Χιούμορ, Ενσυναίσθηση και Εκπαίδευση Ατόμων με Κινητικές Αναπηρίες – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ του Σαρηγιαννίδη Αδαμάντιου – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Επιστήμες της Αγωγής: Εκπαίδευση Ενηλίκων, Ειδική Αγωγή» – Μέρος 27ο

Οκτ 3, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Χιούμορ, Ενσυναίσθηση και Εκπαίδευση Ατόμων με Κινητικές Αναπηρίες – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ του Σαρηγιαννίδη Αδαμάντιου – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Επιστήμες της Αγωγής: Εκπαίδευση Ενηλίκων, Ειδική Αγωγή» – Μέρος 27ο

 

8.3.         Περιορισμοί

 

Όπως σε κάθε σχεδόν έρευνα έτσι και στη συγκεκριμένη υπάρχουν ορισμένοι περιορισμοί. Αρχικά ο πρώτος περιορισμός έχει να κάνει με το ότι τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δε μπορούν να είναι γενικεύσιμα στον γενικό πληθυσμό των εκπαιδευτικών, καθώς το δείγμα των εκπαιδευτικών που αξιοποιήθηκε στη συγκεκριμένη έρευνα ήταν σχετικά μικρό, αφού συλλέχθηκαν απαντήσεις από 90 μόνο εκπαιδευτικούς. Ένας ακόμη περιορισμός αφορά τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, καθώς το δείγμα αποτελούνταν στη συντριπτική πλειοψηφία του από γυναίκες (74 γυναίκες έναντι 16 ανδρών) και άρα δεν ήταν μοιρασμένο ανάμεσα στα δύο φύλα. Έτσι, δε συλλέχθηκε ένα αποτέλεσμα που να είναι τόσο αντιπροσωπευτικό και των απόψεων του ανδρικού φύλου των εκπαιδευτικών. Επιπλέον, η έρευνα δεν εστίασε αποκλειστικά σε εκπαιδευτικούς που έχουν εμπειρία ή γνώσεις για εκπαίδευση ατόμων με κινητικές αναπηρίες, κάτι που θα καθιστούσε τα αποτελέσματα της έρευνας πιο εστιασμένα ως προς την εκπαίδευση για τα άτομα με κινητικές αναπηρίες.

Ένας άλλος περιορισμός σχετίζεται με την εισαγωγή στην έρευνα ενός υποθετικού εκπαιδευτικού σεναρίου με θέμα ένα πρόβλημα στην τάξη με πρωταγωνιστές ένα μαθητή με κινητικές και τους συμμαθητές του, στο οποίο οι εκπαιδευτικοί καλούνταν να δηλώσουν πόσο θα τους εξέφραζαν έξι πιθανές επιλογές που δόθηκαν για τον χειρισμό της κατάστασης. Αρχικά οι επιλογές αυτές δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αξιόπιστα αποτελέσματα, καθώς αφενός το σενάριο ήταν υποθετικό και αφετέρου δεν αντλήθηκαν στο σύνολό τους από κάποιο αξιόπιστο εργαλείο, αλλά δημιουργήθηκαν με τη συνδρομή του καθηγητή, κ. Παναγιώτη Βαρσάμη, βασισμένες σε μία από τις δεκαπέντε βινιέτες που υπήρχαν στο Ερωτηματολόγιο Καταστάσεων στο Σχολείο (Aelterman et al., 2019). Επιπλέον, το εύρος των έξι επιλογών για τον παιδαγωγικό χειρισμό μιας κατάστασης, έστω και υποθετικής, είναι αρκετά περιοριστικό και δεν εξετάζει την πραγματική επιλογή-αντίδραση που θα προτιμούσε πράγματι ο κάθε εκπαιδευτικός, περιορίζοντάς τον απλά στο να εκφράσει τη γνώμη του ως προς τις επιλογές που δίνονται και όχι την επιλογή που θα προτιμούσε, η οποία ενδεχομένως να διέφερε από αυτές που δόθηκαν. Επίσης θα μπορούσαν να δοθούν και περισσότερα σενάρια ώστε να φανούν οι απόψεις των εκπαιδευτικών σε περισσότερες καταστάσεις-συνθήκες εκπαίδευσης ατόμων με αναπηρία, καθώς ένα μόνο σενάριο είναι αρκετά περιοριστικό ως προς το πως χειρίζονται οι εκπαιδευτικοί ανάλογε καταστάσεις κατά τη διδασκαλία.

Τέλος, από το αρχικό εργαλείο που σχετίζονταν με την Αντιμετώπιση, αξιοποιήθηκαν για την παρούσα εργασία μόνο τρεις από τις δεκατέσσερις κλίμακες Αντιμετώπισης που περιείχε, ενώ δημιουργήθηκε και μια επιπλέον κλίμακα που σχετίζονταν με την Αντιμετώπιση με το Χιούμορ, πέρα που αυτή που αντλήθηκε από το αρχικό εργαλείο. Η μη διερεύνηση των διαστάσεων Αντιμετώπισης που αξιολογούν οι υπόλοιπες κλίμακες ίσως να επηρέασε τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας, όπως και η εισαγωγή της επιπλέον κλίμακας. Αν είχαν συμπεριληφθεί όλες οι διαστάσεις της Αντιμετώπισης ενδέχεται να υπήρχε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για την αλληλεπίδραση μεταξύ χιούμορ ενσυναίσθησης και αντιμετώπισης δύσκολων-αγχωτικών καταστάσεων από τους εκπαιδευτικούς.

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο