Το αρχαιολογικό μουσείο Ηρακλείου, είναι ουσιαστικά το μουσείο που φυλάσσονται τα ευρήματα του Μινωικού πολιτισμού, ενός πολιτισμού μοναδικού στον πλανήτη μας για πολλούς λόγους.
Δεν θα κάνω αναφορά στην σπουδαιότητα αυτού του σπουδαίου πολιτισμού που μεγαλούργησε στην Κρήτη, αλλά και με αποικίες στον τότε γνωστό κόσμο εκείνης της εποχής.
Εκείνο που θα περιγράψω θεωρώ πως είναι αυτονόητο και έπρεπε να έχει γίνει από το μουσείο. Το μουσείο είναι προσπελάσιμο από κινητικά αναπήρους ανθρώπους, είναι όμως αφιλόξενο για τυφλούς, πρέπει ίσως να πω σε αυτό το σημείο ότι και οι τυφλοί κάνουν διακοπές, πάνε σε άλλες χώρες, ενδιαφέρονται για ότι ενδιαφέρετε και ο τουρίστας που βλέπει.
Στο αρχαιολογικό μουσείο Ηρακλείου λοιπόν πρέπει να δημιουργηθεί μία αίθουσα, στην οποία θα βρίσκονται τοποθετημένα αντίγραφα των σπουδαιότερων ευρημάτων του Μινωικού πολιτισμού, που θα μπορεί ο τυφλός τουρίστας και ντόπιος, να ακουμπήσει να ψηλαφίσει, να τα κατανοήσει, και παράλληλα θα μπορεί να του γίνεται πλήρη ξενάγηση στην γλώσσα του μέσα από ηχογραφημένα αρχεία που θα ακούει από συσκευές που θα φέρουν ακουστικά. Κάτι αντίστοιχο υπάρχει στο μουσείο του Καζαντζάκη στους Βαρβάρους.
Αυτό που γράφω θεωρώ πως έπρεπε να έχει γίνει στο αρχαιολογικό μουσείο Ηρακλείου ιδικά κατά την διάρκεια των πολλών χρόνων που ήταν κλειστό περίπου 8 χρόνια.
Πήγα στο μουσείο κάποια μέρα του Φλεβάρη του 2017, περιηγήθηκα σε όλους τους χώρους του μουσείου, αλλά λόγο την όρασης μου που περιορίζεται σε λιγότερους από 5 βαθμούς, ήταν αδύνατον να διαβάσω έστω μία ταμπέλα, μπορούσα να δω μόνο τον όγκο των εκθεμάτων όπως δηλαδή ένα πιθάρι, αλλά όχι τις ζωγραφισμένο η χαραγμένο πάνω του, δεν συζητούμε καθόλου για μικρότερα αντικείμενα, βγήκα λοιπόν από το μουσείο και ήμουν όπως είχα μπει, χωρίς να πάρω τίποτα.
Την επόμενη μέρα επέστρεψα με την φωτογραφική μου μηχανή, φωτογράφισα πάρα πολλά από τα εκθέματα και αμέσως μετά την ταμπέλα που έγραφε πληροφορίες τα το κάθε έκθεμα, πήγα στο σπίτι, κατέβασα τις φωτογραφίες στον υπολογιστή, και με την βοήθεια ενός προγράμματος μπόρεσα να δω σε ικανοποιητικό βαθμό κάθε έκθεμα ξεχωριστά και να διαβάσω τις πληροφορίες για αυτό. Ύστερα από αυτή την διαδικασία αισθανόμουν κοινωνός ενός μεγάλου μέρους από αυτά που είχε να μου δώσει το μουσείο. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω ένα βίντεο 14 λεπτών που θα μπορεί ακούγοντας το ένας τυφλό να λάβει μία εικόνα, να πάρει ένα μικρό έστω δείγμα του πλούτου που έχει να μοιραστεί μαζί του αυτό το μοναδικό μουσείο στο κόσμο, λόγο του Μινωικού πολιτισμού που φιλοξενεί.
Όλοι μπορείτε να ξεναγηθείτε μέσα από αυτό το βίντεο στο μουσείο, γιατί πρέπει να ξέρετε φίλοι μου ότι, κάθε τι που γίνετε προσβάσιμο σε κάποιους ανθρώπους, δεν το στερούνται οι υπόλοιποι.
Θα μπορούσε ακόμα σε κάθε προθήκη, σε κάθε αρχαίο μπροστά, να υπάρχει ένας ευανάγνωστος αριθμός, να σου δίνουν αν θες μία συσκευή με ακουστικά, και όταν βρίσκεσαι μπροστά από την προθήκη η το έκθεμα, να πληκτρολογείς των αριθμό, και να ακούς όσα σχετίζονται με αυτό το έκθεμα, αυτό ακριβώς υπάρχει στο μουσείο του Νίκου Καζαντζάκη στους Βαρβάρους.
Τώρα οφείλουμε να παραδεχτούμε όλοι ότι το μουσείο πέρα από τα αυτονόητα, οι προδιαγραφές του είναι προδιαγραφές της δεκαετίες του 80 και 70.
Με το βίντεο αυτό που έχω φτιάξει με τα δικά μου πενιχρά μέσα, αλλά με πολύ κόπο και μεράκι, μπορείτε να ξεναγηθείτε και να πάρετε γνώσεις, αλλά και να σας γεννηθεί η επιθυμία να το επισκεφθείτε.
Δείτε το βίντεο:
https://www.youtube.com/watch?v=s_33FlHrxKE.
Πηγή: http://petk.pblogs.gr/
