Στον κυκεώνα της πιο δεινής οικονομικής κρίσης που έχει βιώσει ποτέ η χώρα μας, η φετινή 3η Δεκέμβρη επιβάλλει δράση και αγώνα. Για πρώτη φορά σε τέτοιο βαθμό, η Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία αποκτά απόλυτα αγωνιστικό χαρακτήρα, σε μια προσπάθεια να φτάσει στα αυτιά των ιθυνόντων αυτής της χώρας η κραυγή αγωνίας, η κραυγή διαμαρτυρίας ενός εκατομμυρίου Ελλήνων και Ελληνίδων με αναπηρία και των οικογενειών τους, που έχει περιέλθει στα πρόθυρα της οικονομικής εξαθλίωσης.
Χιλιάδες εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες βιώνουν μια άνευ προηγουμένου κρίση που υποβιβάζει την καθημερινή διαβίωση σε απλή επιβίωση. Πενιχρά έσοδα, αυξήσεις σε προϊόντα και υπηρεσίες, κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, αδυναμία εύρεσης εργασίας, αμφιβολία για το τι μέλλει γενέσθαι, είναι μόνο μερικά από τα αποτελέσματα της κρίσης που πλήττει τη χώρα, λόγω της ανάγκης κάλυψης του δημοσιονομικού ελλείμματος.
Στο μάτι του κυκλώνα και τα άτομα με αναπηρία, οι φτωχότεροι των φτωχών αυτής της χώρας, που σε καμία περίπτωση δεν ευθύνονται για το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας ούτε για την αρνητική αναπτυξιακή τροχιά της, τη στιγμή μάλιστα που επί σειρά ετών το αναπηρικό κίνημα κατέθετε με σθένος και παρρησία ολοκληρωμένες προτάσεις που θα οδηγούσαν στη βελτίωση της καθημερινής τους ζωής και ταυτόχρονα στην εξυγίανση βασικών κοινωνικών τομέων, καθώς και στην ορθολογική κατανομή των πόρων που διατίθενται για την κοινωνική ασφάλιση των ατόμων με αναπηρία, τη νοσοκομειακή και ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη κ.λπ.
Παρ’ όλα αυτά, και παρ’ όλο που διεθνείς και ευρωπαϊκές μελέτες κατατάσσουν τα άτομα με αναπηρία εδώ και χρόνια στις πλέον χαμηλές εισοδηματικές τάξεις, την περίοδο αυτή βρέθηκαν στη μέγγενη σκληρών και άδικων περικοπών σε αμοιβές, συντάξεις επιδόματα κατ’ επιταγή του «Μνημονίου», στο οποίο – σημειώνουμε – ότι γίνεται ρητή αναφορά για τη λήψη έκτακτων μέτρων στήριξης των ευπαθών ομάδων!
Κι όμως, τα άτομα με αναπηρία καλούνται αυτή τη στιγμή να πληρώσουν τις συνέπειες μιας κρίσης για την οποία σε καμιά περίπτωση δεν ευθύνονται. Αποτέλεσμα; Η διάχυτη δυσαρέσκεια και η απογοήτευση των Ελλήνων και Ελληνίδων με αναπηρία στο σύνολό τους, που καρδιοχτυπούν και αναμένουν καρτερικά ένα φως στο τούνελ.
Προσφυγή κατά του «Μνημονίου»
Κι ενώ η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία της χώρας τίθενται σε ευθεία αμφισβήτηση με τη λήψη όλων αυτών των αντιλαϊκών και απάνθρωπων μέτρων, η Ε.Σ.Α.μεΑ., με αίσθημα ευθύνης απέναντι στα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους, έσπευσε να ασκήσει πιέσεις και να διαφυλάξει τα κεκτημένα και ανθρώπινα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, συχνά χωρίς ανταπόκριση. Ως ύστατη λύση στράφηκε στη δικαστική εξουσία για τη διαφύλαξη των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Ελλήνων και Ελληνίδων με αναπηρία και των οικογενειών τους, με την ελπίδα να δοθεί τέλος σε αυτό τον Γολγοθά.
Έτσι, με απόφαση της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ε.Σ.Α.μεΑ., κατατέθηκε στις 15.09.10 αίτηση ακυρώσεως της Ε.Σ.Α.μεΑ. και των φορέων – μελών της στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με σκοπό όλες οι περικοπές που έχουν γίνει σε συντάξεις και επιδόματα, να κηρυχτούν ως αντικείμενες στο Σύνταγμα, στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας.
