξη των ρόλων των συντρόφων, την ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των μελών και την ενσωμάτωση της οικογένειας στο κοινωνικό σύνολο. Αυτές οι αλλαγές έχουν καθορίσει την ενεργό και αποδοτική λειτουργία της οικογένειας, η οποία συνεχώς ενισχύεται και αναπτύσσεται μέσω της αμοιβαίας αλληλεπίδρασης των μελών της, εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την προσαρμοστικότητά της στο πέρασμα του χρόνου.

Μετάβαση στο περιεχόμενο