Τα περιεχόμενα στόχων σε άτομα με σωματικές αναπηρίες – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Ζαφειριάδου Άννας – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Π.Μ.Σ. «Επιστήμες της Αγωγής: Εκπαίδευση Ενηλίκων, Ειδική Αγωγή» – Μέρος 4ο
1.3. Αιτιολογία σωματικών αναπηριών
Οι σωματικές διαταραχές προκύπτουν από πολλές και διαφορετικές αιτίες (Δημητρόπουλος, 2009). Τραυματισμοί που εντοπίζονται στο νευρικό ή στο μυοσκελετικό σύστημα και διάφορες άλλες παθήσεις συχνά προκαλούν κινητικές αναπηρίες (Βάσιος κ.ά., 2008) ενώ οι Smith και Tyler (2019) προσθέτουν στις πιθανές αιτίες τις λοιμώξεις και την κληρονομικότητα. Ο Δημητρόπουλος (2009) αναφέρει ότι οι κινητικές διαταραχές μπορούν να προέρχονται από βλάβη που εντοπίζεται στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, από δυσμορφίες ή παραμορφώσεις καθώς και από ορθοπεδικά προβλήματα.
Οι αιτίες των κινητικών αναπηριών κατηγοριοποιούνται και ανάλογα με τον χρόνο εκδήλωσής τους σε προγεννητικές, περιγεννητικές και μεταγεννητικές (Αγρέβη κ.ά., 2008, όπως αναφέρεται σε Νικολάου, 2011). Παρακάτω αναφέρονται ενδεικτικά μερικές αιτίες από την κάθε κατηγορία. Στις προγεννητικές αιτίες περιλαμβάνονται οι ενδομήτριες λοιμώξεις, η χρήση ουσιών από την έγκυο όπως τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, μεγάλη έκθεση της εγκύου σε ακτινοβολία, διάφορες συγγενείς λοιμώξεις όπως είναι ο έρπης και η τοξοπλάσμωση κ.ά. (Αγρέβη κ.ά., 2008, όπως αναφέρεται σε Νικολάου, 2011). Μερικά παραδείγματα περιγεννητικών αιτιών είναι διάφορες επιπλοκές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της γέννας και η υπερχολερυθριναιμία ενώ παραδείγματα μεταγεννητικών αιτιών συνιστούν τα ατυχήματα, η δηλητηρίαση, η ανοξία, η ενδοκρανιακή αιμορραγία κ.ά. (Αγρέβη κ.ά., 2008, όπως αναφέρεται σε Νικολάου, 2011).
Όπως γίνεται προφανές, οι κινητικές αναπηρίες μπορεί να είναι είτε εκ γενετής, όπως είναι οι αναπηρίες που προέρχονται από συγγενείς λοιμώξεις, είτε επίκτητες, όπως οι αναπηρίες που προκύπτουν από τραυματισμούς και ατυχήματα, αν εμφανιστούν αργότερα κατά τη διάρκεια ζωής του ατόμου (Sands et al., 1998). Το αν η αναπηρία είναι εκ γενετής ή επίκτητη επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό το πώς αντιλαμβάνεται το άτομο την αναπηρία του και τον βαθμό στον οποίο την έχει αποδεχθεί (Κλεφτάρας, 2006).
Σχετικά με τις χρόνιες παθήσεις, σύμφωνα με το εθνικό κέντρο για την πρόληψη των χρόνιων παθήσεων και την προαγωγή της υγείας μερικοί παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιας πάθησης είναι το ενεργητικό και το παθητικό κάπνισμα, η έλλειψη σωματικής άσκησης, η κατάχρηση αλκοόλ και ανθυγιεινή διατροφή με μικρή κατανάλωση λαχανικών και φρούτων και μεγάλη κατανάλωση λιπαρών και νατρίου (Centers for Disease Control and Prevention, n.d). Τελικώς, οι Smith και Tyler (2019) θεωρούν ότι πιθανές αιτίες χρόνιων παθήσεων είναι οι αλλεργίες, η κληρονομικότητα και οι λοιμώξεις.
