3.5.2 Η επιρροή της αναπηρίας στη συγκρότηση της κοινωνικής ταυτότητας
Εν προκειμένω, προβάλλεται η αναπηρία και η συμβολή της στη διαμόρφωση της ταυτότητας. Αναφέρεται ο ρόλος των εμπειριών σχετικά με τη βλάβη, τον πόνο, ή τον κοινωνικό αποκλεισμό, παράγοντες που συμπεριλαμβάνονται κατά τη διαμόρφωση της ταυτότητας του ατόμου και έχουν επιπτώσεις στις διαδικασίες δόμησής της. Επιπρόσθετα, ένα κοινό θέμα που τονίζεται είναι η ψυχική ενδυνάμωση, λόγω των δυσκολιών.
“Η ταυτότητα μου τώρα και μέσα από τις εμπειρίες που είχα στη ζωή μου κατάλαβα ότι άμα δεν σταθείς και εσύ στα πόδια σου δεν θα σε βοηθήσει και ο άλλος. Ο καθένας κοιτάει την πάρτη του και πρέπει να παλέψω για εμένα. Υπάρχουν τα προβλήματα υγείας τα οποία συνεχίζονται και έμαθα να είμαι δυνατή γιατί εντάξει το να είσαι σε ένα νοσοκομείο και να δοκιμάζεις και θεραπείες, υπήρχαν πολλές φορές που δεν ήμουν καθόλου καλά, που έλεγα θέλω να πεθάνω. Δεν αντέχω, γιατί δεν περπατούσα για δύο χρόνια, ήταν ένα άλλο κομμάτι αυτό. Έγινα έτσι δυνατή. Μέσα από αυτά τα βιώματα, ζω τη ζωή μου, στα άκρα, δοκιμάζω πράγματα, δεν με νοιάζει η γνώμη του κόσμου. Διεκδικώ τα όνειρά μου και δεν μου αρέσει να κάθομαι σε μια ακρούλα” (συν. 5)
Στο παρακάτω απόσπασμα αναφέρεται και η δυναμική σχέση της ταυτότητας και του αποκλεισμού, και η ενδυνάμωση μέσα από την αίσθηση του ανήκειν και της αλληλεγγύης με άλλες ομάδες που έχουν περιθωριοποιηθεί: “Αισθάνομαι μέλος μιας ευρύτερης ομάδας ανθρώπων, που έχουν υποστεί τέτοια φαινόμενα και αυτό με ενδυναμώνει, και με την ταυτότητα της αναπηρίας, άλλα και με την ταυτότητα της γυναίκας. Γιατί και ως γυναίκες έχουμε υποστεί βία και φανερή και κεκαλυμμένη. Το γεγονός ότι νιώθω αλληλεγγύη με άλλους ανθρώπους που αισθάνονται διαφορετικοί με δυναμώνει.” (συν. 4).
“Σαν παράγοντας που έφερε δυσκολίες και με έβαλε στο σημείο του να προσπαθήσω για κάποια πράγματα παραπάνω, του να σκεφτώ για κάποια πράγματα παραπάνω για να τα διαχειριστώ σίγουρα μου έχει δώσει έναν άλλο φακό για να βλέπω την πραγματικότητα. Αλλά είναι στοιχείο δικό μου , δεν είναι κάτι ξένο, οπότε δεν μπορώ να το αποβάλλω και να έλεγα ότι χωρίς αυτό θα ήταν έτσι, γιατί στην ουσία εγώ έχω χτίσει την προσωπικότητα μου μαζί με αυτό το στοιχείο. Οπότε έφερε δυσκολίες, σαν αντίδραση υπήρξαν έριδες του περιβάλλοντος και έτσι συνεχίζουμε.” (συν. 9).
Αξίζει να σημειωθεί και μια αναφορά σχετικά με την ταυτότητα και τη σχέση με το υπερφυσικό στοιχείο. Συγκεκριμένα, η πίστη κατασκευάζεται ως τη δύναμη, η οποία νοηματοδοτεί και δίνει δύναμη να υπερβαίνει τις δυσκολίες. “Σκέφτομαι ότι κατάφερα, από μια οικογένεια που ήμουν ορφανός από 2,5 χρονών ότι κατάφερα να μεγαλώσω να σπουδάσω, να είμαι χρήσιμος στην κοινωνία. Έκανα 2 πολύ καλά παιδιά, έχω πολύ καλή σχέση με τους φίλους μου με τη γειτονιά μου, εδώ που είμαστε όλοι μας έχουν εμπιστοσύνη. Μου αρέσει, σε εμένα και στη γυναίκα μου η εμπιστοσύνη που μας έχουν. Προσπαθούμε να είμαστε σωστοί και πολιτισμένοι άνθρωποι. Ένα πράγμα που πολλές φορές με ρωτάνε, και η γυναίκα μου ακόμη, μου λένε πώς μπορείς και είσαι πάντα χαρούμενος και είσαι πάντα καλά και μετά από τόσα χρόνια δεν το έχεις βάλει κάτω. Είναι η πίστη μου στο θεό . Είμαι πάρα πολύ πιστός. Ούτε παπάδες θέλω να δω, ούτε τίποτα, μόνος μου με το θεό μου μιλάω στο απόμερο δωμάτιό μου. Καταλάβατε. Και πράγματι μου γεμίζει την καρδιά μου με χαρά και δίνει νόημα στη ζωή μου.” (συν. 1).
