Ο Σεργκέι, ένας κωφός έφηβος, φτάνει καθυστερημένος στη σχολική γιορτή ενός ειδικού οικοτροφείου. Η «Φυλή» μόλις έχει ξεκινήσει. Το πλήθος αποτυπώνεται στην εικόνα, ο ήχος είναι αισθητός, αλλά κάτι περίεργο και ανήσυχο ταράζει την προσοχή των θεατών εντός αίθουσας: οι λέξεις απουσιάζουν. Μην ανησυχείτε. Για τα επόμενα 130 λεπτά, το εκούσια βωβό, αλλά εντυπωσιακά εύγλωττο ντεμπούτο του Ουκρανού Μίροσλαβ Σλαμποσπίτσκι θα μιλήσει κινηματογραφικά με μία αμεσότητα που θα ζήλευε και το πιο συμπυκνωμένο λογοτεχνικό σενάριο.
Γυρισμένο αποκλειστικά στη νοηματική και με πρωταγωνιστές ερασιτέχνες κωφούς ηθοποιούς, η «Φυλή» υπερθεματίζει την εικόνα και επιστρέφει την κινηματογραφική γλώσσα στην οπτική της βάση. Μοιραία, η ταινία προκάλεσε αίσθηση στο φετινό Φεστιβάλ Καννών αποσπώντας τρία βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Μεγάλου βραβείου στην «Εβδομάδα Κριτικής». Χωρίς διαλόγους, ο Σλαμποσπίτσκι κινηματογραφεί με απίστευτη αυτοπεποίθηση τη σιωπηρή συμμετοχή (και συνενοχή) ενός νέου μέσα σε μία ομάδα που μπλέκεται με απάτες, πορνεία και λοιπές παράνομες δραστηριότητες. Καταλύοντας άμεσα την αντίσταση του κοινού σε μία βωβή ταινία, διευρύνει τη θεματική του και σχολιάζει τη βία της ενηλικίωσης, το bullying των οργανωμένων συμμοριών, την καταχρηστική ιεραρχία μέσα οε έναν κόσμο που μιλά, αλλά κανείς δεν ακούει. Η «Φυλή» παύει, τελικά, να αφορά μία συγκεκριμένη κοινότητα κωφών και γίνεται το δειγματοληπτικό πλαίσιο μίας κοινωνίας και μίας χώρας.
Η προσήλωση στις παραδόσεις και ο προσποιητός σεβασμός αποτελούν τα αναγνωρίσιμα στοιχεία της εισαγωγικής σκηνής της σχολικής γιορτής. Όλα τα παιδιά θα υποκλιθούν μπροστά στους δασκάλους και ο Σεργκέι, ως καινούργιος μαθητής, θα προσπαθήσει να υιοθετήσει τους όρους συμμετοχής σε αυτή την κοινότητα επιφανειακών δεσμών. Στη συνέχεια, θα γίνει αντιληπτό πως οι μαθητές αυτού του σχολείου έχουν απολέσει την αθωότητά τους. Ο τραμπουκισμός της σχολικής συμμορίας αποτελεί επίφαση της κανονικότητας και η εκπόρνευση των μαθητριών είναι απλώς μία παιχνιδιάρικη και κερδοφόρα εξωσχολική δραστηριότητα. Ο Σλαμποσπίτσκι εμποτίζει συχνά τα κάδρα του με το μπλε και το κίτρινο των εθνικών χρωμάτων και προσφέρει αναπόδραστα αναλογίες σχετικές με την κατάρρευση ενός κόσμου σοσιαλιστικής αλληλεγγύης.
Στην ταινία κυριαρχεί η ενστικτώδης παρόρμηση. Η στασιμότητα που αντικατοπτρίζεται στον θλιβερό χώρο του οικοτροφείου ή στο χώρο του πάρκινγκ όπου γίνεται το ψωνιστήρι σπάει από τις δράσεις της «Φυλής». Η αμοραλιστική νοοτροπία των συμμοριτών ξαφνικά θα δοκιμαστεί όταν το νεοφερμένο μέλος θα ερωτευτεί μία από τις κοπέλες. Τότε ο νατουραλισμός στην αφήγηση και η τραχύτητα των εικόνων θα στοιχειώσουν το βλέμμα του θεατή. Η «Φυλή» θα γίνει η αθόρυβη κραυγή που θα καρφώσει τα μάτια σας στην οθόνη και θα δοκιμάσει τις ευαισθησίες σας σε δύο πραγματικά σοκαριστικές σκηνές που αποτυπώνουν τα όρια της άλογης και ανόσιας ανθρώπινης φύσης. Το σίγουρο είναι πως το σκηνοθετικό βλέμμα του Σλαμποσπίτσκι θα επιμείνει με σαρκαστική επιμονή. Άλλωστε μία ταινία που βυθίζεται στη σιωπή οφείλει να έχει ηχηρές εικόνες. Στη «Φυλή» οι εικόνες είναι εκκωφαντικές.
INFO: Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες από την DANAOS FILMS στις 29 Ιανουαρίου.
Πηγή: «Σινεμά»