1.4 ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΟΡΑΣΗΣ ΣΕ ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ

Είναι βασικό να υπογραμμιστεί πως, με βάση τον ΠΟΥ (2016 όπως αναφέρεται στο Flaxman et al., 2018), σχεδόν το 80% του συνόλου των παθήσεων που σχετίζονται με τα προβλήματα οράσεως δύναται είτε να προληφθεί είτε να θεραπευτεί.

Βασική προϋπόθεση , βέβαια προκειμένου να καταστεί εφικτή η έγκαιρη πρόληψη, αλλά και η κατάλληλη ενημέρωση σχετικά με τα ζητήματα που αφορούν την οπτική αναπηρία, αποτελεί ο εντοπισμός και η κατανόηση των αιτίων εμφάνισής της, οι οποίες είναι πολυάριθμες και έχουν άμεσες και συχνά μακροπρόθεσμες συνέπειες στην ποιότητα ζωής (Estevez et al., 2018).

Σύμφωνα με την έρευνα του Bourne και συν. (2017), τις κυριότερες αιτίες πρόκλησης μέτριας και σοβαρής οπτικής αναπηρίας αποτελούν: τα ανεπανόρθωτα διαθλαστικά σφάλματα κατά 53%, ο μη εγχειρήσιμος καταρράκτης κατά 25%, η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδος κατά 4%, το γλαύκωμα κατά 2% και η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια κατά 1%.

Σχετικά με την ολική τύφλωση, κύριες αιτίες αποτελούν: ο μη εγχειρήσιμος καταρράκτης κατά 35%, τα ανεπανόρθωτα διαθλαστικά λάθη κατά 21%,το γλαύκωμα κατά 8% (Bourne et al., 2017), οι τραυματισμοί του κερατοειδούς και τοξικοί και λοιμώδεις παράγοντες (Brennan ,2004).

Επίσης, η οπτική αναπηρία είναι δυνατόν να συνδυαστεί και με άλλα σύνδρομα όπως το σύνδρομο Down, το σύνδρομο του Usher και το σύνδρομο Marfan (Mason, 2011).

Όσον αφορά τα παιδιά, συνολικά μεταξύ των πιο κοινών αιτιών τύφλωσης εντοπίζονται η «Αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας», οι «Ανωμαλίες του βολβού», η «Ατροφία του οπτικού νεύρου», ο «Συγγενής καταρράκτης», ο «Νυσταγμός», η «Αμβλυωπία» και οι «Συγγενείς παθήσεις» (Flaxman et al., 2017).
Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, υπολογίζεται ότι περίπου 18.000.000 παιδιά παγκοσμίως έρχονται αντιμέτωπα με την οπτική αναπηρία, εκ των οποίων τα 12.000.000 εξαιτίας κάποιου διαθλαστικού σφάλματος. Περίπου στο 1,5 εκατομμύριο παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με την τύφλωση (Mariotti, 2010) .