ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ε.Σ.Α.μεΑ.: 8 Μάρτη: Δράση ενάντια στις πολλαπλές διακρίσεις -3ο Μανιφέστο για τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία #IWD2024 – Μέρος 1ο
Αθήνα: 08.03.2024
Αρ. Πρωτ.: 274
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
8 Μάρτη: Δράση ενάντια στις πολλαπλές διακρίσεις -3ο Μανιφέστο για τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία #IWD2024
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας 2024 είναι κάλεσμα για Δράση.
Δράση για να σταθούμε στο πλευρό των γυναικών που διεκδικούν τα θεμελιώδη δικαιώματά τους με μεγάλο προσωπικό κόστος.
Δράση για την ενίσχυση της προστασίας από τη σεξουαλική εκμετάλλευση και κακοποίηση.
Δράση για την ενδυνάμωση των ίδιων των γυναικών με ή χωρίς αναπηρία να διεκδικούν και να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους.
Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, με αφορμή την 8η Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ημέρα που θυμόμαστε και τιμούμε τους αγώνες που έδωσε και συνεχίζει να δίνει το γυναικείο κίνημα, τονίζει τον μεγάλο κίνδυνο βίας λόγω των κινήτρων που τροφοδοτούνται από το σεξισμό σε συνδυασμό με το ρατσισμό, την ξενοφοβία, την ομοφοβία, καθώς και τις διακρίσεις με βάση την ηλικία, την αναπηρία, την χρόνια πάθηση, την εθνικότητα ή τη θρησκεία, που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες. Οι γυναίκες πρόσφυγες, οι γυναίκες αιτούντες άσυλο, οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία, οι λεσβίες, οι τρανσέξουαλ, οι διεμφυλικές, οι γυναίκες Ρομά, οι νέες και οι ηλικιωμένες γυναίκες, οι άστεγες. Για την ΕΣΑμεΑ η προώθηση της έμφυλης ισότητας των γυναικών με αναπηρία/χρόνια πάθηση και των μητέρων παιδιών με αναπηρία απαιτεί την οριζόντια ενσωμάτωση της διάστασης της αναπηρίας και της χρόνιας πάθησης στο σύνολο των πολιτικών και πρακτικών και την ανάπτυξη στοχευμένων πρωτοβουλιών από την ελληνική Πολιτεία.
Σήμερα, 8 Μάρτη 2024, η ΕΣΑμεΑ δίνει στη δημοσιότητα το 3ο Μανιφέστο για τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως συντάχθηκε από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία, μετά από τη μεγάλη έρευνα που διεξήγαγε σε όλες τις χώρες της ΕΕ, για την κατάσταση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν .
«Ενδυνάμωση και Ηγεσία»: Το Μανιφέστο ζητά συγκεκριμένες ενέργειες από τους φορείς λήψης αποφάσεων για την αντιμετώπιση της συστημικής περιθωριοποίησης των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία – 25,9% του πληθυσμού των γυναικών στην Ευρώπη. Περιγράφει τρόπους για να ενδυναμωθούν οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία και να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία τους στη ζωή τους και στα θέματα που τις επηρεάζουν.
Το Μανιφέστο επικεντρώνεται σε 4 συγκεκριμένους τομείς:
Πολιτική συμμετοχή – το δικαίωμα των γυναικών με αναπηρία να συμμετέχουν σε όλες τις πτυχές της πολιτικής διαδικασίας.
Καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών – ιδίως με την ποινικοποίηση των πρακτικών αναγκαστικής στείρωσης και αναγκαστικής άμβλωσης κατά των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Ηγεσία – οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία πρέπει να ζήσουν τη ζωή τους ως ανεξάρτητα άτομα. Θα πρέπει να είναι σε θέση να αναλαμβάνουν ηγετικούς ρόλους στη ζωή τους αλλά και στην κοινωνία.
Ορατότητα και ενδυνάμωση σε όλους τους τομείς της ζωής που οδηγεί σε ίσες ευκαιρίες και συμπερίληψη.
Το Μανιφέστο αντιπροσωπεύει μια σαφή έκκληση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις εθνικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη και τους οργανισμούς να συμπεριλάβουν ουσιαστικά τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρίες. Οι αρχές πρέπει επίσης να υποστηρίξουν την πλήρη συμμετοχή και την ηγεσία τους στην κοινωνία.
Παράλληλα στην Ελλάδα μία από τις εμβληματικές προτάσεις που συμπεριλαμβάνεται στα αιτήματα της Ε.Σ.Α.μεΑ, είναι η απόδοση τιμητικής σύνταξης στη μητέρα παιδιού με βαριά αναπηρία, σε περίπτωση που δεν θεμελιώνει η ίδια συνταξιοδοτικό δικαίωμα, αναγνωρίζοντας την προσφορά της στην κοινωνία, στην πολιτεία και στο παιδί της και αναγνωρίζοντας ότι αυτή η γυναίκα στερήθηκε τη δυνατότητα να μετέχει στην εργασία όπως άλλοι πολίτες, λόγω της αναπηρίας του παιδιού της.
Την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η ΕΣΑμεΑ καλεί την ελληνική Πολιτεία και την ΕΕ να λάβουν μέτρα για την προώθηση των δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία σε όλους τους νόμους και τις πολιτικές που επηρεάζουν τις ζωές τους.
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Πρόεδρο της Ε.Σ.Α.μεΑ. κ. Ι. Βαρδακαστάνη στο κινητό τηλέφωνο 6937157193.
Τώρα μπορείτε να ενημερωθείτε για όλες τις εξελίξεις στο χώρο της Αναπηρίας στην ιστοσελίδα της Ε.Σ.Α.μεΑ.: www.esaea.gr ή www.esamea.gr.
Το Μανιφέστο στα ελληνικά:
3ο Μανιφέστο για τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση 2023
Μτφ.: Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.)
Ενδυνάμωση & Ηγεσία
Περιεχόμενα
Εισαγωγή
Το ταξίδι μέχρι σήμερα
Βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία
Πανδημία COVID-19
Κλιματική αλλαγή
Οικονομική κρίση και φτώχεια
Καταστάσεις ένοπλης σύγκρουσης
Ενδυνάμωση
Διακρίσεις και ανισότητα
Προσβασιμότητα
Συμπερίληψη στον τομέα της ισότητας των φύλων
Ευαισθητοποίηση
Ισότητα ενώπιον του νόμου
Ανεξάρτητη διαβίωση και συμπερίληψη
Υγεία και αποκατάσταση
Συμπεριληπτική εκπαίδευση
Συλλογή δεδομένων και έρευνα
Ηγεσία
Δικαίωμα στη σωματική ακεραιότητα
Πρόσβαση στη δικαιοσύνη
Αναπαραγωγικά δικαιώματα και δικαίωμα στην οικογενειακή ζωή
Εργασία και απασχόληση
Πολιτική συμμετοχή και συμμετοχή στα κοινά
Διακυβέρνηση και οργανώσεις γυναικών με αναπηρία
Το μέλλον που θέλουμε
Εισαγωγή
Από την έγκριση του 2ου Μανιφέστου για τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία στην ΕΕ, η υφήλιος βρέθηκε αντιμέτωπη με σημαντικές προκλήσεις: την πανδημία COVID-19, ένοπλες συγκρούσεις, τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Η ενδυνάμωση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία και η ανάπτυξη των ηγετικών τους ικανοτήτων είναι καίριας σημασίας για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.
Οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία αποτελούν το 25,9% του συνολικού πληθυσμού των γυναικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και περίπου το 60% του συνολικού πληθυσμού των 100 εκατομμυρίων ατόμων με αναπηρία στην Ευρώπη. Όπως ανέφερε η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, οι γυναίκες με αναπηρία δεν αποτελούν μια ομοιογενή ομάδα. Περιλαμβάνει αυτόχθονες γυναίκες, γυναίκες πρόσφυγες, μετανάστριες, αιτούσες άσυλο και εσωτερικά εκτοπισμένες γυναίκες, γυναίκες σε συνθήκες κράτησης (σε νοσοκομεία, ιδρύματα, σωφρονιστικά ιδρύματα -ανηλίκων και ενηλίκων- και φυλακές), γυναίκες που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, γυναίκες με διαφορετικό εθνοτικό, θρησκευτικό και φυλετικό υπόβαθρο, γυναίκες με πολλαπλές αναπηρίες που χρήζουν υψηλού επιπέδου υποστήριξης, γυναίκες με αλμπινισμό, λεσβίες, αμφιφυλόφιλες και τρανσέξουαλ γυναίκες, καθώς και ίντερσεξ άτομα. Η ποικιλομορφία των γυναικών με αναπηρία περιλαμβάνει επίσης όλες τις μορφές και τα είδη αναπηρίας.
Οι γυναίκες με αναπηρία σε όλη τους την ποικιλομορφία δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται μόνο ως θύματα κρίσεων, αλλά και ως ηγέτες και φορείς αλλαγής. Πρέπει να είναι σε θέση να υπερασπίζονται αποτελεσματικά τα δικαιώματά τους και να αντιμετωπίζουν τις κοινωνικές τους ανάγκες. Χρησιμοποιώντας τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τις προκλήσεις που αντιμετωπίσαμε και συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε, οι φορείς πρέπει να διασφαλίσουν ότι λαμβάνονται υπόψη οι εμπειρίες των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία. Μια επιτυχής ηγεσία για τις γυναίκες με αναπηρία μπορεί να εξασφαλίσει ποιοτική εκπαίδευση, συμπεριληπτικούς χώρους εργασίας, και περισσότερο ισότιμες και συμπεριληπτικές κοινωνίες.
Το 2011, δημοσιεύτηκε το 2ο Μανιφέστο του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία (European Disability Forum – EDF) στο πλαίσιο της υιοθέτησης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD). Ήταν μια ερμηνεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βασιζόταν στα θεμελιώδη δικαιώματά τους, συμπεριλαμβανομένης της ισότητας και της απαγόρευσης των διακρίσεων, της ευαισθητοποίησης, της κοινωνικής συμπερίληψης και της προσβασιμότητας. Επρόκειτο για μια παρουσίαση της Σύμβασης υπό την οπτική των γυναικών και κοριτσιών με αναπηρία.
Δέκα χρόνια αργότερα διαπιστώνουμε ότι η κατάσταση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία δεν έχει προχωρήσει όπως ελπίζαμε. Κατά την εκπόνηση του παρόντος Μανιφέστου προσεγγίσαμε τις γυναίκες με αναπηρία στην Ευρώπη προκειμένου να ενημερωθούμε για την κατάστασή τους. Συγκλονιστήκαμε από την ανταπόκρισή τους – σχεδόν 500 γυναίκες με αναπηρία από 33 χώρες απάντησαν στην έρευνά μας:
- Το 79% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες με αναπηρία.
- Το 26% των συμμετεχόντων ήταν μητέρες παιδιών με αναπηρία.
- Το 58% των συμμετεχόντων έχουν βιώσει τουλάχιστον μία μορφή βίας.
- Το 77% των γυναικών με αναπηρία και των μητέρων παιδιών με αναπηρία χρειάζεται να χρησιμοποιούν τακτικές υπηρεσίες υγείας όσον αφορά στις αναπηρίες τους.
Καλούμε το ευρύτερο αναπηρικό κίνημα, το κίνημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να μας ακούσουν!
Αυτό το Μανιφέστο προορίζεται να καταδείξει μια βελτιωμένη αφήγηση των ηγετικών ικανοτήτων των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η ενδυνάμωση.
Για τους σκοπούς του παρόντος, ο όρος ηγεσία δεν περιορίζεται στην τεχνική έννοια της ανάληψης επίσημων ηγετικών θέσεων. Η ηγεσία καθιστά ικανό κάποιον να ζήσει τη ζωή του με τον τρόπο που επιθυμεί. Οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία ως φοιτήτριες, μητέρες, εργαζόμενες και, γενικά, ως μέλη της κοινωνίας, θα πρέπει να είναι ικανές να ζουν τις ζωές τους υπό τους δικούς τους όρους (ανεξάρτητα).
Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να προετοιμάζεται για τις ευρωπαϊκές εκλογές του 2024, αυτό το Μανιφέστο στοχεύει στη χειραφέτηση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία και στη διασφάλιση της ενεργούς συμμετοχής τους για την οικοδόμηση ενός μέλλοντος δίχως αποκλεισμούς. Θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι γυναίκες με αναπηρία επωφελούνται εξίσου από «το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις ευρωπαϊκές εκλογές, ανεξάρτητα από το καθεστώς δικαιοπρακτικής ικανότητας και τη χώρα διαμονής τους στην ΕΕ».
Το παρόν απευθύνεται σε όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία, τις οργανώσεις των ατόμων με αναπηρία, τους ακτιβιστές, τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, τους επαγγελματίες και σε όλες τις οργανώσεις και τους φορείς που ενδιαφέρονται για τα ίσα δικαιώματα και τις ίσες ευκαιρίες για τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία στην κοινωνία.
- Το ταξίδι μέχρι σήμερα
Εμείς, οι γυναίκες με αναπηρία, δηλώνουμε ότι οι κρίσεις των τελευταίων ετών έχουν ευρύ αντίκτυπο στις ζωές μας. Αυτός ο αρνητικός αντίκτυπος έχει πολλαπλασιαστεί από την έλλειψη συμπεριληπτικής απόκρισης από τα κράτη, τα οποία έχουν θέσει σε κίνδυνο τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά μας, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην ισότητα, τη ζωή, την πρόσβαση στη δικαιοσύνη και την ελευθερία και ασφάλεια, μεταξύ άλλων.
Διακηρύσσουμε ότι μόνο η ενεργή συμμετοχή μας στην ανοικοδόμηση των κοινωνιών μπορεί να εκπληρώσει ορθά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ανάγκες μας.
Δηλώνουμε ότι για να εξαλειφθούν οι δυσανάλογες επιπτώσεις των διατομεακών διακρίσεων, οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία πρέπει να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στις προσπάθειες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.
Διακηρύσσουμε ότι μόνο η πλήρης εφαρμογή των ίσων δικαιωμάτων για τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία μπορεί να διασφαλίσει μια δίκαιη μετάβαση από τις ανισότητες και τις αδικίες. τις αδικίες.
Βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία
Οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία εξακολουθούν να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο βίας -συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου να καταστούν θύματα εμπορίας ανθρώπων- κατά τη διάρκεια ανθρωπιστικών κρίσεων και των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών και της κλιματικής αλλαγής.
Επισημαίνουμε ότι το ποσοστό βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία είναι ανησυχητικά υψηλότερο από το ποσοστό βίας κατά των ανδρών ή γυναικών χωρίς αναπηρία. Επιπλέον, γυναίκες και κορίτσια με αναπηρία υφίστανται συγκεκριμένες μορφές βίας αποκλειστικά και μόνο λόγω της διασταυρούμενης περιθωριοποιημένης ταυτότητάς τους. Μερικές φορές η βία που έχει ως βάση το φύλο αποτελεί μία από τις βασικές αιτίες της αναπηρίας.
Πάνω από το 60% των συμμετεχουσών στην έρευνα έχουν βιώσει τουλάχιστον μία μορφή βίας με βάση τις διασταυρούμενες ταυτότητές τους ως γυναίκες με αναπηρία (δηλαδή και ως γυναίκες και ως άτομα με αναπηρία).
Συχνά η βία αυτή είναι πιο σοβαρή στη μορφή, επαναλαμβανόμενη και διαρκεί χρονικά περισσότερο. Δημιουργεί μακροχρόνιες και συχνά μη αναστρέψιμες επιπτώσεις. Επιπλέον, η κοινωνία είναι λιγότερο πιθανό να δράσει για να προστατεύσει τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία από τη βία. Υπάρχει επίσης ανησυχία σχετικά με τη βία, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής βίας, που λαμβάνει χώρα εντός της οικογένειας (ενδοοικογενειακή βία).
Θέλουμε να επισημάνουμε ορισμένα σημαντικά ζητήματα:
- Οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία είναι συχνά θύματα διαφόρων μορφών ψυχολογικής βίας, συμπεριλαμβανομένου του εκφοβισμού, της παρενόχλησης, της ψυχολογικής χειραγώγησης (gaslighting), της απομόνωσης, της αμέλειας, του καταχρηστικού ελέγχου και της λεκτικής επιθετικότητας. Σύμφωνα με την έρευνα, το 56% των συμμετεχουσών στην έρευνα έχουν βιώσει ψυχολογική βία στο σπίτι, στο σχολείο, στην εργασία και σε δημόσιους χώρους. Η σωματική και σεξουαλική βία εκδηλώνεται επίσης συχνά κατά των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία, ενώ η νοητική αναπηρία είναι περισσότερο εκτεθειμένη σε συγκεκριμένες μορφές βίας.
- Η αναγκαστική στείρωση είναι μία από τις επιβλαβείς πρακτικές που υφίστανται περισσότερο οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία, ιδίως δε τα άτομα με νοητική και ψυχοκοινωνική αναπηρία. Συχνά συνδέεται άμεσα με την ιδρυματοποίηση και τα μέτρα στέρησης της ελευθερίας και της δικαιοπρακτικής ικανότητας, όπως η επιτροπεία. Είναι συνεχής και ευρέως διαδεδομένη και συχνά συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες σε ένα μυστικοπαθές περιβάλλον.
- Ιατρικός έλεγχος μέσω εξαναγκασμού και αναγκαστικής θεραπείας εξακολουθεί να ασκείται σε πολλές γυναίκες και κορίτσια με αναπηρία, ειδικά σε εκείνες που ζουν σε οικοτροφεία και ψυχιατρικά ιδρύματα. Μπορεί να τους χορηγούνται υψηλές δόσεις φαρμάκων με σκοπό να τις κρατήσουν παθητικές και υπάκουες. Επίσης, τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά τους δικαιώματα μπορεί να ελέγχονται χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεσή τους, μέσω ανεπιθύμητων μεθόδων αντισύλληψης.
Πανδημία COVID-19
Η νόσος COVID-19 αποτέλεσε σημαντική απειλή για τη ζωή των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία. Έχει αναφερθεί ότι οι γυναίκες με αναπηρία διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από COVID-19 από τις γυναίκες χωρίς αναπηρία.
Το 46 % των θανάτων από τη νόσο COVID-19 αφορούσε άτομα σε ιδρύματα, και υπήρξε έλλειψη στήριξης από τους διαθέσιμους πόρους του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης ειδικά στις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία.
Επισημαίνουμε ότι τα χρόνια της πανδημίας αφήσαν τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία περισσότερο εκτεθειμένες στο κίνδυνο της απομόνωσης, της έλλειψης πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και αναπαραγωγής και της βίας λόγω φύλου.
Υπογραμμίζουμε ότι πολλές γυναίκες με αναπηρία έμειναν άνεργες λόγω της έλλειψης προσαρμοστικότητας στην εξ αποστάσεως εργασία.
Κλιματική αλλαγή
Τονίζουμε ότι η κλιματική αλλαγή – συμπεριλαμβανομένων των κυμάτων καύσωνα, της ξηρασίας, των πλημμυρών και των σκληρότερων ψυχρών περιόδων – επηρεάζει αρνητικά τις γυναίκες με αναπηρία και αυξάνει την ευπάθειά τους σε άλλους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, όπως είναι η επισιτιστική επισφάλεια, η υγεία, το νερό, η υγιεινή, η αποχέτευση και η κοινωνική σταθερότητα.
Επισημαίνουμε ότι οι γυναίκες με αναπηρία δεν έχουν κατάλληλη πρόσβαση στις διαδικασίες υπεράσπισης και λήψης αποφάσεων σχετικά με την κλιματική αλλαγή. Τα εμπόδια περιλαμβάνουν αρνητικά στερεότυπα και έλλειψη προσβασιμότητας σε πληροφορίες, υποδομές και διαχείριση κινδύνου καταστροφών. Επιπλέον, υπάρχει συχνά έλλειψη ευαισθητοποίησης σχετικά με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία.
Υπογραμμίζουμε ότι οι γυναίκες με αναπηρία μένουν πίσω στις αποφάσεις μετριασμού των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και της προσαρμογής σε αυτήν. Είναι αναγκαίο να προετοιμαστεί το έδαφος για τη συμμετοχή τους σε όλες τις βασικές αποφάσεις και δράσεις σε αυτό το πλαίσιο.
Οικονομική κρίση και φτώχεια
Επισημαίνουμε ότι η αυξανόμενη φτώχεια απειλεί όλο και περισσότερο τις γυναίκες με αναπηρία και το δικαίωμά τους να ζουν ανεξάρτητα.
Σύμφωνα με τον δείκτη ισότητας των φύλων 2023, το 22% των γυναικών με αναπηρία διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας, σε σύγκριση με το 20% των ανδρών με αναπηρία, το 16% των γυναικών χωρίς αναπηρία και το 15% των ανδρών χωρίς αναπηρία.
Τονίζουμε ότι ο αυξανόμενος πληθωρισμός, η μείωση των κοινωνικών παροχών, οι καταστροφικές συνέπειες των ένοπλων συγκρούσεων και των κλιματικών καταστροφών, καθώς και τα εμπόδια στην ποιοτική απασχόληση, εντείνουν το πρόβλημα της φτώχειας των γυναικών με αναπηρία.
Καταστάσεις ένοπλης σύγκρουσης
Τονίζουμε ότι ο πόλεμος, συμπεριλαμβανομένου του ρωσικού επιθετικού πολέμου κατά της Ουκρανίας, επηρεάζει δυσανάλογα τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία. Αυτό επιδεινώνεται από την έλλειψη προσβάσιμων καταφυγίων, την έλλειψη συμπεριληπτικών σχεδίων εκκένωσης, την έλλειψη πρόσβασης σε ανθρωπιστικούς διαδρόμους, καθώς και την έλλειψη πρόσβασης, μεταξύ άλλων, σε πληροφορίες και υγειονομική περίθαλψη. Οι ήδη υπάρχουσες διατομεακές διακρίσεις σε βάρος των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής βίας και κακοποίησης, επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια του των πολέμων. Οι γυναίκες τραυματίζονται, στοχοποιούνται, δέχονται επιθέσεις και αναγκάζονται να προσφύγουν σε απεγνωσμένους τρόπους προκειμένου να εγκαταλείψουν εμπόλεμες περιοχές, ακόμη και μέσω καταναγκαστικών γάμων. Ανησυχούμε επίσης για τον κίνδυνο εμπορίας ανθρώπων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία.
Επισημαίνουμε ότι οι ένοπλες συγκρούσεις είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου που επιφέρει σωματική αναπηρία σε πολλές γυναίκες και κορίτσια, αλλά και μακροπρόθεσμα τραύματα. Οι εμπειρίες των γυναικών με αναπηρία συχνά δεν λαμβάνονται υπόψη στις διαπραγματεύσεις για την οικοδόμηση της ειρήνης μετά από ένοπλες συγκρούσεις.
