ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ – ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΪΣΑ ΜΑΡΙΑΣ & ΜΠΛΑΧΑΒΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΜΗΜΑ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ – Μέρος 17ο
Τοξοπλάσμωση
Η λανθάνουσα οφθαλμική τοξοπλάσμωση μπορεί να επανενεργοποιηθεί κατά την διάρκεια της κύησης και να οδηγήσει σε συγγενή λοίμωξη. Οι πιο συχνές οφθαλμολογικές επιπλοκές είναι η μειωμένη όραση και τα «μαύρα στίγματα». Η τοξοπλασμική λοίμωξη του αμφιβληστροειδούς και του χοριοειδούς χιτώνα είναι η πιο κοινή αιτία της λοίμωξης του οπίσθιου τμήματος του αγγειώδους χιτώνα σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς. Η ενεργή της μορφή εμφανίζεται συνήθως ως γκρίζα-λευκή νέκρωση του αμφιβληστροειδούς μαζί με λοίμωξη του χοριοειδούς, λοίμωξη των αγγείων και λοίμωξη του υαλώδους σώματος, ενώ άτυπα παρουσιάζονται λοίμωξη της νεύρωσης του αμφιβληστροειδούς, σκλήρυνση, λοίμωξη των θηλωμάτων, τύπου Fuchs λοίμωξη του προσθίου τμήματος του αγγειώδους χιτώνα και οξεία νέκρωση του αμφιβληστροειδούς. Οι γυναίκες με ενεργό λοίμωξη κατά την διάρκεια της κύησης θα πρέπει να παρακολουθούνται κάθε τρεις μήνες με ταυτόχρονη συστηματική παρακολούθηση και των κυημάτων τους (Bonfioli et al, 2005).
Η σπιραμυκίνη είναι ένα ασφαλές και αποτελεσματικό φάρμακο για την αντιμετώπιση της τοξοπλάσμωσης στην κύηση. Αν και η σουλφαδιαζίνη και η πυριμεθαμίνη είναι δυνητικά τερατογόνες, εντούτοις χρησιμοποιούνται από πολλούς γιατρούς στην κλινική πράξη και χορηγούνται σε συνδυασμό με την σπιραμυκίνη και άλλα δια του στόματος στεροειδή από το δεύτερο τρίμηνο της κύησης και έπειτα για την αντιμετώπιση της τοξοπλάσμωσης. Επιπλέον, συνιστάται ενδοϋαλώδης ένεση κλινδαμυκίνης και δεξαμεθαζόνης για την αποφυγή συστηματικής τοξικότητας (Lasave et al, 2010).