ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

Ας μιλήσουμε για την παιδική βαρηκοΐα

Μαρ 4, 2016 | ΘΕΜΑΤΑ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑΣ, Ιατρικά

Της Άννας Ελευθεριάδου-Γκίκα, Ωτορινολαρυγγολόγου με Εξειδίκευση στη Βαρηκοΐα και τον Ίλιγγο.

3Η ΜΑΡΤΗ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΚΟΗΣ

Με αφορμή την ημέρα που ορίστηκε ως «Παγκόσμια Ημέρα της Ακοής», την 3η του Μάρτη, θα ήταν χρήσιμο να δούμε επιγραμματικά κάποια στοιχεία που αφορούν την Παιδική Βαρηκοΐα.

Η βαρηκοΐα είναι μια πολύ συχνή πάθηση, κι η εμφάνισή της από την αρχή της ζωής οδηγεί σε σοβαρή αναπηρία, αν δεν διαγνωστεί έγκαιρα. Καθώς η ακοή είναι καθοριστική στην επικοινωνία, η απουσία της δυσχεραίνει σημαντικά την ανάπτυξη λόγου και τη γενικότερη ψυχονοητική επάρκεια του ατόμου. Η απώλεια ακοής είναι η πιο συχνή συγγενής διαταραχή στα παιδιά. Κατά μέσο όρο, 1 με 2 παιδιά γεννιούνται κωφά, ενώ ο αριθμός των βαρήκοων μικρότερου βαθμού είναι πολύ μεγαλύτερος.

Η νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα προκαλείται από βλάβες συγγενείς ή επίκτητες. Οι συγγενείς βλάβες μπορούν να διαχωριστούν σε κληρονομικές και προγεννητικές ή ενδομήτριες. Η προωρότητα ευθύνεται για το 6-15% των περιπτώσεων της παιδικής βαρηκοΐας και είναι ένας επίσης σημαντικός παράγοντας κατάταξης στην κατηγορία των νεογνών υψηλού κινδύνου βαρηκοΐας. Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι τα σύνδρομα γενετικών ανωμαλιών, οι τραυματισμοί κατά τον τοκετό, η ερυθρά της μητέρας, ο ίκτερος βαριάς μορφής, η μηνιγγίτιδα, η λήψη φαρμάκων με τοξική για την ακοή δράση. Παρ’ όλα αυτά, μόνο τα μισά από τα βαρήκοα παιδιά είναι στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Το υπόλοιπο 50% αφορά παιδιά χωρίς άλλα προβλήματα υγείας ή επιβαρύνσεις από τη μητέρα. Για τους παραπάνω λόγους, η πρώιμη και ακριβής διάγνωση έχει ιδιαίτερα μεγάλη αξία. Από τις πρώτες μέρες της ζωής, τα νεογνό μπορεί να υποβληθεί σε έλεγχο, με τη χρήση μιας εξαιρετικά απλής και βολικής μεθόδου, αυτής των Ωτοακουστικών Εκπομπών. Πρόκειται για εξέταση που γίνεται εύκολα, δεν χρειάζεται συνεργασία από το βρέφος, είναι αντικειμενική και σε ποσοστό 90% και πάνω καλύπτει την πιθανότητα βαρηκοΐας. Αν αυτή η εξέταση αποδειχθεί παθολογική, τότε ακολουθεί πιο λεπτομερής έλεγχος με Ακουστικά Προκλητά Δυναμικά Εγκεφαλικού Στελέχους (ABR) και Σταθερές Ακουστικές Απαντήσεις(ASSR), που καθορίζουν με ακρίβεια την ύπαρξη και το βαθμό βαρηκοΐας.

Οι πιο αποτελεσματικές επιλογές αντιμετώπισης της βαρηκοΐας στα παιδιά εξαρτώνται από τη βαρύτητα της βλάβης. Η συμβατική ενίσχυση με ακουστικά βαρηκοΐας είναι η αρχική και πιο συχνά απαιτούμενη, σε ποσοστό πάνω από 85% των παιδιών. Τα ακουστικά είναι πια ψηφιακά, με υψηλή απόδοση, δίνουν εξαιρετικά φυσικό ήχο και προσαρμόζονται αυτόματα στο ηχητικό περιβάλλον. Σε ακραίες περιπτώσεις κώφωσης γίνεται κοχλιακή εμφύτευση, μια παρέμβαση πρωτοποριακή, που παρακάμπτεται το μη λειτουργικό αυτί και χρησιμοποιείται αντ’ αυτού το εμφύτευμα που συμπεριφέρεται σαν τεχνητό αυτί.

Δυστυχώς, παρά τις τεράστιες εξελίξεις στην τεχνολογία και τις τεχνικές που έχουν συμβάλει σε πιο αξιόπιστες ακοολογικές δοκιμασίες, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η διάγνωση γίνεται με σημαντική καθυστέρηση, συχνά μετά το 2ο ή 3ο έτος. Έτσι, η παρέμβαση είναι άκαιρη και μη αποτελεσματική. Συμπερασματικά θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι γονείς θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι σε ό,τι αφορά τις ακουστικές αντιδράσεις των παιδιών τους. Στους πρώτους ακόμα μήνες της ζωής, το βρέφος θα πρέπει να αντιδρά και να στρέφει το κεφάλι στην κατεύθυνση δυνατού ήχου (κουδούνι, γάβγισμα, μουσική). Αργότερα, θα πρέπει να ανταποκρίνεται στο άκουσμα του ονόματός του και στα παιχνίδια με ήχους.

Σταδιακά, το παιδί οφείλει να αρχίσει να μιμείται φωνές και να προσθέτει συνεχώς λέξεις στο λεξιλόγιο του. Ένα παιδί 2 ετών και πάνω δεν νοείται να περιορίζεται στη χρήση των λέξεων «μαμά, μπαμπά». Σίγουρα αυτό θα πρέπει να αποτελεί καμπανάκι ότι χρήζει ελέγχου της ακοής του.

Πηγή: http://www.goodnet.gr/

Μετάβαση στο περιεχόμενο