Οι λόγοι, που προβάλλονται αφορούν θέματα τόσο τυπικά όσο και ουσιαστικά. Ένας από τους βασικούς λόγους της προσφυγής του εθνικού αναπηρικού κινήματος, αποτελεί η περικοπή των συντάξεων, των δώρων των εορτών, καθώς και των δώρων που αντιστοιχούν στο εξω – ιδρυματικό επίδομα (παραπληγικών και τετραπληγικών), από μια ομάδα του πληθυσμού που ακόμα και σε εύρωστες οικονομικά περιόδους επιβιώνει και διάγει υπό την δαμόκλειο σπάθη της φτώχειας και του αποκλεισμού.
Όλες αυτές οι περικοπές αποτελούν κατάφορη παραβίαση του δικαιώματος της «περιουσίας», το οποίο προστατεύεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η αμοιβή και η σύνταξη είναι κεκτημένα δικαιώματα όλων των πολιτών αυτής της χώρας, συμπεριλαμβανομένων και των ατόμων με αναπηρία, που προστατεύονται από το Σύνταγμα και τις Διεθνείς Συμβάσεις.
Οι περικοπές αυτές θίγουν ευθέως συνταγματικά κατοχυρωμένες θεμελιώδεις αρχές του Κράτους Δικαίου και έχουν ως επακόλουθο την έλευση των ατόμων με αναπηρία σε οικονομική δυσπραγία, με τρόπο απαράδεκτο άδικο και αντιβαίνοντα σε στοιχειώδεις αρχές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ισονομίας και της ισοπολιτείας. Τέτοιου είδους μέτρα καταστρατηγούν ευθέως συνταγματικές διατάξεις όπως την αναλογική αρχή ισότητας (άρθρο 4. παρ.1), τη λήψη θετικών μέτρων υπέρ των ομάδων που τελούν υπό συνθήκες πραγματικής ανισότητας (άρθρο 116, παρ.2) και παραβιάζουν σημαντικές διατάξεις όπως το άρθρο 22 και 25 του Συντάγματος που αποτελούν τον πυρήνα του κοινωνικού κράτους και την κατευθυντήρια αρχή του κράτους δικαίου. Επιπλέον, παραβιάζουν ευθέως την παρ. 6 του άρθρου 21 του Συντάγματος που αναφέρεται ρητά στα άτομα με αναπηρία.
Μαζική διαμαρτυρία
Υπό αυτά τα δεδομένα και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η 3η Δεκέμβρη παραδοσιακά αποτελεί ημέρα προώθησης των ανθρωπίνων και κοινωνικών δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, αλλά και ημέρα άσκησης κοινωνικού ελέγχου και κοινωνικής διαμαρτυρίας, η Ε.Σ.Α.μεΑ σε συνεδρίαση της Εκτελεστικής της Γραμματείας αποφάσισε να πραγματοποιήσει στις 3 Δεκεμβρίου 2010, ημέρα Παρασκευή και ώρα 10.00, Πανελλαδικό Παν-αναπηρικό συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος, με σκοπό τη λήψη από την πολιτεία άμεσων μέτρων δημοσίων πολιτικών και θεσμικών παρεμβάσεων για την αναπηρία, προκειμένου να προστατευτούν τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους από την κοινωνική και οικονομική κρίση.
Τα άτομα με αναπηρία δεν αντέχουν άλλο, αν δεν αντικρίσουν φως στην άκρη του τούνελ. Το αναπηρικό κίνημα της χώρας πρέπει να κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στον αγώνα για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων όλων των ατόμων με αναπηρία. Δεν υπάρχει αναμονή, δεν υπάρχει υπομονή!
Όλοι μαζί στην Πλατεία Συντάγματος την Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010 και ώρα 10 το πρωί για να αντηχήσει δυνατό το «όχι μας στο Μνημόνιο» και την καταδίκη των ατόμων με αναπηρία στη φτώχεια.
Δεν είμαστε πολίτες β’ κατηγορίας! Η ζωή μας μάς ανήκει! Ας την πάρουμε με στα χέρια μας!
Θ.Α.