Ας δούμε το θέατρο μέσα από τα μάτια των εφήβων. Το 5ο Φεστιβάλ Εφηβικού Θεάτρου, μια διοργάνωση της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών και της πρωτοπόρας στο εφηβικό θέατρο ομάδας Grasshopper-Youth, συνεχίζει και εξελίσσει την ιδέα ενός θεάτρου από και για εφήβους και νέους κάθε ηλικίας.
Αυτήν τη χρονιά, το φεστιβάλ ανοίγει ακόμη περισσότερο τα φτερά του, για να αγκαλιάσει νέους απ΄ όλη την επικράτεια.
Έφηβοι απ΄ όλη τη χώρα γράφουν, παίζουν, προβληματίζονται, ονειρεύονται και δημιουργούν, απαντούν στις δύσκολες ερωτήσεις που δεν τολμάμε να θέσουμε. Παλιοί και νέοι συνεργάτες της Grasshopper Youth (Γιάννης Λεοντάρης, Γεωργία Μαυραγάνη, Ηλίας Βογιατζηδάκης, Μυρτώ Πανάγου, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Ανδρέας Φλουράκης, Χρήστος Χωμενίδης), μαζί με 150 νέους ανθρώπους με αστείρευτη φαντασία, που όχι μόνο μπορούν, αλλά έχουν απόλυτη ανάγκη να εφεύρουν τη δική τους θεατρική γλώσσα, προτείνουν δουλειές με νόημα, αισθητική, και αίσθηση επείγοντος. Εμπειροι ηθοποιοί, σκηνοθέτες και συγγραφείς συνεργάζονται με τους μαθητές γυμνασίων και λυκείων, καθώς και θεατρικών ομάδων δήμων. Εξι μήνες συλλογικής δημιουργικής δουλειάς, με ενθουσιασμό, έμπνευση και ορμή, οδηγούν σε έναν τετραήμερο θεατρικό μαραθώνιο παραστάσεων υψηλής ποιότητας και αισθητικής αξίας.
Το θέμα.
«Περιφέρεια: απομόνωση ή προοπτική» είναι η θεματική του φετινού φεστιβάλ που πραγματοποιείται από την ερχόμενη Πέμπτη έως και την Κυριακή. Στόχος είναι να αποτυπωθεί στη σκηνή η εμπειρία της «περιφέρειας», μιας ιδιαίτερα ευαίσθητης θέσης και κατάστασης, τόσο για τους νέους που βρίσκονται στο κατώφλι του ενήλικου κόσμου, όσο και για τη χώρα μας, που στην παρούσα συγκυρία επαναπροσδιορίζει τη θέση της στην Ευρώπη. Πώς είναι να αισθάνεσαι ή να είσαι στο περιθώριο; Τι κάνεις ή δεν κάνεις για να αντισταθείς; Ερχεσαι κοντά στο σημείο λήψης αποφάσεων, δηλώνεις «παρών», συμβάλλεις σε μια ανατροπή;
Βετεράνοι του φεστιβάλ οι Grasshopper παίζουν, χορεύουν και τραγουδούν, απογειώνοντας μια παράσταση-γιορτή για το εφηβικό θέατρο και ζωντανεύουν το… «Τέρας στον διάδρομο» του David Greig (23/4). Εννέα μαθητές του ειδικού σχολείου Ιλίου με σοβαρές κινητικές και νευρολογικές παθήσεις συνεργάστηκαν με την Grasshopper Youth, αυτοσχεδίασαν, έγραψαν και παρουσιάζουν τη δική τους παράσταση, «Ιστορίες με καλό τέλος» (24/4). Ο Ανδρέας Φλουράκης γράφει μαζί και για τους εφήβους, ο Δημήτρης Ξανθόπουλος σκηνοθετεί. Ας μιλήσουμε για το σεξ, ας μιλήσουμε για την ανεπιθύμητη εφηβική εγκυμοσύνη στο «Οχι και τόσο άγριο», από το Πρότυπο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών (24/4).
