Βίκυ Καρατζαφέρη.
Αλλάζει συνεχώς το τοπίο στην αντιμετώπιση του διαβήτη και, όπως φαίνεται, σε λίγα χρόνια από τώρα οι ενέσεις ινσουλίνης μπορεί να αποτελούν παρελθόν για πολλούς πάσχοντες. Τα νέα στοιχεία δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Proceedings of the National Academy of Sciences.
Το χάπι ινσουλίνης είναι για πολλούς το “ιερό δισκοπότηρο” του διαβήτη, μιας νόσου που σκοτώνει ετησίως τέσσερα εκατομμύρια ανθρώπους, όντας πιο θανατηφόρα απ΄ ό,τι είναι η ελονοσία, η φυματίωση και ο ιός του HIV μαζί.
Οι ερευνητές δημιούργησαν ένα χάπι, που θα μπορούσε να μεταβάλει δραματικά τον τρόπο, με τον οποίο οι διαβητικοί διατηρούν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα υπό έλεγχο. Ελπίζεται, δε, ότι η χορήγηση της ινσουλίνης από του στόματος θα μπορούσε να εξαλείψει την ανάγκη για ενέσεις, τις οποίες κάνουν μία με δύο φορές την ημέρα 40 εκατομμύρια άτομα που ζουν με διαβήτη τύπου 1.
Το νέο χάπι έφτιαξαν επιστήμονες από τη Σχολή Μηχανικών και Εφαρμοσμένων Επιστημών του Harvard John A Paulson (SEAS), οι οποίοι είπαν πως το χάπι ινσουλίνης θα μπορούσε επιπλέον να μετριάσει πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες της ασθένειας, απειλητικές για τη ζωή, που εμφανίζονται σε ασθενείς που αποφεύγουν τη θεραπεία με ινσουλίνη.
Μέχρι τώρα το πρόβλημα ήταν ότι η χορήγηση της ινσουλίνης από του στόματος αντιδρά στα οξέα του στομάχου και απορροφάται ελάχιστα από το έντερο. Για να το αντιπαρέλθουν αυτό, οι επιστήμονες έβαλαν στο νέο χάπι επικάλυψη ανθεκτική στα οξέα. Όταν αυτή φθάνει σε ένα περισσότερο αλκαλικό περιβάλλον στο λεπτό έντερο, διαλύεται, απελευθερώνοντας την ινσουλίνη.
“Η προσέγγισή μας θυμίζει ελβετικό σουγιά – ένα χάπι έχει εργαλεία για την αντιμετώπιση καθενός από τα εμπόδια που συναντώνται”, είπε χαρακτηριστικά ο Samir Mitragotri, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.
Το νέο προϊόν είναι βιοσυμβατό, εύκολο στην παρασκευή και μπορεί να αποθηκευτεί μέχρι δύο μήνες σε θερμοκρασία δωματίου χωρίς να αλλοιωθεί, κάτι που αποτελεί επιπλέον συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των ενέσεων. Να μην ξεχνάμε, επίσης, ότι πάρα πολλοί ασθενείς φοβούνται τις ενέσεις, νιώθουν πόνο και γενικά δυσκολεύονται στη χρήση στο πλαίσιο των καθημερινών τους δραστηριοτήτων.
“Όταν ένα μόριο πρωτεΐνης, όπως η ινσουλίνη, εισέρχεται στο έντερο, υπάρχουν πολλά ένζυμα των οποίων η λειτουργία είναι να αποδομούν τις πρωτεΐνες σε μικρότερα αμινοξέα. Αλλά η ιοντική υγρή ινσουλίνη παραμένει σταθερή”, επεσήμανε η Amrita Banerjee, που συμμετείχε στην μελέτη.
Οι ερευνητές σκοπεύουν να διενεργήσουν περισσότερες δοκιμές σε ζώα, καθώς και μελέτες τοξικολογίας και βιοδιαθεσιμότητας.
Πηγή: https://www.healthmag.gr/