ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ – ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΪΣΑ ΜΑΡΙΑΣ & ΜΠΛΑΧΑΒΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΜΗΜΑ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ – Μέρος 2ο

Οκτ 7, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ – ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΪΣΑ ΜΑΡΙΑΣ & ΜΠΛΑΧΑΒΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΜΗΜΑ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ – Μέρος 2ο

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η ψυχοσωματική προετοιμασία για τη γονεϊκότητα από μαίες συντελεί εδώ και αρκετά χρόνια μία ολιστική προσέγγιση και ενημέρωση των εγκύων αλλά και των συντρόφων τους για τις περιόδους της κύησης, του τοκετού και της λοχείας. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι ζευγάρια που παρακολούθησαν ειδικό πρόγραμμα ψυχοπροφυλακτικής προετοιμασίας διάρκειας τεσσάρων εβδομάδων (10 ωρών) έδειξαν σημαντική βελτίωση στους δείκτες στρες, άγχους, κατάθλιψης, άγχους για τον τοκετό και ανησυχίας για την κύηση (Warriner et al, 2018) Ακόμη, έπειτα από την παρακολούθηση ενός τέτοιου προγράμματος προετοιμασίας σημειώθηκαν λιγότερες περιπτώσεις μεσαίας- βαριάς μορφής κατάθλιψης και γονεϊκού άγχους. Οι μητέρες δήλωσαν περισσότερο ικανές να αναζητήσουν κατάλληλη βοήθεια σε θέματα που τις απασχολούσαν (Milgrom et al, 2011). Επιπρόσθετα, η συμμετοχή των γυναικών στα προγράμματα ψυχοπροφυλακτικής έχει συσχετιστεί με καλύτερα περιγεννητικά αποτελέσματα, δημιουργία εξατομικευμένων πλάνων τοκετού και λιγότερες παρεμβάσεις, τραυματισμούς και φάρμακα στον τοκετό (Harrison, 1997). Άλλα επιμέρους οφέλη που απορρέουν είναι η αύξηση του αισθήματος αυτοεκτίμησης και ασφάλειας (Tinkler et al, 1998) καθώς και η μείωση του φόβου για τον επερχόμενο τοκετό που συνεπάγεται μείωση των ποσοστών προγραμματισμένης και επείγουσας καισαρικής (Fenwick et al, 2015). Ιδιαίτερα σε τοκοφοβικές γυναίκες, η συμμετοχή τους σε πρόγραμμα οδήγησε σε μείωση των καισαρικών κατά 50% (Sjögren and Thomassen, 1997). Συμπερασματικά, RCTs μελέτες δείχνουν πως η σωστή προετοιμασία προωθεί την κοινωνική στήριξη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης στρεσσογόνων καταστάσεων και τη συμμαχία γονέων (Daley- McCoy et al, 2015), (Halford et al, 2010).

Μολονότι οι τυφλές γυναίκες μετά τον τοκετό δηλώνουν ότι βιώνουν στρες, άγχος και καταθλιπτικά συμπτώματα (Frederick, 2015), εντούτοις δεν υπάρχουν μελέτες που να προσαρμόζουν τα μαθήματα ψυχοπροφυλακτικής για τις έγκυες και τις μητέρες με σοβαρά προβλήματα όρασης. Αν και τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία προσπάθεια μαιευτικής διαχείρισης του τρόπου τοκετού σε έγκυες με οπτική αναπηρία (Wielgos et al, 2019), ωστόσο αυτό περιορίζεται μόνο στην παρέμβαση των γυναικολόγων και δεν εμπλέκει την ψυχοσωματική προετοιμασία από μαίες.

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να περιγραφούν τα κυριότερα ευρήματα της πρόσφατης επιστημονικής βιβλιογραφίας που αφορούν τα προβλήματα όρασης στην κύηση, τον τοκετό και την λοχεία. Ταυτόχρονα, μέσω του ερευνητικού πρωτοκόλλου που ακολουθήθηκε, έγινε προσπάθεια διερεύνησης των ιδιαίτερων ωφελειών των μαθημάτων ψυχοσωματικής για τις μητέρες με οπτική αναπηρία, καθώς και των αντιλήψεών τους σχετικά με την επίδραση των μαθημάτων αυτών στην εμπειρία της κύησης και του τοκετού.

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο