ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ – ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΪΣΑ ΜΑΡΙΑΣ & ΜΠΛΑΧΑΒΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΜΗΜΑ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ – Μέρος 44ο

Οκτ 25, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ – ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΪΣΑ ΜΑΡΙΑΣ & ΜΠΛΑΧΑΒΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΜΗΜΑ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ – Μέρος 44ο

 

Μέθοδος τεχνικής Alexander

Η μέθοδος τεχνικής Alexander είναι μία μέθοδος βελτίωσης της στάσης και της κίνησης του σώματος. Έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για την ανακούφιση από καταστάσεις όπως το άγχος, οι διαταραχές του αναπνευστικού, η αρθρίτιδα, η οσφυαλγία και οι διαταραχές του πεπτικού (Τριανταφυλλόπουλος, 2007). Η μέθοδος αυτή εστιάζει στη χαλάρωση του σώματος ενώ αυτό κινείται και βασίζεται στο ότι ο τρόπος που χρησιμοποιούμε το σώμα μας επηρεάζει τη γενικότερη λειτουργικότητά μας (Payne, 2007).

Αυτή η τεχνική βοηθάει την έγκυο να προσαρμόσει τη στάση του σώματός της, όταν κάθεται, στέκεται ή είναι ξαπλωμένη. Ουσιαστικά μπορεί να βοηθήσει την έγκυο να αντιληφθεί τις ανάγκες του σώματός της ώστε κατά τον τοκετό να γνωρίζει τι πρέπει να κάνει για να αισθάνεται πιο άνετα. Η γυναίκα πρέπει να εκπαιδευτεί πάνω σε αυτή την τεχνική ώστε να μπορέσει να υπάρξει κάποια βελτίωση στη στάση του σώματος (Τριανταφυλλόπουλος, 2007).

 

Μέθοδος Mitchell

Η μέθοδος Mitchell αφορά την μυϊκή χαλάρωση. Η μέθοδος παρουσιάστηκε το 1963 από τη Laura Mitchell μία φυσικοθεραπεύτρια με μεγάλη εμπειρία στον τομέα της μαιευτικής. Υποστηρίζει ότι μόνο μέσω της κίνησης των αρθρώσεων και της διάτασης του δέρματος μπορούν να μεταφερθούν πληροφορίες για την κατάσταση των μυών στα εγκεφαλικά κέντρα. Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στη φυσιολογική αρχή της αμοιβαίας αναστολής, δηλαδή ότι όταν μία μυϊκή ομάδα ενεργοποιείται σε μία άρθρωση μία άλλη η οποία είναι η ανταγωνιστική της ομάδα θα πρέπει να χαλαρώσει.

Η μέθοδος αυτή λοιπόν προτείνει την μετακίνηση του σώματος σε μία θέση ώστε να εκπαιδευτεί το μυαλό για να είναι σε θέση να αναγνωρίζει μία άνετη ή χαλαρωμένη θέση. Η μέθοδος αυτή αποφεύγει την ενεργοποίηση των μυών, που σχετίζονται με τη μυϊκή τάση, δηλαδή τους μυς που σφίγγουν και μαζεύουν, καθώς θα μπορούσαν να διαταράξουν τις συστολές της μήτρας. Αντιθέτως, μέσω μιας απλής μεταβολής της θέσης της άρθρωσης δημιουργείται μια αμοιβαία κατάσταση άνεσης και ευκολίας. Η μεταβολή της άρθρωσης μπορεί να χαλαρώσει ολόκληρο το σώμα σε πολύ λίγο χρόνο. Η μέθοδος Mitchell μπορεί να έχει μια άμεση και γενικευμένη επίδραση. Αποθαρρύνει κάθε είδος παρέμβαση στο φυσιολογικό αναπνευστικό τρόπο. Χρησιμοποιείται στο πεδίο της μαιευτικής και έχει ως κύριο πλεονέκτημα την αποφυγή διαδικασιών τάσης. Η απαιτούμενη χαλάρωση επιτυγχάνεται απλώς με την κίνηση μερών του σώματος. Η επιμονή που επικρατεί στη μέθοδο να έχει αργή αναπνοή και να είναι άνετη χωρίς να προσπαθεί ποτέ η γυναίκα να την κρατήσει, είναι ένας άλλος λόγος που την προτιμούν, όσοι ασχολούνται με τη μαιευτική.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση αποφεύγεται η εντολή«χαλάρωσε». Η μέθοδος προάγει την επίγνωση των χαλαρωμένων στάσεων. Είναι μία μέθοδος απλή και γρήγορη. Εφαρμόζεται ευρέως, ως μια στρατηγική ανακούφισης από το στρες και μπορεί να εφαρμοστεί στη μαιευτική (Payne,2007).

 

Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation (TENS)

Το TENS περιλαμβάνει τη χορήγηση ηλεκτρικών ερεθισμάτων χαμηλής τάσης μέσω επίπεδων ηλεκτροδίων που εφαρμόζονται στο δέρμα. Το TENS αποτελείται από έναν διεγέρτη και δύο ζεύγη ηλεκτροδίων. Τα άνω ηλεκτρόδια κολλιούνται στο επίπεδο του δέκατου θωρακικού, στην πρώτη οσφυϊκή ρίζα και το κάτω ζεύγος στο επίπεδο του δεύτερου έως τέταρτου ιερού νεύρου. Ο διεγέρτης έχει δύο κανάλια για τα δύο ζεύγη ηλεκτροδίων.

Το TENS είναι ιδιαίτερα ευεργετικό για τον πόνο που εντοπίζεται στην πλάτη κατά τον τοκετό. Ωστόσο, μια μετα-ανάλυση από τους Carroll και συν. σε 10 τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες δοκιμές σε δείγμα 877 γυναίκες από τις οποίες οι 436 που έλαβαν TENS, δεν αποκάλυψε σημαντική διαφορά στον πόνο και η χρήση πρόσθετων αναλγητικών παρεμβάσεων δεν ήταν διαφορετική μεταξύ των δύο ομάδων (Carol et al, 1997).

Μετάβαση στο περιεχόμενο