ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟ- ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ Η ΤΗ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΣΚΗΣΗΣ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Μιχαήλ Τζούρτζου – Μ.Π.Σ. «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (Α.με.Α.)» Πανεπιστημίου Πελοποννήσου – Μέρος 10o

Δεκ 6, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟ- ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ Η ΤΗ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΣΚΗΣΗΣ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Μιχαήλ Τζούρτζου – Μ.Π.Σ. «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (Α.με.Α.)» Πανεπιστημίου Πελοποννήσου – Μέρος 10o

 

Α. Κοινωνικά οφέλη

 

Οι νεαροί ενήλικες με αναπηρία επωφελούνται μέσω της άσκησης καθώς έχουν την ευκαιρία να κοινωνικοποιηθούν, να συναναστραφούν με άλλα άτομα, τα οποία αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα υγείας, να νιώσουν το αίσθημα του ανήκειν και να αποκτήσουν νέους φίλους. Νέες ευκαιρίες προκύπτουν ενώ είναι πιθανόν η ενασχόλησή τους με κάποιο άθλημα να ενεργοποιήσει και άλλους κοινωνικούς φορείς προς υποστήριξή τους. Καθώς συμμετέχουν σε μια αθλητική δραστηριότητα με άλλα άτομα που αντιμετωπίζουν αντίστοιχες αναπηρίες νιώθουν ότι ανήκουν στη συγκεκριμένη ομάδα ισότιμα, μαθαίνουν παρατηρώντας τις συμπεριφορές και ενέργειες των άλλων και καλλιεργούν το ομαδικό πνεύμα, την αφοσίωση στην ομάδα και την αλληλοϋποστήριξη των συμμετεχόντων αθλητών. Ιδιαίτερα η παρακολούθηση των υπολοίπων συναθλητών, οι οποίοι αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα σωματικής υγείας, μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για ακόμα μεγαλύτερη λειτουργικότητα (Stephens et al., 2012; Wickman, 2015). Έτσι δημιουργείται ένα στενό δέσιμο μεταξύ των συναθλητών, οι οποίοι νιώθουν την ομάδα σαν μια δεύτερη οικογένεια. Ακόμα με την συμμετοχή σε οργανωμένα   προγράμματα άσκησης ξεπερνούν τους περιορισμούς και τις προσδοκίες που η κοινωνία στερεοτυπικά έχει θέσει για τη συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών αλλά και τους περιορισμούς που οι ίδιοι έχουν θέσεις τους εαυτούς τους, επιδεικνύοντας τις ικανότητές τους (Swartz et al., 2018). Παράλληλα η φυσική δραστηριότητα επιτρέπει σε αυτή την κοινωνική ομάδα να χαρακτηρίζεται και να προσδιορίζεται όχι μόνο από την πλευρά της αναπηρίας αλλά από μια άλλη πιο δυναμική και ισχυρή θέση, αυτή του αθλητή, του ενεργού, δυνατού πολίτη, ο οποίος καθημερινά πραγματοποιεί αξιοθαύμαστα επιτεύγματα και επομένως του αξίζει να βρίσκεται στο κέντρο των κοινωνικών δρώμενων και όχι στο περιθώριο (Mazzeo, 2019).

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο