ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ – ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΪΣΑ ΜΑΡΙΑΣ & ΜΠΛΑΧΑΒΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΜΗΜΑ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ – Μέρος 9ο

Οκτ 9, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ – ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΪΣΑ ΜΑΡΙΑΣ & ΜΠΛΑΧΑΒΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΜΗΜΑ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ – Μέρος 9ο

 

Οφθαλμολογική παθολογία στην κύηση

 

Πάθηση               Επίδραση

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια        – Μπορεί να εξελιχθεί γρήγορα κατά την διάρκεια της κύησης και σχετίζεται με υπεργλυκαιμία, ύπαρξη σακχαρώδη διαβήτη προ κύησης, αμφιβληστροειδοπάθεια στην αρχή της κύησης, επίπεδα γλυκόζης και συνοδεία υπέρτασης. Η συνήθης θεραπεία είναι το λέιζερ PRP (Panretinal Photocoagulation), αλλά η υποχώρηση μετά τον τοκετό μπορεί να συμβεί σε αβέβαιο χρόνο και ρυθμό.

Κεντρικού τύπου χοριοαμφιβληστροειδοπάθεια (CSCR) – Χαρακτηρίζεται από αποκόλληση του νευρικού επιθηλίου και συσσώρευση υγρού του αμφιβληστροειδούς στο οπίσθιο τμήμα του βυθού και παρατηρείται κυρίως στο τρίτο τρίμηνο της κύησης. Οι οφθαλμικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν απώλεια όρασης, θολή όραση ή «σκοτεινό» σημείο στο κεντρικό οπτικό πεδίο. Οι γυναίκες αναρρώνουν απευθείας εντός τριών μηνών μετά τον τοκετό.

Γλαύκωμα – Το γλαύκωμα βελτιώνεται κατά την διάρκεια της κύησης λόγω της μείωσης της IOP. Η αγωγή για το γλαύκωμα κατά την κύηση πρέπει να διακοπεί λόγω πιθανής τερατογόνου δράσης. Η θεραπεία εκλογής είναι το λέιζερ SLT (Laser Trabeculoplasty).

Λοίμωξη του αγγειώδους χιτώνα              Η εγκυμοσύνη προκαλεί βελτίωση στις αυτόανοσες παθήσεις όπως η μη μολυσματική λοίμωξη του αγγειώδους χιτώνα, ειδικά από το δεύτερο τρίμηνο και έπειτα, με το τρίτο τρίμηνο να σχετίζεται με την χαμηλότερη δραστηριότητα της νόσου. Ωστόσο, μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη χρήση τοπικών οφθαλμικών σταγόνων, με ενδοφθάλμιες αναισθητικές ενέσεις ή με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα.

(Naderan, 2018)

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο