ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ: Απαράδεκτες και επικίνδυνες συνθήκες σε Οικοτροφεία και Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης
Ερώτηση για τις απαράδεκτες και επικίνδυνες συνθήκες που επικρατούν σε Οικοτροφεία και Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ) για άτομα με αναπηρία κατέθεσαν οι βουλευτές του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη, Γιάννης Γκιόκας, Νίκος Καραθανασόπουλος, Μαρία Κομνηνάκα, Γιώργος Λαμπρούλης, Γιώργος Μαρίνος, Νίκος Παπαναστάσης, Θανάσης Παφίλης, Λεωνίδας Στολτίδης και Μανώλης Συντυχάκης, προς τον υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.
Αναλυτικά:
«Οικοτροφεία και ΣΥΔ μπορεί να ιδρύσει κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου, κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα. Η ίδρυση και λειτουργία τέτοιων δομών εξαρτάται από τα νοσήλια του ΕΟΠΥΥ και τις πληρωμές των ίδιων των γονιών. Πληρωμές των γονιών που κατά κανόνα αποκλείουν τα παιδιά από τις φτωχές λαϊκές οικογένειες και ιδιαίτερα αυτά των μονογονεϊκών οικογενειών και των ανασφάλιστων.
Ενώ, με την ψήφιση των διάφορων αντιασφαλιστικών νόμων και την υπονόμευση του χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης στη λογική της ανταποδοτικότητας και του ατομικού κεφαλοποιητικού ασφαλιστικού λογαριασμού εκφράζεται αγωνία για το τι θα γίνουν τα παιδιά όταν ο ΕΟΠΥΥ, για διάφορους λόγους, ατομικούς ή άλλους, σταματήσει να καλύπτει αυτά τα νοσήλια. Πολύ περισσότερο όταν το κράτος με μια σειρά μέτρα θέλει να αποποιηθεί κάθε ευθύνη για την εξασφάλιση αυτών των παιδιών. Ιδιαίτερα, όταν οι γονείς τους δεν θα μπορούν να τα φροντίσουν ή φύγουν από τη ζωή. Αυτή τη στιγμή καμιά τέτοια δομή δεν λειτουργεί με την αποκλειστική ευθύνη του κράτους, ενώ και όσες λειτουργούν δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες των οικογενειών. Λειτουργούν σε συνθήκες τεράστιας υποστελέχωσης και υποχρηματοδότησης, σε ακατάλληλα πολλές φορές κτίρια και γι’ αυτό το λόγο, πολύ πίσω από τις ανάγκες εργαζομένων και φιλοξενουμένων/ενοίκων για ποιοτική ζωή με δικαιώματα, αξιοπρέπεια και σεβασμό, αλλά και με αυξημένη επικινδυνότητα λόγω των αναγκών και των ιδιαιτεροτήτων των ανθρώπων με αναπηρία που φιλοξενούνται σε αυτές τις δομές.
Ταυτόχρονα, υποχρηματοδότηση και μείωση των κοινωνικών δαπανών για τους εργαζόμενους στις δομές σημαίνει χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων, όπως ανατροπή του ωραρίου εργασίας με επαναλαμβανόμενη υπερωριακή απασχόληση, βάρδιες, χωρίς επαρκή χρόνο ξεκούρασης και αφαίρεση προγραμματισμένων ρεπό. Εξαντλημένο προσωπικό, γεγονός που αναπόφευκτα οδηγεί στην υποβάθμιση της ποιότητας των προσφερόμενων υπηρεσιών προς τους φιλοξενούμενους/ενοίκους.
Στα οικοτροφεία που υποχρεούνται να έχουν νοσηλευτές λόγω των περιστατικών που φιλοξενούν, πολλές φορές υπάρχει μία μόνο νοσηλεύτρια στη βάρδια και σε περίπτωση ανάγκης δεν υπάρχει άλλος εργαζόμενος να την αντικαταστήσει. Ενώ, σε πολλές περιπτώσεις, το προσωπικό καθαριότητας και υγιεινής δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών.
Ακριβώς λόγω της υποστελέχωσης, είναι κανόνας το φαινόμενο εργαζόμενοι στους συγκεκριμένους χώρους να δουλεύουν σε διαφορετικές ειδικότητες από αυτές που προβλέπουν οι συμβάσεις τους και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο τίτλος σπουδών τους, να αμείβονται με τον μισθό του ανειδίκευτου ή να προσλαμβάνονται με το καθεστώς του εργόσημου, προκειμένου να “νομιμοποιείται” η κάλυψη ολόκληρου 24ωρου από έναν εργαζόμενο και όχι βάρδια. Παρατηρούνται οι συχνές εναλλαγές προσωπικού λόγω της ακραίας εντατικοποίησης και της εξάντλησης, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με την ανάγκη για σταθερά πρόσωπα φροντίδας και υποστήριξης των φιλοξενούμενων/ενοίκων. Είναι γνωστό ότι η εναλλαγή προσωπικού, ιδιαίτερα στα παιδιά με αυτισμό εγκυμονεί κινδύνους για υποτροπές και κρίσεις. Πολύ περισσότερο ακυρώνει κάθε λογική εξειδικευμένης επιστημονικής παρέμβασης σε αυτά τα παιδιά. Ποιοτικά εκπαιδευτικά/υποστηρικτικά προγράμματα δεν εφαρμόζονται και όλα αυτά σε δομές που ως στόχο υποτίθεται πως έχουν την “αποϊδρυματοποίηση” και την κοινωνική επανένταξη!
Όσα περιγράφονται παραπάνω, αποδεικνύουν πως όταν στην αντιμετώπιση των αναγκών των ατόμων με αναπηρίες μπαίνει η παράμετρος του κέρδους και η ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, τότε οι ανάγκες των ανθρώπων που εξυπηρετούνται έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Μάλιστα, με πρόσχημα τη “φιλανθρωπία” και την “κοινωνική ευαισθησία”, εξυπηρετούμενοι εξαθλιώνονται σε έσχατο βαθμό, ενώ ταυτόχρονα εργαζόμενοι καλούνται να δουλέψουν και να προσφέρουν έργο σε άθλιες συνθήκες.
Αλλά ακόμα και όταν οι προθέσεις είναι αγαθές και οι χώροι λειτουργούν υπό την αιγίδα Συλλόγων Γονέων, η αποποίηση του κράτους από την ευθύνη λειτουργίας αυτών των χώρων καθιστά τη λειτουργία τους πραγματικά οριακή.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. υπουργός, τι μέτρα προτίθεται να πάρει για:
– Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στο ύψος των αναγκών των δομών με προοπτική δημοσιοποίησης όσων πληρούν τις προϋποθέσεις.
– Κάλυψη 100% από τον κρατικό προϋπολογισμό των νοσηλίων του ΕΟΠΥΥ για τη λειτουργία αυτών των δομών και εγγύηση του κράτους για την εξασφάλισή τους.
– Κάλυψη όλων των οικογενειών που έχουν ανάγκη ανεξάρτητα αν είναι ασφαλισμένοι ή ανασφάλιστοι, Έλληνες ή μετανάστες.
– Εξασφάλιση των προϋποθέσεων ώστε να προσληφθεί όλο το απαραίτητο προσωπικό, κάθε απαραίτητης ειδικότητας με μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας, για την ασφαλή λειτουργία των δομών. Να καταργηθεί ο απαράδεκτος θεσμός της πληρωμής με μπλοκάκι και “εργόσημο”.
– Να μην κοπεί το ρεύμα και το φυσικό αέριο σε κανένα ΝΠΙΔ Ειδικής Αγωγής, στις ΣΥΔ, στα οικοτροφεία.
– Να εξασφαλιστούν προγράμματα εκπαίδευσης για τους εξυπηρετούμενους με επιστημονικά σύγχρονες προδιαγραφές.
– Δημόσιες, δωρεάν δομές και υπηρεσίες για την κάλυψη όλων των αναγκών των ανθρώπων με αναπηρία και των οικογενειών τους με βάση τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα, μόνιμης ή προσωρινής παραμονής, ανοιχτής ή κλειστής.
– Δωρεάν εκπαιδεύσεις, παροχή εποπτείας και επιμόρφωσης με ευθύνη του κράτους σε όλο το προσωπικό των δομών».
Πηγή: www.902.gr