4.6.3 PERKINS BRAILLER

Μια από τις πιο κοινές υποστηρικτικές τεχνολογίες στα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα αποτελούν οι ηλεκτρονικές μηχανές γραφής. Η ηλεκτρονική μηχανή ανάγλυφης γραφής μπράιγ, η Perkins Brailler αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ΄50 και η φήμη της ως ανθεκτική μηχανή χαμηλού κόστους και συντήρησης, την έχει κάνει να αποτελεί πρώτη επιλογή ως εργαλείο γραφής μπράιγ από σπουδαστές (Hatlen, 2000). Μέχρι τη δεκαετία του 1990, η Perkins Brailler χρησιμοποιούνταν σχεδόν αποκλειστικά από παιδιά σχολικής ηλικίας και εκπαιδευτικούς για την παραγωγή γραπτού λόγου σε μπράιγ (Rex, Koenig, Wormsley & Baker, 1994).

Η χρήση της μηχανής αυτής από τους σπουδαστές απαιτεί κάποιες δεξιότητες όπως το να έχει γνώση ο μαθητής κάποιων βασικών εννοιών, για παράδειγμα το «δεξιά» και «αριστερά», να μπορεί να κάνει χρήση και των δύο χεριών με επιδέξιο τρόπο, τόσο κατά τη διαδικασία χειρισμού της μηχανής, όσο και κατά τη διαδικασία της ανάγνωσης, να μπορεί να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί σημαντικούς κανόνες γραφής και ανάγνωσης του κώδικα μπράιγ (Κατσούλης, 2007) .

Από τη δεκαετία του ΄70, έχουν γίνει βέβαια μεγάλες προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό της κλασικής Perkins Brailler και πολλές σύγχρονες υποστηρικτικές τεχνολογίες αναπτύχθηκαν όπως το Braille n’Speak, το Braille Lite και το Mountbatten Brailler (Rex, Koenig, Wormsley & Baker, 1994).

Με την ανάπτυξη ,λοιπόν των νέων τεχνολογιών, αυξήθηκαν οι διαθέσιμες επιλογές εγγραφής, αποστολής και ανάκτησης πληροφοριών αφής (Rex, Koenig, Wormsley & Baker, 1994).