Διερεύνηση των κινήτρων συμμετοχής μελών χωρίς αναπηρία στην μικτή θεατρική ομάδα «Εν δυνάμει»- Διπλωματική Εργασία της Ευσταθίας Καρύδα- ΠΜΣ Επιστήμες της Αγωγής: Ειδική Αγωγή του ΠΑ.ΜΑΚ.-Μέρος 14ο
3.1 ΟΙ αιτίες της συμμετοχής των συνεντευξιαζόμενων στην ομάδα «Εν Δυνάμει»
Η δεύτερη εισαγωγική ερώτηση (νο.2) στην οποία κλήθηκαν να απαντήσουν ήταν η εξής: «Με ποια αφορμή εισήλθατε στην ομάδα «Εν Δυνάμει;». Στην αρχή της συζήτησης οι συνεντευξιαζόμενοι πρότειναν από μόνοι τους να μιλήσουν για την αφορμή που εισήλθαν στην ομάδα «Εν Δυνάμει». Η ερώτηση αυτή ήταν προγραμματισμένο κι από μεριάς μου να γίνει διότι με ενδιέφερε να μελετήσω τα κίνητρα τους για συμμετοχή καθώς συνδέονται άμεσα με την Θεωρία του Αυτοπροσδιορισμού η οποία εξετάζεται στην παρούσα έρευνα. Οι απαντήσεις τους παρατίθενται παρακάτω:
Σ.2: «Κάπως όταν μπήκα στην σχολή, γνώρισα τον Χ (μέλος της ομάδας), ο οποίος ήταν κι αυτός στην ομάδα και έτυχε να είμαι εθελοντής/ρια στα «Δημήτρια», ταξιθέτης/ρια, και τότε ανέβαζαν την παράσταση «Ο άνθρωπος ανεμιστήρας». Είδα την παράσταση και με είχε συγκινήσει πάρα πολύ και σκεφτόμουν καθ’ όλη την διάρκεια της παράστασης, πώς έχουν καταφέρει να το κάνουν; να συνυπάρχουν όλοι αυτοί μαζί … Τα κείμενα με είχαν συγκινήσει απίστευτα, όλο αυτό ήταν κάτι το οποίο με είχε αγγίξει πάρα πολύ και ήθελα πολύ να δω το από πίσω. Έχω υπάρξει και σε τυπικές θεατρικές ομάδες και δεν υπήρχε αυτή η ειλικρίνεια και αυτό το δόσιμο που υπάρχει στην ομάδα «Εν Δυνάμει» οπότε κάπως έτσι μου κίνησε το ενδιαφέρον στην αρχή η ομάδα και μετά κάπως στην δεύτερη καραντίνα γινόταν ένα πρότζεκτ στο momus και μου είπε ο Χ: «αφού σε ενδιαφέρει, έλα». Και έτσι μπήκα και δεν απογοητεύτηκα καθόλου».
Σ.3: «Εγώ μπήκα μέσω δύο φίλων, που τυχαίνει να είμαστε στην ίδια σχολή στο ίδιο τμήμα υποκριτικής, και τους έβλεπα που πηγαίναν για πρόβες και κάποια στιγμή ο Χ μου λέει: «Η ομάδα κοιτάει για καινούργια μέλη και μπορείς να έρθεις να κάνεις μία επαφή με την ομάδα καθώς η ομάδα θα σου προσφέρει μία φοβερή συνεργασία» και επειδή είδα ότι και ο ίδιος περνούσε πάρα πολύ ωραία, είπα να το δοκιμάσω. Στην αρχή είχα μία ένσταση για το πως θα πρέπει να συμπεριφέρομαι στα άτομα με αναπηρία και αν θα καταφέρω να ανταπεξέλθω και από την πρώτη μέρα είδα κάτι πολύ διαφορετικό να συμβαίνει εκεί. Δηλαδή, μία πραγματική ισότητα απέναντι στα μέλη και στην συμπεριφορά των ατόμων χωρίς αναπηρία απέναντι στα άτομα με αναπηρία».
