Το παρόν και το μέλλον του κράτους πρόνοιας προς τους πολίτες με προβλήματα αναπηρίας: H ίδρυση των κέντρων πιστοποίησης αναπηρίας και η εξέλιξη τους μέχρι σήμερα – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΚΑΜΑΤΣΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΠΜΣ Δημόσια Διοίκηση – Δημόσιο Μάνατζμεντ – Μέρος 27ο

Αυγ 12, 2024 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Το παρόν και το μέλλον του κράτους πρόνοιας προς τους πολίτες με προβλήματα αναπηρίας: H ίδρυση των κέντρων πιστοποίησης αναπηρίας και η εξέλιξη τους μέχρι σήμερα – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της ΚΑΜΑΤΣΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΠΜΣ Δημόσια Διοίκηση – Δημόσιο Μάνατζμεντ – Μέρος 27ο

 

4.5.         Προϋποθέσεις για σύνταξη Αναπηρίας

 

Απαραίτητη προϋπόθεση για σύνταξη αναπηρίας είναι :

  • H αναπηρία του ασφαλισμένου να έχει διάρκεια τουλάχιστον 6 μήνες.
  • Εξ αιτίας της αναπηρίας του ο ασφαλισμένος να έχει χάσει τουλάχιστον το 1/5 της βιοποριστικής του ικανότητας.

Ποσοστά Αναπηρίας:

  • Με ποσοστό αναπηρίας 80% χορηγείται πλήρης σύνταξη (βαριά αναπηρία).
  • Με ποσοστό αναπηρίας από 67 μέχρι 79,9% χορηγείται το 75% του πλήρους ποσού της σύνταξης , εκτός και αν ο ασφαλισμένος έχει 6000 ημέρες εργασίας ή αν η πάθηση οφείλεται σε ψυχική νόσο οπότε παίρνει πλήρη σύνταξη.
  • Με ποσοστό αναπηρίας από 50% μέχρι 66,9% κρίνεται μερικά ανάπηρος και του χορηγείται το 50% της σύνταξης εκτός εάν η πάθηση οφείλεται σε ψυχική νόσο οπότε δικαιούται το 75%του πλήρους ποσού της σύνταξης.

Για συνταξιοδότηση αναπηρίας από Κοινή Νόσο απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο ασφαλισμένος να έχει 4500 ημέρες εργασίας ανεξαρτήτου πραγματοποιήσεως τους ή να έχει πραγματοποιήσει 1500 ημέρες εργασίας από τις οποίες οι 600 την τελευταία 5ετία πριν από εκείνο το έτος στο οποίο επήλθε η αναπηρία ή ανάλογα με την ηλικία μέχρι το 21 έτος να έχει 300 ημέρες εργασίας, οι οποίες αυξάνονται ανά 120 κάθε χρόνο μέχρι 4200 και πάντοτε 300 ημέρες ασφάλισης να έχουν πραγματοποιηθεί την τελευταία 5ετία πριν από εκείνο το έτος στο οποίο επήλθε η αναπηρία.

Για συνταξιοδότηση αναπηρίας ή θανάτου από εργατικό ατύχημα χρειάζεται να έχει πραγματοποιηθεί έστω μία ημέρα εργασίας ασφαλιστέας στο φορέα εφόσον το ατύχημα έχει χαρακτηριστεί εργατικό και ο ασφαλισμένος κριθεί από το ΚΕΠΑ ανάπηρος με συντάξιμο Π.Α. από πάθηση που οφείλεται στο εργατικό ατύχημα.

Για συνταξιοδότηση αναπηρίας λόγω ατυχήματος εκτός εργασίας (μη εργατικό ατύχημα) χρειάζεται να έχουν πραγματοποιηθεί από τον ασφαλισμένο οι μισές τουλάχιστον μέρες εργασίας που απαιτούνται για σύνταξη αναπηρίας από κοινή νόσο. (Ν.2084/92, αρθ.26 παρ. 1και 2). Να μην είναι συνταξιούχος γήρατος ή αναπηρίας. Να έχει κριθεί από ΚΕΠΑ ανάπηρος σε συντάξιμο Π.Α. από πάθηση που οφείλεται σε ατύχημα εκτός εργασίας και το ατύχημα να χαρακτηρίζεται ότι συνέβη εκτός εργασίας.

Για τη χορήγηση σύνταξης αναπηρίας στους ασφαλισμένους λόγω επαγγελματικής νόσου ο ασφαλισμένος θα πρέπει να έχει κριθεί από τα ΚΕΠΑ ανάπηρος με συντάξιμο ποσοστό αναπηρίας από πάθηση που οφείλεται σε επαγγελματική ασθένεια. Να έχει ασφαλιστεί τον ελάχιστο χρόνο ασφάλισης που απαιτείται ανάλογα με την επαγγελματική ασθένεια. Επίσης η ασθένεια να έχει διαπιστωθεί ιατρικώς κατά την διάρκεια της απασχόλησης. Σε περίπτωση της διακοπής της απασχόλησης θα πρέπει η ιατρική διαπίστωση να έχει γίνει μέσα στον αντίστοιχο προβλεπόμενο χρόνο που αφορά την κάθε ασθένεια.

