ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ – ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΪΣΑ ΜΑΡΙΑΣ & ΜΠΛΑΧΑΒΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΜΗΜΑ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ – Μέρος 29ο

Οκτ 18, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ – ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΪΣΑ ΜΑΡΙΑΣ & ΜΠΛΑΧΑΒΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΜΗΜΑ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ – Μέρος 29ο

 

2.7          «Ψυχοσεξουαλική» μέθοδος – Kitzinger

 

Sheila Helena Elizabeth Kitzinger, η λεγόμενη «ιέρεια του φυσιολογικού τοκετού», πίστευε ότι η γέννηση ενός παιδιού δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται σαν κάτι παθολογικό και έτσι να οδηγούμαστε στην ιατρικοποίηση αυτού του γεγονότος, κάτι το οποίο θεωρούσε ότι οι μαιευτήρες – γυναικολόγοι πράττουν παραμερίζοντας την πρακτική εμπειρία των μαιών/μαιευτών αλλά και τις προσωπικές ανάγκες και επιθυμίες γυναικών.

Η Sheila Kitzinger ήταν κοινωνική ανθρωπολόγος με ειδίκευση στην εγκυμοσύνη, τον τοκετό και στη φροντίδα των παιδιών. Έκανε αρκετές εκστρατείες για την ενημέρωση των γυναικών όσον αφορά τις επιλογές που έχουν να διαλέξουν σχετικά με τον τοκετό τους. Το 1958 έγινε μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του NCT. Κατείχε ακαδημαϊκές θέσεις στο University of Edinburgh, στο Open University και ήταν καθηγήτρια στο University of West London. Επιπλέον, δίδασκε στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα της μαιευτικής του Wolfson School of Health Sciences. Ακόμη, δίδασκε σεμινάρια σχετικά με την ανθρωπολογία γύρω από τον τοκετό και τον θηλασμό και έγραψε αρκετά άρθρα σχετικά με την εκπαίδευση στη μαιευτική τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και διεθνώς. Έκανε αρκετές διαλέξεις παγκοσμίως και εργάστηκε   ως   σύμβουλος   στο International Childbirth Education Association (ICEA). Το NCT στη Μ.Βρετανία αλλά και το ICEA στις ΗΠΑ είναι και οι δύο οργανισμοί εμπνευσμένοι από τη μέθοδο του Dick- Read. Η S.Kitzinger επηρεασμένη από την μέθοδο του τοκετού χωρίς φόβο, αποφάσισε να ξεκινήσει να αναπτύσσει την δικιά της μέθοδο τοκετού, λεγόμενη «ψυχοσεξουαλική» (Lesley, 2016).

Η S.Kitzinger διερεύνησε τα ποικίλα είδη προετοιμασίας για τον τοκετό σε ποικιλόμορφες κοινωνίες όπως της Κίνας, των ΗΠΑ, της Καραϊβικής, του Καναδά, της Νότιας Αμερικής αλλά και της Αφρικής. Η επίγνωση του σώματος, οι τεχνικές χαλάρωσης και τα ειδικά πρότυπα αναπνοής ήταν όλα στοιχεία τα οποία προωθούσε. Πιο αμφιλεγόμενα όμως, υποστήριζε την αποδοχή του πόνου του τοκετού, βλέποντάς το ως “παρενέργεια” της διεργασίας του τοκετού την οποία η γυναίκα θέλει να φέρει εις πέρας, ο λεγόμενος «πόνος με νόημα». (Kitzinger, 2015)

Η S.Kitzinger πίστευε ότι ο τοκετός είναι ένα μέρος της σεξουαλικής ανάπτυξης της γυναίκας και θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως ένα προσωπικό και κοινωνικό γεγονός, το οποίο παράλληλα είναι αισθησιακό και σεξουαλικό. Έτσι, ήθελε να προωθήσει τοκετούς έχοντας ως επίκεντρο την γυναίκα σε σύγκριση με ότι επικρατούσε στα νοσοκομεία της Μ.Βρετανίας αλλά και στο Δυτικό κόσμο. Πρότεινε οι γυναίκες να σχεδιάσουν μόνες τους το δικό τους πλάνο τοκετού και να αποφασίσουν μόνες τους για το τι επιθυμούν (Παναγοπούλου,2011).

Αρχές του 1960, και ενώ η ιατρικοποίηση του τοκετού βρισκόταν στην ακμή της και η έκδοση   του βιβλίου της S.Kitzinger το 1962 με τίτλο «The Experience of Childbirth» ήταν κάτι αρκετά ριζοσπαστικό. Σε αυτό το βιβλίο ανέφερε ότι ο τοκετός είναι μία συναρπαστική εμπειρία και ότι οι ανάγκες και επιθυμίες των γυναικών πρέπει να έχουν ύψιστη σημασία. Μέχρι τότε το κλύσμα, η επισιοτομή αλλά και το ξύρισμα των γεννητικών οργάνων ήταν αδιαμφισβήτητα ρουτίνες, οι οποίες πραγματοποιούταν και θεωρούνταν απαραίτητες. Το αντίκτυπο του βιβλίου ήταν σημαντικό καθώς αυτές οι ρουτίνες άρχισαν να αμφισβητούνται. Άλλα βιβλία όπως το «Education and Counselling for Childbirth» (1977) και το «The Good Birth Guide» (1979) βοήθησαν ώστε να επεκταθεί το γεγονός ότι πολλά προβλήματα τα οποία προκύπτουν στον τοκετό θα μπορούσαν να αποφευχθούν μέσω της σωστής εκπαίδευσης των εγκύων αλλά και μέσω των τεχνικών χαλάρωσης. To 1982 της απονεμήθηκε το MBE (τάγμα ιπποσύνης) στη Μ.Βρετανία λόγω της συνεισφοράς της στη κοινωνία.

Η S. Kitzinger πίστευε ότι ο τοκετός είναι μια σημαντική μετάβαση στη ζωή της γυναίκας και ότι θα πρέπει να αποτελεί πολιτικό ζήτημα όσο αφορά τη δύναμη που ασκεί στο σύστημα υγείας σχετικά με το πόσο ελέγχουν και παίρνουν αποφάσεις οι γυναίκες για το σώμα τους αλλά και για τα παιδιά τους (Kitzinger,2015). Επιπλέον ήταν η πρώτη που υποστήριξε το πλάνο τοκετού κατά τη δεκαετία του 1970 ως ένα μέσο δύναμης σχεδιασμένο να προσφέρει στους γονείς γνώση για τη μαιευτική εμπειρία (Παναγοπούλου, 2011).

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο