ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

ΗΠΑ: Όταν οι θεραπείες βλαστοκυττάρων αποτυγχάνουν

Απρ 5, 2017 | ΘΕΜΑΤΑ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑΣ, Ιατρικά

Το περιοδικό “New England Journal of Medicine” αναφέρει ότι οι γυναίκες υπέγραψαν για μια υποτιθέμενη κλινική δοκιμή το 2015, για την οποία έπρεπε να πληρώσουν $5.000. Μέσα σε μια εβδομάδα, εμφάνισαν μια ποικιλία από επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένων των: απώλεια όρασης, αποκόλληση αμφιβληστροειδούς και αιμορραγία. Πριν από τη χειρουργική επέμβαση, η όραση στα μάτια τους κυμαινόταν από 20/30 έως 20/200, ενώ τώρα είναι τυφλές.

Το άρθρο είναι μια «παράκλήση για την ευαισθητοποίηση των ασθενών, των γιατρών και των ρυθμιστικών οργανισμών για τους κινδύνους αυτού του είδους των ελάχιστα ρυθμίζομενων ασθενο-χρηματοδοτούμενων ερευνών», δήλωσε ο Jeffrey Goldberg, του Stanford University School of Medicine και συν-συγγραφέας. «Υπάρχει μεγάλη ελπίδα για τα βλαστικά κύτταρα, και αυτοί οι τύποι των κλινικών δοκιμών ελκύουν ασθενείς σε απεγνωσμένη ανάγκη ιατρικής φροντίδας που ελπίζουν ότι τα βλαστικά κύτταρα θα είναι η απάντηση, αλλά σε αυτή την περίπτωση οι γυναίκες συμμετείχαν σε μια κλινική «επιχείρηση» που ήταν από όλες τις πλευρές επικίνδυνη”, δήλωσε ο Thomas Albini, ένας άλλο συν-συγγραφέας.

Στην κλινική, U.S. Stem Cell Inc, λιποκύτταρα από τους ασθενείς υποβλήθηκαν σε επεξεργασία για να ληφθούν βλαστικά κύτταρα τα οποία εγχύθηκαν στα μάτια τους. Οι ασθενείς ανέφεραν ότι η όλη διαδικασία πήρε λιγότερο από μία ώρα. Η θεραπεία έγινε και στα δύο μάτια των ασθενών με τη μία – ενώ οι περισσότεροι γιατροί θα επέλεγαν μια πιο συντηρητική προσέγγιση για να παρατηρήσουν πώς θα ανταποκρινόταν το πρώτο μάτι.

“Υπάρχουν βάσιμες αποδείξεις για τις θετικές δυνατότητες της θεραπείας βλαστοκυττάρων για πολλές ανθρώπινες ασθένειες, αλλά δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για το λάθος σχεδιασμό μιας κλινικής δοκιμής που δε βασίστηκε σε προκλινική έρευνα», είπε ο Goldberg. Από τη δοκιμή έλειπαν σχεδόν όλα τα συστατικά μιας σωστά σχεδιασμένης κλινικής δοκιμής, συμπεριλαμβανομένης μιας υπόθεσης με βάση εργαστηριακά πειράματα, εκχώρηση μιας ομάδας ελέγχου και θεραπείας της ομάδας, συλλογή δεδομένων και σχέδια για την συνέχεια που έπεται, είπαν οι Goldberg και Albini.

Μαρία-Ιωάννα Κοτοπούλη – Stagiaire EEB.

Πηγή: Περιοδικό «Βιοηθικά»

Μετάβαση στο περιεχόμενο