6.7. : Ο ρόλος του λογοθεραπευτή
Ένας άλλος κλάδος που συνδέεται με την ειδική αγωγή και εκπαίδευση είναι αυτός της λογοθεραπείας. Στα σχολεία υπάρχουν μαθητές με καθυστέρηση και διαταραχές στην ανάπτυξη του λόγου/ομιλίας, λόγω γενετικής, αναπτυξιακής και νευρολογικής αιτιολογίας. Η επιστήμη της λογοθεραπείας ασχολείται με διαταραχές λόγου και ομιλίας, φωνής, μάσησης και κατάποσης σε παιδιά και ενήλικες. Στην Ελλάδα, στη Δημόσια Εκπαίδευση ο Λογοθεραπευτής απασχολείται ως Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό σε Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής (ΣΜΕΑ) ή σε Κέντρο Διάγνωσης Διαφοροδιάγνωσης και Υποστήριξης (ΚΕΔΔΥ). Είναι μέλος της διεπιστημονικής ομάδας του σχολείου όπου εργάζεται και συνεισφέρει στην κατάρτιση του Εξατομικευμένου Εκπαιδευτικού Προγράμματος του μαθητή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
Ο ρόλος του λογοθεραπευτή είναι να ενισχύσει και να βελτιώσει την ικανότητα επικοινωνίας, έκφρασης και κατανόησης του λόγου, των παιδιών αυτών . Στα παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι ιδιαίτερα σημαντική η επικοινωνία , κάνοντας έτσι το ρόλο του αρκετά χρήσιμο.
Η συνεργασία του λογοθεραπευτή με τον εκπαιδευτικό έγκειται στο γεγονός της εντόπισης συμπτωμάτων από τον εκπαιδευτικό στη συμπεριφορά των μαθητών και αφορούν τόσο στην ικανότητα κατανόησης, όσο οργάνωσης του μαθητή, με σκοπό την αξιολόγηση της γλωσσικής ανάπτυξης.
Πολλά από τα συμπτώματα που παρουσιάζει ένας μαθητής και που θα τον οδηγήσουν να απευθυνθεί σε Λογοθεραπευτή είναι τα ακόλουθα :
– Παρουσιάζει δυσκολίες να διαχειριστεί τις σχέσεις του με συμμαθητές του.
– Δεν λέει πολλά στην τάξη, και γενικά είναι πολύ ήσυχος.
– Μοιάζει να ξεχνάει, να μην θυμάται τι έχουν κάνει στην τάξη .
– Δεν κάνει ότι του έχει ζητηθεί: μπορεί να μην εκτελεί τις οδηγίες που πήρε και ο εκπαιδευτικός να συνειδητοποιεί ότι πρέπει να επαναλάβει τις οδηγίες πάρα πολλές φορές.
– Κοιτάει γύρω του συνεχώς, ενώ αποφεύγει την παρουσία κάθε είδους εκπαιδευτικής εργασίας στην τάξη του.
– Αφαιρείται ιδιαίτερα στις δραστηριότητες που απαιτούν παρακολούθηση ομιλίας και κατανόηση οδηγιών.
– Δυσκολεύεται να συνθέσει δύσκολες προτάσεις, κάνει αρκετά λάθη στη γραμματική και οι εξηγήσεις του δεν είναι ιδιαίτερα κατανοητές.
– Δυσκολεύεται να μάθει καινούριες λέξεις, να τις κατανοήσει και να τις χρησιμοποιήσει.
– Δεν προφέρει σωστά τα φωνήματα της γλώσσας μας, ενώ είναι μεγαλύτερος από 6,5 ετών.
– Παρουσιάζει διαταραχές στη ροή της ομιλίας – τραυλισμό.
– Έχει μονίμως βραχνή ή ψιθυριστή φωνή ή έρρινη ομιλία.
– Είναι πολύ συχνό φαινόμενο η παράλειψη ή αντικατάσταση γραμμάτων, ενώ κόβει λέξεις και σπάνια χρησιμοποιεί σημεία στίξης.
– Τα γραπτά του είναι δυσνόητα και οι προτάσεις του δεν έχουν συνοχή.
Εάν η μαθησιακή και επικοινωνιακή εικόνα του μαθητή, καθώς και η συμπεριφορά του είναι στάσιμες και δεν φαίνεται να βελτιώνονται σε χρονικό διάστημα δύο μηνών, τότε ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να συμβουλευτεί Λογοθεραπευτή ή άλλο μέλος του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού για περεταίρω διερεύνηση των αιτιών .
Ο Λογοθεραπευτής, στο πλαίσιο της διεπιστημονικής ομάδας, καλείται να ενημερώσει τα μέλη της και κυρίως να εδραιώσει μια συνεργασία μαζί τους, να αποσαφηνίσει θέματα ορολογίας που αφορούν το λόγο, την επικοινωνία και τις διαταραχές τους. Όλα αυτά, βεβαίως, με τρόπο διακριτό, στο πλαίσιο της αναζήτησης μιας αποτελεσματικής συνεργασίας (ΙΕΠ, Μπόντσιου, 2014 ). Αν η εργασία του μπορεί να είναι αποτελεσματική, εξαρτάται τόσο από τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών, όσο και από τις συνθήκες συνεργασίας στο κάθε σχολείο.