Σ.1: Πάνω τώρα σε αυτό που είπε ο/η Σ.3, θέλω να πω ότι και εγώ πολύ γρήγορα ένιωσα ότι δέθηκα με τα παιδιά και ένιωσα οικεία και όσο συνέβαινε αυτό ένιωθα κάπως σαν να ορίστηκε η ταυτότητα μου, σαν να λέμε τώρα είμαι «ο Χ που είναι στην ομάδα Εν Δυνάμει», ότι απέκτησα κάτι που με αντιπροσωπεύει απόλυτα. Αυτό αυτομάτως μου έδωσε έναν πολύ όμορφο και ασφαλή χώρο στο να δημιουργώ καλλιτεχνικά και στο να δημιουργώ ανθρώπινες σχέσεις και φιλίες με όλα τα μέλη, και σιγά σιγά όλο αυτό άρχισε να γίνεται η ζωή μου. Σε σημείο που τώρα, που σιγά σιγά περνάω σε ένα στάδιο της ζωής μου που θέλω και πρέπει να δοκιμάσω και νέα πράγματα, μου είναι πολύ δύσκολο να αφήσω ένα κομμάτι της ομάδας, όχι όλα όσα προσφέρει, αλλά πολλά από αυτά που απαιτούν πιο πολύ χρόνο. Είμαι σε μία φάση που θέλω να κυνηγήσω κι άλλα πράγματα επαγγελματικά, για παράδειγμα στην Αθήνα, και νιώθω ότι θα χάσω στιγμές και εμπειρίες της ομάδας «Εν Δυνάμει». Βέβαια ξέρω ότι όταν είσαι στην ομάδα αυτή, είσαι για πάντα δεμένος και οι πόρτες είναι ανοιχτές για εσένα όπως και να έχει, έστω και για περιστασιακά πρότζεκτ και τα λοιπά, αλλά μου είναι δύσκολη αυτή η μετάβαση.
Σ.2: Θα ήθελα κι εγώ να προσθέσω κάτι πάνω σε αυτά που είπε ο/η Σ.1. Στην αρχή κι εμένα το κίνητρό μου δεν ήταν απαραίτητα να συμμετέχω σε κάποια παράσταση, θα ήμουν πολύ ικανοποιημένη/ος και μόνο αν συμμετείχα σε κάποια από τα εργαστήρια της ομάδας, έψαχνα νομίζω περισσότερο την σύνδεση με τα παιδιά, αυτήν την σύνδεση που έβλεπα και άκουγα πως έχουν, την τόσο ιδιαίτερη, στενή και μαγική. Τελικά όντως μπήκα για τα καλά και όπως είπε και ο/η Σ.1. απέκτησα ταυτότητα, αυτήν της ομάδας «Εν Δυνάμει» και συνέχισα να είμαι σε αυτήν γιατί βλέπω ότι το αποτέλεσμα το καλλιτεχνικό είναι πολύ υψηλό. Όποιος είναι σε ομάδα, αντιπροσωπεύει και την ταυτότητα της ομάδας, εγώ λοιπόν επέλεξα πολύ συνειδητά να είμαι στην ομάδα «Εν Δυνάμει» καθώς παρότι υπάρχουν κι άλλες ομάδες στην πόλη, χωρίς να θέλω να τις μειώσω, θεωρώ ότι δεν με αντιπροσώπευαν έτσι όπως η συγκεκριμένη, που με γεμίζει τόσο πολύ.
Σ.4: «Εγώ όταν ήμουν δεύτερο έτος στην σχολή, είχε έρθει η καλλιτεχνική διευθύντρια της ομάδας «Εν Δυνάμει» να διδάξει εκεί και επειδή ήταν η περίοδος της παράστασης «Ερωτευμένα άλογα», μας είχε φέρει ένα ερωτηματολόγιο που έλεγε: «Τι είναι ο έρωτας για εσάς; Πώς έχετε την λέξη διαφορετικό στο μυαλό σας;» Επειδή εγώ σαν άνθρωπος ένιωθα τότε ότι λόγω του ότι είμαι ομοφυλόφιλος/η, ήμουν και κάτι το διαφορετικό και με αντιμετώπιζα ως κάτι διαφορετικό και περίεργο -και στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο- διότι έτσι με αντιμετώπιζαν και πολλοί άνθρωποι στο περιβάλλον μου, αυτή η ομάδα μου έδωσε χώρο, πάρα πολύ χώρο. Εκείνη την ημέρα έγραψα τόσα πράγματα ελεύθερα, χωρίς να σκέφτομαι, χωρίς να γράψω το όνομα μου, χωρίς να πω ότι είμαι εγώ αυτός που τα λέει όλα αυτά, ήταν κάτι απελευθερωτικό και καινούργιο για εμένα. Τελικά έγινε τέλος πάντων η παράσταση όπου έπαιζε μία φίλη μου και πήγα και είδα τα «Ερωτευμένα Άλογα» και εκείνη την περίοδο γενικότερα έβλεπα πολλές παραστάσεις, ταξίδευα για να δω θέατρο, και κατέληξα ότι αυτή είναι ανάμεσα σε τόσες, η καλύτερη παράσταση που είδα στην ζωή μου και το να γίνω έπειτα ηθοποιός σε αυτήν ήταν για εμένα όνειρο. Όταν είχα βγει από την παράσταση, δεν μπορούσα να πιστέψω όλο αυτό που είχα δει, τόσα νοήματα, τόσα συναισθήματα, τόσα πράγματα επί σκηνής και ακόμα δεν μπορώ να τα βάλω σε μία σειρά, να τα πιάσω ένα ένα όλα αυτά τα απίστευτα που είδα και να τα αναλύσω. Ήθελα να γνωρίσω όλα τα παιδιά που έπαιζαν στην παράσταση, να πω συγχαρητήρια σε όποιον είχε βάλει ένα λιθαράκι έστω μικρό σε όλο αυτό που είδα. Σε ανθρώπους που βοήθησαν κι ας μην ήταν πάνω στην σκηνή. Η παράσταση αυτή ήταν ένα δώρο. Έτσι, αποφάσισα να στείλω στην σκηνοθέτρια της παράστασης, με πολύ θάρρος, και της είπα ότι θέλω να είμαι μέρος όλου αυτού και ότι αυτό θα ήταν όνειρο για εμένα. Μου τηλεφώνησε εκείνη και πήγα να γνωρίσω και από κοντά την ομάδα και όλα τα παιδιά. Θυμάμαι ότι όταν με πήρε ξανά κάποια στιγμή και με ρώτησε αν θέλω να συμμετέχω στην παράσταση «Ερωτευμένα Άλογα» στην Αθήνα δεν μπορούσα να πιστέψω ότι μου γίνεται τέτοια ερώτηση, ήμουν πολύ χαρούμενος/η. Τελείωσε η παράσταση και είχαμε κάτσει σε έναν κύκλο και μας ρώτησε η σκηνοθέτης, σε εμένα και σε μια άλλη κοπέλα που μόλις είχαμε μπει στην ομάδα, «πώς ήταν αυτή η εμπειρία;». Απάντησα ότι ήταν τόσο συγκινητικό που πήρα τόση αγάπη από όλα τα παιδιά, ότι μπαίνεις ξαφνικά σε μία αίθουσα, σε έναν χώρο για πρόβα και ξαφνικά όλοι θέλουν να σε αγκαλιάσουν, να σου μιλήσουν, είναι απίστευτο».
Σ.5: Έπαιζα σε μία θεατρική παράσταση μαζί με την καλλιτεχνική διευθύντρια και μου έκανε την πρόταση να μπω στην θεατρική ομάδα «Εν Δυνάμει». Δεν τους γνώριζα πιο πριν. Το σκέφτηκα, ρώτησα και κάποια άτομα που ασχολούνται με το θέατρο την άποψη τους, άκουσα πολλά θετικά σχόλια και αποφάσισα να μπω στην ομάδα.
