Συμπερίληψη των παιδιών με αναπηρία στο γενικό σχολείο: προϋποθέσεις πραγμάτωσης ενός σχολείου για όλους – ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Βαλέριας Λιούμη – Διϊδρυματικό Π.Μ.Σ. Επιστήμες της Αγωγής μέσω Καινοτόμων Τεχνολογιών και Βιοϊατρικών Προσεγγίσεων – Μέρος 20ο
5.2. Εφαρμογή της συμπερίληψης σε πρακτικό επίπεδο
Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του συμπεριληπτικού εγχειρήματος, όλα τα παιδιά είναι πιθανό κάποια στιγμή της ζωής τους, να αντιμετωπίσουν μαθησιακές δυσκολίες και ο ρόλος του σχολείου σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να τα υποστηρίξει και να τα ενισχύσει με τα κατάλληλα εργαλεία. Οι εκπαιδευτικοί ειδικής αγωγής και οι σχετικές ειδικότητες μπορούν είτε να υποστηρίξουν απευθείας τους μαθητές, είτε να λειτουργήσουν συμβουλευτικά απέναντι στους δασκάλους γενικής αγωγής.
Στη συμπερίληψη, οι εκπαιδευτικοί γενικής παιδείας διδάσκουν όλους τους μαθητές και όλες τις μαθήτριες με την παροχή των κατάλληλων πόρων για αυτό τον σκοπό αλλά και με ενίσχυση των γνώσεών τους μέσω επιμορφώσεων. Απαιτείται επίσης, ριζική αλλαγή της παιδαγωγικής πολιτικής, αναδιάρθρωση των εκπαιδευτικών μεθόδων και διαφορετική οργάνωση του σχολικού πλαισίου για αύξηση της συμμετοχής των μαθητών.
Επιπρόσθετα, προτείνονται αλλαγές στη σύσταση των σχολικών τάξεων με ομάδες μικτών ηλικιών, εργασία σε ομάδες με ευρεία περιεχόμενα και διαθεματικότητα και ενδεχομένως αλλαγή του εκπαιδευτικού περιβάλλοντος χωροταξικά. Ο μαθητικός πληθυσμός συνδιοργανώνει και συναποφασίζει σχετικά με την εκπαιδευτική πράξη, ενώ ο/η εκπαιδευτικός λαμβάνει τον ρόλο του/της συμβούλου-συντονιστή/-στριας (Ζώνιου-Σιδέρη, 2011; Bohórquez, 2020). Αφού λοιπόν διαμορφωθούν οι σχολικές τάξεις όπως περιγράφθηκε παραπάνω, το επόμενο βήμα θα είναι να ευαισθητοποιηθούν οι μαθητές και οι οικογένειές τους (White & Rispel , 2021).
Το πιο σημαντικό ωστόσο χαρακτηριστικό της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης, ίσως είναι η ευελιξία στην σκέψη και η προσαρμοστικότητα των μεθόδων διδασκαλίας με σκοπό να καλύψει σαν ομπρέλα τις ανάγκες όλων των παιδιών (Ζώνιου-Σιδέρη, 2011).