4.2 ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΜΕ ΟΠΤΙΚΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
Η συμπεριληπτική εκπαίδευση θεωρείται σήμερα από πολλούς ως η κορυφαία στρατηγική εκπαίδευσης για σπουδαστές με αναπηρία (European Disability Forum, 2003) και ως μια συνέχεια της στρατηγικής της ένταξης (Ζώνιου-Σιδέρη, 2000). Η
Διακήρυξη της Σαλαμάνκα (1994) καθώς και η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (2006) αποτελούν διεθνείς διακηρύξεις οι οποίες προωθούν τη συμπεριληπτική εκπαίδευση (Ζώνιου-Σιδέρη, 2000).
Σε γενικές γραμμές, η συμπεριληπτική εκπαίδευση αποτελεί το κίνημα το οποίο επιδιώκει και έχει ως στόχο όλοι οι σπουδαστές, συμπεριλαμβανομένων και των σπουδαστών με αναπηρία και ανεξάρτητα από τις ικανότητές και τα ιδιαίτερα ατομικά χαρακτηριστικά τους, να έχουν ισότιμη πρόσβαση στις ευκαιρίες μάθησης και εκπαίδευσης μέσα στις συνήθεις σχολικές τάξεις των γενικών σχολείων (Clough & Corbett, 2000; Bendová & Fialová, 2014; Avramidis, Bayliss & Burden, 2000) , με τη συμβολή εξατομικευμένων τεχνικών και μέσων διδασκαλίας (Σιώζου, 2008; Γεωργιάδης , 2007) οι οποίες συμβαδίζουν με τις δεξιότητες, τις ικανότητες και τα ταλέντα κάθε μεμονωμένου σπουδαστή (Angelides, Stylianou & Gibbs, 2006).
Όσον αφορά στους σπουδαστές με οπτική αναπηρία, η εκπαιδευτική συμπερίληψη της εν λόγω κατηγορίας έχει υποστηριχθεί από πολλά άτομα. Ερευνητές αναφέρουν πως: «η συμπερίληψη του παιδιού με οπτική αναπηρία στην τάξη των γενικών σχολείων είναι αναμφίβολα η πιο εύκολη περίπτωση παιδιού με αναπηρία για συμπερίληψη».
Για να επιτευχθεί η συμπερίληψη, είναι απαραίτητη η παροχή ενός πλήρους προγράμματος με κατάλληλες εκπαιδευτικές και συναφείς υπηρεσίες (Heward, 2011). Πρέπει, βέβαια, να αναφερθεί πως υπάρχουν ελάχιστες μελέτες οι οποίες επικεντρώνονται σε σπουδαστές με οπτική αναπηρία που η εκπαίδευσή τους λαμβάνει χώρα στην γενική τάξη (Ferrell, 2006).
Σε γενικές γραμμές, οι μελέτες έχουν δείξει πως η συμπερίληψη των σπουδαστών με οπτική αναπηρία στο γενικό σχολείο και η αλληλεπίδραση με τους συνομηλίκους έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της αυτοπεποίθησης, των θετικών συναισθημάτων, την ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων και την καλύτερη ακαδημαϊκή επίδοση των σπουδαστών (Katz & Mirenda, 2002; Perles, 2010; Felman, 2000). Οι εκπαιδευτικοί παρέχουν στους εν λόγω μαθητές ίσες εκπαιδευτικές ευκαιρίες με αποτέλεσμα τα μαθησιακά κίνητρα να είναι αυξημένα και οι σπουδαστές να επιδιώκουν υψηλότερα ακαδημαϊκά αποτελέσματα. Τα ακαδημαϊκά οφέλη αναφέρονται μάλιστα στη βιβλιογραφία ως το σημαντικότερο όφελος από τη συμπερίληψη της εν λόγω κατηγορίας σπουδαστών στο γενικό εκπαιδευτικό περιβάλλον (Perles, 2010).
Επομένως, η εκπαίδευση των σπουδαστών με οπτική αναπηρία είναι καλό να εκτυλίσσεται μέσα σε τάξεις των γενικών σχολείων με τη χρήση υποστηρικτικής τεχνολογίας, διότι με αυτόν τον τρόπο οι σπουδαστές επωφελούνται τόσο σε μαθησιακό όσο και σε κοινωνικοσυναισθηματικό επίπεδο. Η εκπαιδευτική συμπερίληψη αποτελεί ένα μοντέλο εκπαίδευσης το οποίο χαίρει επιτυχίας σε πολλές χώρες του κόσμου,όπως αναφέρθηκε, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας (Luk, 2005).
Βέβαια, παρά την καλή πρακτική της συμπερίληψης, παρατηρείται έλλειψη οργάνωσης στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, στα προγράμματα σπουδών, στην πρόσβαση σε αυτά και στις εκπαιδευτικές στρατηγικές μάθησης, εμπόδια τα οποία κωλύουν το να εφαρμοστεί πολλές φορές η ενταξιακή αυτή πολιτική στον χώρο της εκπαίδευσης (Κατσούλης & Χαλικιά, 2007).