Η ομάδα του 1ου Λύκειου Ηλιούπολης «συναντά» μέσα από ένα διαδικτυακό φόρουμ 18 εφήβους απ΄ όλη την Ελλάδα, από την Κομοτηνή έως το Τυμπάκι, από το Αιτωλικό έως τους Λειψούς, στις «Συναντήσεις στις άκρες του ορίζοντα» (24/4). Την αναζήτηση της σεξουαλικής ταυτότητας μιας έφηβης και το θάρρος της επιλογής απέναντι σε μια κοινωνία που κωφεύει και προσποιείται μέχρι τελικής πτώσης πραγματεύεται η «Αντωνυμία» του Evan Placey, σε σκηνοθεσία της Γεωργίας Μαυραγάνη, από το 6ο Λύκειο Νέας Ιωνίας (24/4).
«Χαρτογράφηση»
Σε συνεργασία με τη Βουλή των Εφήβων, η ομάδα της Νέας Σμύρνης με επικεφαλής τον Ηλία Βογιατζηδάκη και τη Μυρτώ Πανάγου συγκέντρωσε υλικό από εκατοντάδες έφηβους απ΄ όλη την Ελλάδα και «χαρτογραφεί» τη σχέση καθενός τους με τις έννοιες πατρίδα, χώρα, περιθώριο και απομόνωση στο «Εμείς και ο κόσμος: Ενα απροειδοποίητο τεστ» (25/4). Μα πόσο πιο μεταβατική μπορεί να είναι μια εποχή από την πρώτη αυτή φάση της εφηβείας; Η απάντηση στην παράσταση «Λίγο πάνω λίγο κάτω λίγο πριν λίγο μετά», σε συνεργασία της Grasshopper Youth και του 1ου Γυμνάσιου Χαϊδαρίου (25/4). Τώρα είσαι μεγάλος, τώρα είσαι μικρός. Τώρα πάλι μεγάλος και τώρα πάλι μικρός. Όπως οι πτυσσόμενοι έφηβοι. Εξαρτάται πάντα από το τι θέλουν οι γονείς απ΄ αυτούς. Μια παράσταση από προσωπικές ιστορίες εφήβων, σαν παιχνίδι ακροβασίας ανάμεσα στο μικρό και το μεγάλο, οι «Λύκοι στη χώρα των τραυμάτων», από την περιφέρεια, με το Μικρό Θέατρο Αγρινίου και την Κατερίνα Καραδήμα στη σκηνοθεσία (25/4).
Μια γλυκόπικρη ιστορία και ένα ταξίδι στις ρίζες τους για δύο εφήβους της Αθήνας του σήμερα με καταγωγή από την Αλβανία, που όμως δεν νιώθουν ούτε Αλβανοί ούτε Ελληνες είναι η «Φοινικιά» του Χρήστου Χωμενίδη, γραμμένη μετά από ένα συναπάντημα με τους μαθητές του 1ου ΕΠΑΛ Αθήνας, αποκλειστικά μετανάστες 1ης και 2ης γενιάς (25/4). Τι θα συνέβαινε, αν όλα αυτά τα ίχνη του παρελθόντος μια μέρα εξαφανίζονταν; Αναζητώντας τους ιδιοκτήτες των αναμνήσεων και τους κληρονόμους των κειμηλίων ανάμεσα στους μαθητές του 1ου ΓΕΛ Ν. Ηρακλείου, στο «Αρτζι μπούρτζι και λουλάς», μια παράσταση από τον Γιάννη Λεοντάρη και την Αρτεμη Μάνου (25/4).
«Περιπέτεια αναζήτησης ενός νέου τρόπου»
«Σε μια περίοδο στην οποία περισσότερο από ποτέ οι βεβαιότητες και οι ασφάλειες κλονίζονται και συχνά ανατρέπονται, βουτάμε συντροφιά με 150 νέους ανθρώπους σε μια περιπέτεια αναζήτησης ενός νέου τρόπου να κατανοήσουμε τον κόσμο γύρω μας. Στόχος μας ένα εφηβικό θέατρο που επιδιώκει συνεχώς να αναζητά ερεθίσματα για σκέψη, να προκαλεί, να απελευθερώνει, να συγκινεί, και να απογειώνει την επινοητικότητα όλων μας» αναφέρουν οι υπεύθυνοι του φεστιβάλ.Ευαίσθητοι σεισμογράφοι της εποχής μας, οι έφηβοι μας κλείνουν το μάτι, αποκαλύπτοντας πτυχές της πραγματικότητας που η όρασή μας προσπερνά.
ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ.
Πηγή: Εφημερίδα «Έθνος»