Τα θεωρητικά μοντέλα που αναπτύχθηκαν για τις οικογένειες παιδιών με ειδικές ανάγκες – Διπλωματική Εργασία του Σπυρίδωνα Λιάγκα – Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 5ο

Δεκ 27, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Τα θεωρητικά μοντέλα που αναπτύχθηκαν για τις οικογένειες παιδιών με ειδικές ανάγκες – Διπλωματική Εργασία του Σπυρίδωνα Λιάγκα – Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 5ο

 

1.3         Ο ρόλος της οικογένειας για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες

 

Τα παιδιά αποτελούν τον πιο πολύτιμο πόρο της κοινωνίας και φέρουμε την κοινή ευθύνη να τους εξασφαλίσουμε τις απαραίτητες υποδομές για την ολοκληρωμένη διατροφή και εκπαίδευσή τους. Κάθε παιδί διαθέτει μοναδικές ικανότητες που αναδεικνύουν την προσωπικότητά του, παρά τις διάφορες προκλήσεις και δυσκολίες που μπορεί να συναντήσει στη ζωή του. Η αναπηρία επηρεάζει τη ζωή των παιδιών δημιουργώντας εμπόδια στη φυσιολογική ανάπτυξη και τους ρόλους συμμετοχής τους. Τα παιδιά με αναπηρίες αντιμετωπίζουν μοναδικές προκλήσεις και απαιτούν ειδική φροντίδα και υποστήριξη, τόσο στον εκπαιδευτικό τομέα όσο και στην κοινωνική τους ζωή, για να μπορέσουν να αναπτυχθούν πλήρως και να ενταχθούν στην κοινότητα (Chandra, 2021).

Ένας σημαντικός θεσμό και συγχρόνως απαραίτητος στη ζωής ενός ανθρώπου, είναι η οικογένεια. Η οικογένεια είναι ο θεσμό που σηματοδοτεί τη ζωή κάθε ανθρώπου. Κατά τη γέννησή του μέχρι και την ενηλικίωσή του, το οικογενειακό περιβάλλον αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και στη γενικότερη διαμόρφωση της ζωής του. Σε κάθε βήμα του ανθρώπου, η οικογένεια είναι εκείνη που το στηρίζει και τον βοηθά (Chandra, 2021).

Επομένως, το ίδιο συμβαίνει στα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Ειδικά στα παιδιά που αντιμετωπίζουν διάφορες δυσκολίες, οι γονείς και το ευρύτερο περιβάλλον, είναι αρκετά σημαντικός ο ρόλος τους. Ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, δεν μπορεί να ζήσει μια εύκολη φυσιολογική ζωή και χρειάζεται σε μεγάλο βαθμό τους γονείς του. Το γεγονός αυτό, καθιστά απαραίτητη την ύπαρξη των γονέων στη ζωή ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες (Chandra, 2021).

Ωστόσο, οι γονείς των παιδιών με ειδικές ανάγκες καλούνται να αντιμετωπίσουν προκλήσεις, που διαφέρουν από αυτές που αντιμετωπίζουν οι γονείς τυπικά αναπτυσσόμενων παιδιών. Η έλευση ενός παιδιού με αναπηρίες σε μια οικογένεια, ή η ανακάλυψη της αναπηρίας από τους γονείς, συχνά συνοδεύεται από ένα φάσμα βαθιών συναισθημάτων, όπως σοκ, λύπη και θυμός, καθώς προσπαθούν να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα και να βρουν τον καλύτερο τρόπο φροντίδας και υποστήριξης για το παιδί τους. Τα συναισθήματα αυτά είναι παρόμοια με αυτά που βιώνουν, όταν μαθαίνουν για το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου (Mavropalias, et.al.,2019).

Πολλοί γονείς βρίσκονται αντιμέτωποι με την πρόκληση να παρέχουν την κατάλληλη φροντίδα και υποστήριξη στα μικρά τους παιδιά, τα οποία ενδέχεται να γεννηθούν με ειδικές ανάγκες ή να αναπτύξουν τέτοιες ανάγκες σε νεαρή ηλικία. Συχνά αναζητούν εκπαιδευτικά προγράμματα και υπηρεσίες που θα τους βοηθήσουν να εξοπλιστούν με τις απαραίτητες δεξιότητες και τεχνικές για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της γονικής μέριμνας. Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουν ότι τα χαρακτηριστικά του παιδιού τους μπορεί να απαιτούν ειδικές δεξιότητες πέρα από τις γενικές γνώσεις και πρακτικές που απαιτούνται από τους γονείς (Chandra, 2021).

