ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Δημητρίου Μίχου -Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ΜΠΣ «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (ΑμεΑ)» – Μέρος 48ο

Αυγ 2, 2022 | Άλλες προσεγγίσεις της τυφλότητας και της αναπηρίας, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ – Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Δημητρίου Μίχου -Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ΜΠΣ «Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (ΑμεΑ)» – Μέρος 48ο

 

3ος Ερευνητικός Άξονας : Κοινωνική Λειτουργικότητα & Κοινωνικές Σχέσεις.

 

7ο ερώτημα Βιώσατε ποτέ διακρίσεις, ανισότητα, πόνο και κοινωνικό αποκλεισμό εξαιτίας της αναπηρίας σας;

[ΚΠ]: «Όχι δεν με αγγίζουν τα σχόλια. Περίεργα βλέμματα σίγουρα υπάρχουν αλλά δεν δίνω σημασία».

[ΙΚ]: «Ναι τα περίεργα βλέμματα υπάρχουν πάντα. Το ίδιο και έλλειψη ενσυναίσθησης καθώς και αντικοινωνική συμπεριφορά προς την αναπηρική κοινότητα. Παλιότερα, όταν ήμουν πιο μικρή, η κατάσταση αυτή με ενοχλούσε.. Πλέον, καθώς η συμπεριφορά του κοινωνικού συνόλου εξελίσσεται, αυτές οι συμπεριφορές φθίνουν».

[ΟΜ]: «Ναι. Νιώθω συχνά στα πρόσωπα συνανθρώπων που δεν γνωρίζω, αισθήματα οίκτου, φόβου και λύπησης Μάλιστα, μικρή αισθανόμουν ότι ευθύνομαι εν μέρει και εγώ η ίδια και γι’ αυτό απομονωνόμουν. Πλέον δεν με επηρεάζει τίποτα. Ξέρω ποια είμαι και τι αξίζω».

[ΔΚ]: «Ναι, σε μεγαλύτερο βαθμό κατά το παρελθόν που δεν ασχολούμουν με τον αθλητισμό και ένιωθα πιο αδύναμος».

[ΒΑ]: «Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι, ναι, ένιωσα τα παραπάνω. Όχι, όμως εξαιτίας της βλάβης μου αλλά εξαιτίας του αποκλεισμού και των κοινωνικών συνθηκών. Εφόσον δεν μεγαλώνουμε μαζί, αλλά σε χωριστά σχολεία, πώς θα διεκδικήσουμε μία κοινή, συμπεριληπτική κοινωνία; Ο κόσμος δεν έχει μάθει να συνυπάρχει με τυφλούς, κατ’ επέκταση με εμποδίζει και με παραγκωνίζει συχνά».

[ΠΠ]: Ναι, βιώνω καθημερινά μέχρι και σήμερα. Η αδιαφορία, η περιφρόνηση, η έλλειψη σεβασμού στα δικαιώματα των ΑμεΑ με εκνευρίζουν σε καθημερινή βάση. Αλλά και στη σχολική μου ηλικία βίωσα έντονα την ανισότητα, καθώς εξοστρακιζόμουν από το παιγνίδι, γινόμουν στόχος πειραγμάτων και χλευασμού, ενώ δυσκολευόμουν να κάνω φίλους. Όλα αυτά με οδήγησαν σε κοινωνική απομόνωση. Αντίθετα ο στίβος μου πρόσφερε απλόχερα όσα δεν μου έδωσε το μάθημα της γυμναστικής στο σχολείο. Η φυσική αγωγή στο σχολείο αφορά άτομα χωρίς αναπηρίες, Στα προσαρμοσμένα αγωνίσματα του στίβου κέρδισα την αυτοεκτίμηση και τον αυτοσεβασμό μου».

[ΧΓ]: «Στην καθημερινότητα έχω βιώσει θα έλεγα πιο πολύ δυσπιστία και όχι τόσο αποκλεισμό. Η δική μου αναπηρία ανήκει όπως λέγεται στις αόρατες αναπηρίες οπότε ο κόσμος γύρω μου είναι λίγο δύσπιστος για τον αν υπάρχει όντως αναπηρία. Είναι πολλά τα άτομα με αόρατες αναπηρίες που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα κυρίως στον εργασιακό τους περιβάλλον».

[ΝΤ]: «Δυστυχώς ναι. Δεν νιώθω ότι με συμπεριλαμβάνουν στον σχεδιασμό των πραγμάτων αν δεν μπορείς να συμμετέχεις αυτόνομα και ανεξάρτητα ως ενήλικο άτομο τότε είσαι έμμεσα ή άμεσα αποκλεισμένος».

[ΔΜ]: «Επειδή η αναπηρία μου δεν είναι κινητική και επειδή η τεχνολογία έχει κάνει άλματα νομίζω ότι έχω γλιτώσει πολλά. Παρόλα αυτά μου φαίνεται αδιανόητο ότι δεν μπορώ να είμαι απόλυτα ανεξάρτητη γιατί σε πολλά σημεία δεν υπάρχει η παραμικρή προετοιμασία σε γραφή Braille».

[ΠΚ]: «Δυστυχώς ναι, αισθάνομαι πολύ όταν πηγαίνω κάπου και δεν υπάρχουν υποδομές για την αναπηρία μου. Η έλλειψη προσβάσιμων υποδομών με κάνουν να αισθάνομαι ανεπιθύμητος και ανίκανος».

Μετάβαση στο περιεχόμενο