Διερεύνηση των κινήτρων συμμετοχής μελών χωρίς αναπηρία στην μικτή θεατρική ομάδα «Εν δυνάμει»- Διπλωματική Εργασία της Ευσταθίας Καρύδα- ΠΜΣ Επιστήμες της Αγωγής: Ειδική Αγωγή του ΠΑ.ΜΑΚ.-Μέρος 26ο
Κεφάλαιο 4ο Συζήτηση (μέρος 6ο)
Με βάση τα λεγόμενα του/της Σ.4., η πρόκληση των ηθοποιών να είναι σε εγρήγορση και να συναντούν απροσδόκητες καταστάσεις, είναι κάτι που ενώνει την ομάδα, καθώς τις απαιτητικές στιγμές τις αντιμετωπίζουν πάντοτε όλοι μαζί. Αυτό γίνεται και επειδή το έχουν εξασκήσει αλλά και επειδή έχουν μάθει να λειτουργούν αυθόρμητα με βάση το κοινό καλό της ομάδας. Όταν τα άτομα βιώνουν νέες δραστηριότητες, οι άνθρωποι επιδιώκουν να τις μοιραστούν με άλλους και αυτή η διαδικασία αυξάνει τα εσωτερικά κίνητρα και τη συγγένειά τους (Kashdan & Silvia, 2009 όπως αναφέρεται στο González-Cutre et al., 2016). Αυτό υποδηλώνει ότι η καινοτομία μπορεί να συνυπάρχει και να συμπληρώνει τις υπάρχουσες ανάγκες στο πλαίσιο της θεωρίας του αυτοπροσδιορισμού και ότι η ικανοποίηση της ανάγκης για νεωτερισμό παράλληλα με την ικανοποίηση άλλων αναγκών θα οδηγήσει σε προσαρμοστικά αποτελέσματα και βέλτιστη λειτουργία. Ακόμη, σύμφωνα με την Silvia (2005, 2006 & 2008) τα εσωτερικά κίνητρα πηγάζουν από δύο εκτιμήσεις: (α) την εκτίμηση του ατόμου σχετικά με την καινοτομία-περιπλοκότητα ενός γεγονότος, που αναφέρεται στην εκτίμησή του ως νέο, απροσδόκητο, πολύπλοκο, δύσκολο να επεξεργαστεί, εκπληκτικό, μυστηριώδες ή ασαφές- και (β) την εκτίμησή του σχετικά με την κατανοητότητα του γεγονότος, που υπονοεί ότι οι άνθρωποι το εκτιμούν αν έχουν τις δεξιότητες, τις γνώσεις και τους πόρους για να το αντιμετωπίσουν. Εάν οι άνθρωποι αξιολογήσουν ένα γεγονός ως νέο και κατανοητό, θα το θεωρήσουν παρακινητικό, ανεξάρτητα από την ηλικία και την κουλτούρα τους (González-Cutre et al., 2016). Με όμοιο τρόπο και στην ομάδα «Εν Δυνάμει», τα μέλη παρακινούνται από εσωτερικά κίνητρα να αντιμετωπίσουν τις σύνθετες καταστάσεις που τους παρουσιάζονται καθημερινά και βοηθάει πολύ το γεγονός ότι δεν είναι μόνοι σε αυτό.
Ο/η Σ.3. δηλώνει ότι αν δημιουργούσε ο/η ίδιος/α μία ομάδα από την αρχή, θα την δομούσε με βάση την νοοτροπία και τις μεθόδους της ομάδας «Εν Δυνάμει» καθώς με κάθε ευκαιρία, ακόμη και όταν βρίσκεται σε άλλες θεατρικές ομάδες, υιοθετεί τον τρόπο λειτουργίας που έχει μάθει από την ομάδα αυτή. Φαίνεται όχι μόνο για τον/την ίδιο/α, αλλά και για άλλα μέλη, η ομάδα να αποτελεί πρότυπο και να καλύπτει σε μεγάλο βαθμό τις ανάγκες τους. Σύμφωνα με τον/την Σ.1., η φύση της ομάδας «Εν Δυνάμει» είναι τέτοια ώστε να αντλεί συνεχώς φρέσκες ιδέες από τα μέλη της. Σε αυτήν την μέθοδο θα βασιζόταν ο/η συνεντευξιαζόμενος/η, προκειμένου να στήσει μία ομάδα που θα πρεσβεύει κάτι πρωτότυπο και αληθινό, βασισμένο στις προσωπικότητες των μελών στον τόπο εκείνο όπου θα λάβει χώρο. Συνεπώς, παρότι η ομάδα που θα δημιουργούσε θα ήταν της ίδιας νοοτροπίας, αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε διαφορετικά θεατρικά αποτελέσματα διότι θα στηνόταν από την αρχή με άλλους ανθρώπους.
Ο/η Σ.3. δηλώνει ότι αισθάνεται αυτοπεποίθηση διότι λαμβάνει αγάπη κατά την διάρκεια της συνεργασίας του/της με άτομα με αναπηρία καθώς τα περισσότερα μέλη επιδιώκουν κοινωνικές συναναστροφές και απολαμβάνουν την πρόβα. Επιπρόσθετα, η συνεργασία μαζί τους αποφέρει πολύ ιδιαίτερα αποτελέσματα και ο/η συνεντευξιαζόμενος νιώθει περήφανος/η για την δουλειά αυτή, γεγονός που τροφοδοτεί τα εσωτερικά του/της κίνητρα. Σύμφωνα με την θεωρία της γνωστικής αξιολόγησης (Deci & Ryan, 1985 όπως αναφέρεται στο Ryan & Deci, 2000), υποθεωρία της Θεωρίας του Αυτοκαθορισμού, αλλά και με μελέτες (Fisher, 1978, Ryan, 1982 όπως αναφέρεται στο Ryan & Deci, 2000), το αίσθημα της επάρκειας δεν θα ενισχύσει την εσωτερική παρακίνηση, εκτός αν συνοδεύεται από μια αίσθηση αυτονομίας. Έτσι, οι άνθρωποι δεν πρέπει μόνο να βιώνουν την ικανότητα ή την αποτελεσματικότητα, αλλά πρέπει επίσης να βιώνουν την συμπεριφορά τους ως αυτοκαθοριζόμενη για να υπάρχει εσωτερική παρακίνηση. Στην ομάδα «Εν δυνάμει», τα μέλη εισήλθαν λόγω εσωτερικών κινήτρων, για κοινωνικοποίηση και για την επαφή με την τέχνη του θεάτρου. Επομένως, βρίσκονται συνειδητά σε αυτό το πλαίσιο, από επιλογή τους. Ακόμη, τα εγγενή κίνητρα είναι πιο εύκολα να ευδοκιμήσουν σε πλαίσια που χαρακτηρίζονται από την αίσθηση της ασφάλειας και της συσχέτισης με τους άλλους, πλαίσιο που σύμφωνα με τα λεγόμενα του/της Σ.3. υπάρχει στην ομάδα «Εν Δυνάμει», καθώς μεταξύ των μελών ο/η ίδιος/α δηλώνει ότι υπάρχει εμπιστοσύνη και αγάπη.