Οι γονείς που αντιμετωπίζουν την πρόκληση της φροντίδας ενός παιδιού με αναπηρίες συχνά χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν στη νέα τους πραγματικότητα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η ανατροφή και η φροντίδα των παιδιών μπορεί να επηρεαστεί. Τα παιδιά με αναπηρίες μπορεί να απαιτούν ειδικές προσεγγίσεις και δεξιότητες από τους γονείς τους, οι οποίες διαφέρουν από αυτές που απαιτούνται για τα παιδιά που αναπτύσσονται κανονικά. Επιπλέον, οι γονείς μπορεί να αντιμετωπίσουν επιπρόσθετες προκλήσεις κατά τις φάσεις μετάβασης στην πρώιμη παιδική ηλικία. Συχνά, οι γονείς παιδιών με αναπηρίες βιώνουν αυξημένα επίπεδα άγχους σε σύγκριση με τους γονείς παιδιών που αναπτύσσονται τυπικά. Για αυτό το λόγο, υπάρχουν προγράμματα που εστιάζουν στην ενίσχυση των γονικών δεξιοτήτων και στην υποστήριξη των γονέων σε αυτό το ταξίδι (Caicedo, et.al.,2014).

Γενικότερα, τα μέλη μιας οικογένειας, όπως οι γονείς, τα αδέλφια, ο παππούς, η γιαγιά είναι εκείνα τα πρόσωπα που καλούνται να στηρίξουν το παιδί με ειδικές ανάγκες. Τα παιδιά χρειάζονται τους γονείς τους δίπλα τους, σε κάθε βήμα τους, το ίδιο συμβαίνει και με αυτά τα παιδιά (Mavropalias, et.al.,2019).

Έτσι, ο ρόλος της οικογένειας είναι κομβικός για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Οι οικογένειες παρέχουν ουσιαστική υποστήριξη, απορροφώντας τις πρόσθετες απαιτήσεις σε χρόνο, συναισθηματικούς πόρους και οικονομικούς πόρους που προκύπτουν από τη φροντίδα ενός παιδιού με αναπηρία. Αυτή η υποστήριξη μπορεί να περιλαμβάνει μια σειρά από δραστηριότητες από την καθημερινή φροντίδα και την υπεράσπιση έως την αναζήτηση κατάλληλων εκπαιδευτικών υπηρεσιών και παρεμβάσεων (Caicedo, et.al.,2014).

Η ανατροφή ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες μπορεί να απαιτεί απόκτηση συγκεκριμένων δεξιοτήτων και μπορεί να απαιτεί σημαντική αφοσίωση χρόνου και ενέργειας. Αυτό μπορεί να επηρεάσει τη σταδιοδρομία, τους γάμους και τις σχέσεις με άλλα παιδιά. Είναι σημαντικό για τους γονείς να διατηρήσουν τη δική τους ευημερία για να υποστηρίξουν αποτελεσματικά το παιδί τους. Οι ειδικοί συμβουλεύουν να βρουν μια πρακτική που τους ταιριάζει, είτε πρόκειται για θεραπεία, άσκηση, επίγνωση ή άλλη προσέγγιση, για τη διαχείριση του άγχους και την πρόληψη της εξουθένωσης (Mavropalias, et.al.,2019).

Επιπλέον, μια ισχυρή συνεργασία μεταξύ γονέων, οικογενειών και εκπαιδευτικών είναι απαραίτητη. Δουλεύοντας μαζί, μπορούν να δημιουργήσουν μια ενοποιημένη προσέγγιση που ευθυγραμμίζεται με τις ατομικές ανάγκες και δυνάμεις του παιδιού, θέτοντας τα θεμέλια για την επιτυχία του παιδιού στον τομέα της ειδικής αγωγής (Mavropalias, et.al.,2019).

Συνοπτικά, ο ρόλος της οικογένειας περιλαμβάνει την παροχή συναισθηματικής και πρακτικής υποστήριξης, την υπεράσπιση των αναγκών του παιδιού και τη συνεργασία με επαγγελματίες της εκπαίδευσης και της υγείας για τη διασφάλιση της ευημερίας και της ανάπτυξης του παιδιού (Mavropalias, et.al.,2019).

Μετάβαση στο περιεχόμενο