Οι επαγγελματικές ασθένειες παρουσιάζονται ως ομάδες και αφορούν δηλητηριάσεις από διάφορα μέταλλα και τοξικά αέρια καθώς και αλλεργικές εκδηλώσεις από το δέρμα. Λοιμώδη ή παρασιτικά νοσήματα και νοσήματα οφειλόμενα σε φυσικά αίτια από μεταβολή της ατμοσφαιρικής πίεσης, σε ήχο και θόρυβο και σε ιονίζουσες ακτινοβολίες και ραδιενεργά σωματίδια. Μπορεί να είναι πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς δερματοπάθειες ή συστηματικές παθήσεις των πνευμόνων.

Για όλες τις ανωτέρω περιπτώσεις εκτός των πραγματοποιηθέντων ημερών εργασίας που έχουν ληφθεί υπόψη λαμβάνονται και οποιοσδήποτε χρόνος που πραγματοποιήθηκε σε άλλο ταμείο καθώς επίσης και πλασματικοί χρόνοι όπως αναγνώριση στρατού, χρόνος επιδότησης λόγω ασθένειας ή ανεργίας κ.λ.π.

Οι ασφαλισμένοι για πρώτη φορά από την 01/01/1993 και μετά οι οποίοι εμπίπτουν στις κάτωθι κατηγορίες, εφόσον πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις ημερών ασφάλισης, μπορούν να συνταξιοδοτηθούν ανεξαρτήτως ηλικίας και να λάβουν ποσό σύνταξης που αντιστοιχεί σε 10.500 ημέρες εργασίας (άρθρο 24, παρ. 8 Ν. 2084/92).

Πρόκειται για τις εξής περιπτώσεις:

  • Τυφλοί ( Ν.612/77 )
  • Παραπληγικοί – Τετραπληγικοί
  • Πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία
  • Νεφροπαθείς
  • Πάσχοντες από κυστική ίνωση ή μόνιμη ορθοκυστική διαταραχή.

Ανάπηρος θεωρείται ο ασφαλισμένος όχι μόνο αν η αναπηρία του επήλθε μετά την υπαγωγή του στην ασφάλιση αλλά και στις περιπτώσεις που η αναπηρία προϋπήρχε της ασφάλισης και επιδεινώθηκε ή εκδηλώθηκε κατά την διάρκεια της ασφάλισης, ο δε ασφαλισμένος συνέχισε να εργάζεται μ’ αυτή αλλά αργότερα επιδεινώθηκε η κατάσταση της υγείας του.

Προκειμένου η καταβολή της σύνταξης ή του επιδόματος που σχετίζεται με την αναπηρία να παραταθεί μέχρι της πιστοποίηση της αναπηρίας από το ΚΕ.Π.Α. και κατ’ ανώτατο όριο μέχρι έξι (6) μήνες από τη λήξη της εν ισχύ Γ.Α.Π.Α., τότε το αίτημα παράτασης πρέπει να υποβληθεί εντός του τετράμηνου πριν τη λήξη της εν ισχύ Γ.Α.Π.Α.

Σε περίπτωση παράτασης χορήγησης αναπηρικής σύνταξης και εφόσον εκκρεμεί στις Υ.Ε, ιατρική κρίση, χωρίς υπαιτιότητα των ασφαλισμένων, το δικαίωμα συνταξιοδότησης τους παρατείνεται για ένα εξάμηνο, υπό την προϋπόθεση ότι για το δικαίωμα αυτό είχαν κριθεί από την Υ.Ε. με ποσοστό τουλάχιστον 67 %, λαμβάνοντας το ίδιο ποσό που έπαιρναν πριν από την λήξη του δικαιώματος. Εάν μετά την Υ.Ε ο ασφαλισμένος κριθεί με ποσοστό μικρότερο από το ποσοστό της προηγούμενης Γ.Α.Π.Α. είτε δεν φέρει συντάξιμο Π.Α., οι αχρεωστήτως καταβληθείσες παροχές αναζητούνται άτοκα, δια συμψηφισμού με μηνιαία παρακράτηση 20% από τις συνταξιοδοτικές παροχές που του χορηγήθηκαν, ενώ στην περίπτωση που δεν χορηγούνται παροχές, αναζητούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε .

Τα ανωτέρω εφαρμόζονται και για όλα τα επιδόματα που χορηγούνται λόγω αναπηρίας, όπως τα προνοιακά, βαριάς αναπηρίας, εξωιδρυματικό επίδομα, απολύτου αναπηρίας καθώς και συντάξεις με αιτία την αναπηρία όπως συντάξεις θανάτου σε ανίκανα για κάθε βιοποριστικό επάγγελμα τέκνα, ενώ για το ίδιο χρονικό διάστημα παρατείνεται η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο