2.5 Ανάλυση Δεδομένων
Για την εξέταση του ερευνητικού υλικού, χρησιμοποιήθηκε η ποιοτική ανάλυση και πιο συγκεκριμένα η Θεματική Ανάλυση (Thematic Analysis), η οποία αποτελεί μια διαδικασία κωδικοποίησης ποιοτικών πληροφοριών. Από τα πλεονεκτήματα της θεματικής ανάλυσης είναι η «θεωρητική ευελιξία» που προσφέρει εφόσον η επιλογή της ως μεθόδου ανάλυσης δεν δεσμεύει τους ερευνητές σε συγκεκριμένες οντολογικές ή επιστημολογικές θέσεις (Ίσαρη και Πουρκός, 2015).
Μετά τη διαδικασία των συνεντεύξεων, η ερευνήτρια εισήγαγε τις απαντήσεις στο πρόγραμμα NVIVO 12 PLUS (δοκιμαστική έκδοση), δημιούργησε μοναδικούς κωδικούς για την κάθε ερώτηση και στη συνέχεια ομαδοποίησε τις πληροφορίες σε αναφορές. Έπειτα, με την προσεκτική ανάγνωση και τη διαδικασία της κωδικοποίησης, οι πληροφορίες συσχετίστηκαν και οργανώθηκαν σύμφωνα με τους θεματικούς άξονες της έρευνας.
2.6 Προβλήματα στη διεξαγωγή της έρευνας
Η κυριότερη δυσκολία της διεξαγωγής της έρευνας αφορούσε την κατ’ ιδίαν πρόσβαση στις δομές από τη μεριά της ερευνήτριας, καθώς όλες βρισκόταν εκτός νομού της προσωρινής κατοικίας και εργασίας της. Έτσι, λόγω του περιορισμένου χρόνου της ίδιας αλλά και των συμμετεχόντων, ήταν απαραίτητο η τήρηση προγράμματος – χρονοδιαγράμματος, ώστε να είναι εφικτές οι μετακινήσεις και ταυτόχρονα να παρευρίσκονται οι συμμετέχοντες την ίδια μέρα και ώρα στον τόπο διεξαγωγής των συνεντεύξεων. Επίσης, για να ξεπεραστεί η συγκεκριμένη δυσκολία, η προθυμία και η προσφορά των συναδέλφων να διενεργήσουν οι ίδιοι τις συνεντεύξεις σε κάποια πλαίσια ήταν καταλυτική. Επιπλέον, τα ΑμεΑ ένιωθαν πιο άνετα και μπόρεσαν να εκφράσουν τις απόψεις τους χωρίς να νιώθουν αμήχανα και μέσα σε απόλυτο κλίμα εμπιστοσύνης.
Ένα ακόμα πρόβλημα στην πορεία της έρευνας, ήταν η συνεχής προσαρμογή του οδηγού συνέντευξης στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αναπηρίας του κάθε συμμετέχοντας και στην προσωπικότητα του. Η ερευνήτρια, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις της αλλά και τις πολύτιμες πληροφορίες των εκπαιδευτών, μπόρεσε να συλλέξει τις απαραίτητες πληροφορίες για την ιδιοσυγκρασία του κάθε ατόμου με αναπηρία και να επιχειρήσει την προσαρμογή των ερωτήσεων στα ατομικά μέτρα και σταθμά. Παρόλο που η συγκεκριμένη διαδικασία ήταν αρκετά χρονοβόρα, ήταν εξαιρετικά αναγκαία, εφόσον αποτυπώθηκε η προσωπική οπτική του καθενός, λόγω της ευελιξίας του ερευνητικού εργαλείου.
Τέλος, ένας ακόμα περιορισμός της έρευνας ήταν η ανομοιογένεια των συμμετεχόντων ως προς το είδος της αναπηρίας. Το να εντοπιστούν φορείς με συγκεκριμένους τύπους αναπηρίας και να συγκεντρωθεί ο απαραίτητος αριθμός των συμμετεχόντων ήταν κάτι αρκετά δύσκολο για τις ανάγκες της συγκεκριμένης έρευνας. Ωστόσο, μέσα από αυτή την ερευνητική συνθήκη, αναδείχθηκε ένα ευρύ φάσμα απόψεων, στάσεων και αντιλήψεων σχετικά με την εργασία και την απασχόληση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω συγκρίσεις και να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα που η μια μορφή αναπηρίας ίσως αδυνατούσε π.χ. αν οι εργαζόμενοι με κινητική αναπηρία στην Ελλάδα απορροφώνται περισσότερο στην εργασία από τα άτομα με ΝΑ.
