Το παρόν και το μέλλον του κράτους πρόνοιας προς τους πολίτες με προβλήματα αναπηρίας: H ίδρυση των κέντρων πιστοποίησης αναπηρίας και η εξέλιξη τους μέχρι σήμερα – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΚΑΜΑΤΣΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΠΜΣ Δημόσια Διοίκηση – Δημόσιο Μάνατζμεντ – Μέρος 26ο

Αυγ 12, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Το παρόν και το μέλλον του κράτους πρόνοιας προς τους πολίτες με προβλήματα αναπηρίας: H ίδρυση των κέντρων πιστοποίησης αναπηρίας και η εξέλιξη τους μέχρι σήμερα – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΚΑΜΑΤΣΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΠΜΣ Δημόσια Διοίκηση – Δημόσιο Μάνατζμεντ – Μέρος 26ο

 

4.3.         Τρόποι εκτίμησης αναπηρίας άλλων ειδικών περιπτώσεων

 

Σε περίπτωση επιδείνωσης της προϋπάρχουσας βλάβης και για όσο καιρό υφίσταται η ουσιώδης επιδείνωση, ο βαθμός της αναπηρίας της επιδείνωσης μπορεί να κλιμακώνεται μέχρι και το συνολικό ποσοστό της προϋπάρχουσας βλάβης κατά την κρίση της Υ.Ε.

Σε περίπτωση που η νέα πάθηση είναι συνεργική της προϋπάρχουσας μπορεί, κατά την εκτίμηση της Υ.Ε., το ποσοστό αναπηρίας της νέας πάθησης ν’ αυξάνει λόγω της συνεργικότητας με την προϋπάρχουσα πάθηση. Κριτήριο για την εκτίμηση του βαθμού αναπηρίας είναι κυρίως η επίπτωση της συνεργικής πάθησης στην άσκηση του επαγγέλματος του αναπήρου .

Όταν η προϋπάρχουσα πάθηση είναι ψυχιατρική τότε σε περίπτωση επιδείνωσης αυτής προσμετράτε όλο το ποσοστό της προϋπάρχουσας ψυχιατρικής πάθησης.

 

4.4.         Υπολογισμός ποσοστού αναπηρίας

 

Σε περίπτωση που υπάρχουν πολλαπλές βλάβες διαφόρων μερών του σώματος ή οργάνων που συνέβησαν ταυτόχρονα ή σε διαφορετικούς χρόνους, ο υπολογισμός αυτών δεν γίνεται με άθροιση αυτών, επειδή ο τελικός αριθμός θα υπερέβαινε πιθανός τον αριθμό 100. Για το λόγο αυτό η δεύτερη ανικανότητα υπολογίζεται με βάση την ικανότητα που απομένει μετά την αφαίρεση της πρώτης ανικανότητας από τον αριθμό 100. Η Τρίτη ανικανότητα με βάση το τελευταίο αυτό υπόλοιπο ικανότητας που προκύπτει από τη δεύτερη κ.ο.κ.

Παράδειγμα: Ένας ασφαλισμένος παρουσιάζει: α) αγκύλωση δύο δακτύλων της δεξιάς χειρός (ανικανότητα 37%), β) βαρηκοΐα μετρίου βαθμού άμφω (ανικανότητα 30%), γ) μείωση της οράσεως (οπτική οξύτητα 2/10 άμφω, ανικανότητα 45%). Ο συνολικός βαθμός ανικανότητας δεν είναι το άθροισμα των επιμέρους ανικανοτήτων 37+ 30+45=112% επειδή το άθροισμα υπερβαίνει τον αριθμό 100.

Ο υπολογισμός γίνεται ως εξής: Αφαιρούμε διαδοχικά από τον αριθμό 100 το ποσοστό της μεγαλύτερης αναπηρίας , στην συνέχεια με βάση το υπόλοιπο αυτό υπολογίζουμε το ποσοστό αναπηρίας που αντιστοιχεί στην δεύτερη κατά σειρά βαρύτητας πάθηση κ.ο.κ. Δηλαδή στο ανωτέρω παράδειγμα έχουμε:

100-45 =55

(55Χ37):100 =20,35

55-20,35 = 34,65

(34,65 X30) :100 = 10,40

Δηλαδή το συνολικό ποσοστό αναπηρίας είναι 45 + 20,35 +10,40=75,75% και όχι 45+37+30= 113%.

Ο ανωτέρω τρόπος υπολογισμού δεν ισχύει για ορισμένες περιπτώσεις πολλαπλών βλαβών για τις οποίες ο υπολογισμός της ανικανότητας πρέπει να γίνεται με άθροιση και το ποσοστό που προκύπτει μπορεί να επαυξάνεται, όπως πχ σε περίπτωση απώλειας και των δύο οφθαλμών το ποσοστό της ολικής ανικανότητας δεν είναι 30% + 30%=60% αλλά 100%.

Ειδικά στις περιπτώσεις παθήσεων που η αιτία της αναπηρίας ή η προέχουσα βλάβη σε πολλαπλές παθήσεις είναι ψυχιατρική πάθηση, τότε στις περιπτώσεις αυτές όπου κρίνονται με ποσοστό αναπηρίας μερικής (50%) ή αναπηρίας (67%) δικαιούνται αντίστοιχα σύνταξη αναπηρίας (67%) ή βαριάς αναπηρίας (80%). Συνεπώς στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται αναπηρία λόγω ψυχιατρικής πάθησης ή πολλαπλών παθήσεων, στις οποίες όμως προέχουσα είναι η ψυχιατρική, θα πρέπει να προσδιορίζεται το ποσοστό αναπηρίας της ψυχιατρικής πάθησης και ότι αυτή είναι η προέχουσα αιτία της αναπηρίας.

Η ιατρική αναπηρία εκτιμάται από τις Υ.Ε. (ΑΥΕ και ΒΥΕ) οι γνωματεύσεις των οποίων κατά πάγια νομολογία αποφάσεων του Σ.Ε. αποτελούν ως προς τη διάγνωση, το ποσοστό της ανατομοφυσιολογικής βλάβης και το χρόνο διάρκειας της ιατρικής αναπηρίας , θέση ειδικού επιστημονικού οργάνου μη επιδεχόμενης αμφισβήτησης.

Η ασφαλιστική αναπηρία κρίνεται από το Διευθυντή του Υποκαταστήματος της ΤΔΕ και το Διοικητικό Πρωτοδικείο. Τα ασφαλιστικά όργανα σύμφωνα με τη νομοθεσία μπορούν να διαφοροποιούν ( να αυξάνουν) το ποσοστό της ιατρικής αναπηρίας κατά 15 ποσοστιαίες μονάδες ( Ν.1976/91).

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο