Ψυχο-συναισθηματικές διαστάσεις του αποκλεισμού και ζητήματα ταυτότητας, υπό το πρίσμα του κοινωνικού μοντέλου της αναπηρίας – ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ της Ζωγράφου Φρειδερίκης, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΣΧΟΛΉ ΚΟΙΝΩΝΙΚΏΝ, ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΏΝ ΕΠΙΣΤΗΜΏΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΏΝ, Τμήμα Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής, Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Επιστήμες της Αγωγής: Εκπαίδευση Ενηλίκων, Ειδική Αγωγή» – Μέρος 13ο

Μαρ 31, 2021 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

2.4 Διαδικασία συλλογής δεδομένων

Κατά την έναρξη κάθε συνέντευξης δίνονταν επαρκής χρόνος στον κάθε συμμετέχοντα να μελετήσει το έντυπο συγκατάθεσης και παράλληλα ενθαρρύνονταν να κάνει οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά και δίνονταν όλες οι απαραίτητες διευκρινίσεις. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αρκετοί έθεταν ερωτήσεις εάν είναι αρκετά αυτά τα οποία έχουν αναφέρει, ή εάν μπορούν να προσθέσουν κάτι περαιτέρω. Από την ερευνήτρια επισημαίνονταν ότι το ενδιαφέρον έγκειται στην αποτύπωση των απόψεων τους και των εμπειριών τους και ότι για τον λόγο αυτό μπορούν να λένε οτιδήποτε επιθυμούν, καθώς επίσης ότι δεν κρίνονται τα λεγόμενά τους. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες έδειχναν θετική στάση και διάθεση ως προς τα θέματα τα οποία συζητούνταν και πολλές φορές προσέθεταν πληροφορίες και μιλούσαν ανοιχτά για θέματα που μπορεί να μην αφορούσαν άμεσα το πλαίσιο των ερωτήσεων. Η αλληλεπίδραση και η διάδραση με κάθε συμμετέχοντα ήταν μοναδική και διαφορετική, απότοκο του δυναμικού συστήματος, το οποίο διαμορφωνόταν κατά την πορεία της υλοποίησης κάθε συνέντευξης.
Μετά το πέρας των ερωτήσεων, τους δινόταν η δυνατότητα να προσθέσουν ή να αναφέρουν, αν επιθυμούσαν, κάτι επιπρόσθετο σε σχέση με όσα είχαν ειπωθεί και εάν είχαν κάτι να αναφέρουν για την αίσθηση που τους άφησε η συνέντευξη. Οι περισσότεροι ανταποκρίνονταν με προθυμία σε αυτή την προτροπή. Η σημασία της συγκεκριμένης επιλογής έγκειται στο ότι από την μια πλευρά, τους δινόταν η ευκαιρία να αναφέρουν πληροφορίες που μπορεί να μην είχαν αναφέρει, αλλά θα ήθελαν να επισημανθούν και από την άλλη πλευρά, υπήρχε ο χώρος για αναστοχασμό και ανατροφοδότηση, ο οποίος αποτελούσε χρήσιμο υλικό προς αξιοποίηση για την ερευνήτρια.

Μετάβαση στο περιεχόμενο